Renal transplantasyon yapılan hastalarda anjiotensinojen, anjiotensin II tip 1 reseptör ve plazminojen aktivatör inhibitör-1 gen polimorfizmlerinin kronik allograft disfonksiyonu ile ilişkisi

38 ÖZET RAS kan basıncı regülasyonu, renal ve kardiyovasküler hastalıkların progresyonunda önemli rol oynar. Esansiyel hipertansiyon, kardiyovasküler hastalıklar ve ilerleyici renal yetmezlikle renin-anjiotensin sistemi kompenentlerinin genetik varyantları arasında ilişki olduğunu gösteren çok sayıda çalışma vardır. PAİ-1 in renin anjiotensin sistemi ve artmış trombotik risk ile ilişkili oluğu ve anjiotensin II nin PAİ-1 düzeyini arttırarak flbrozis gelişimini arttırdığı önesürülrnektedir..Kronik rejeksiyonda morfolojik olarak interstisyel fibrozis, tubuler atrofi, arteriolopati ve bazı vakalarda glomeruloskleroz sözkonusudur. Bu çalışmada Anjiotensinojen (M235T), anjiotensin II tip 1 reseptör (AT 1) (A1166T) ve PAI-1 genotiplerinin kronik allograft disfonksiyonu (KAD) ile ilişkisi araştırılmıştır. Çalışmaya Gazi ve Hacettepe Üniversitesi hastanelerinde takip edilen 82 renal transplanth (47 E, 35 K ve ort. yaş 34,87±1 1,22 ) ve AGT, AT 1 için 100 (54 E, 46 K ve ort. yaş 35,54 ± 10,26 ) ve PAI-1 için 80 (45 erkek, 35 kadın ve yaş 36,54 ± 12,41) sağlıklı kontrol alındı. KAD olan vakalarda, graft fonksiyonları iyi olanlara göre MM genotipi ve M allel sıklığı daha düşüktü (p<0,005). KAD olan ve olmayan hastaların AA, AC, CC genotip ve A, C allel dağılımları arasında fark bulunmadı (p>0,05). Graft fonksiyonları iyi olan vakalarda kontrol grubuna göre A alleli fazla C alleli daha düşük oranda görülüyordu (p<0,001). Graft fonksiyonları iyi giden hastalarda 5G5G genotip ve 5G allel sıklığı, KAD olanlara göre belirgin olarak daha yüksekti ( p<0,001). Sonuç olarak transplantasyon öncesi AGT, AT 1 ve PAI-1 genotiplerinin bilinmesi hastaların kronik allograft disfoksiyonu açısından risk grubunda olup olmadıklarının belirlenmesinde yardımcı olabilir.