Rotator manşet lezyonu olan bireylerde konvansiyonel tedaviye ek uygulanan diyafragmatik solunum egzersizlerinin ağrı, üst ekstremite stabilitesi ve anksiyete üzerine etkisi

Bu çalışma, rotator manşet lezyonu olan bireylerde, konvansiyonel tedavi ve post izometrik relaksasyon tekniğine ek olarak uygulanan diyafragmatik solunum egzersizlerinin ağrı, eklem hareket açıklığı, fonksiyonellik, üst ektremite stabilitesi ve anksiyete üzerindeki etkilerini araştırmak amacıyla yürütüldü. Çalışmaya, rotator manşet lezyonu tanısı almış, 18-65 yaş arasında, 32 gönüllü birey dahil edildi. Kontrol grubuna (n=16), konvansiyonel tedavi ve post-izometrik relaksasyon tekniği; Solunum grubuna (n=16) ise bu tedavilere ek olarak diyafragmatik solunum egzersizleri uygulandı. Çalışmada, bireylerin ağrı şiddetini değerlendirmek için Vizüel Analog Skala (VAS), eklem hareket açıklıkları için universal gonyometre, fonksiyonel durumları için Omuz Ağrı ve Disabilite İndeksi (SPADİ), üst ekstremite stabilitesi için Üst Ekstremite Y-Denge Testi, anksiyete düzeyi için Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri (STAI), ek olarak nabız ve oksijen satürasyonu değerlerinin ölçümü için parmak tipi pulse oksimetre cihazı kullanıldı. Verilerin istatistiksel analizi için SPSS V.27 programı kullanıldı. Çalışmamızın sonucunda her iki grupta da grup içi değerlendirmede nabız hariç tüm parametrelerde istatistiksel olarak anlamlı iyileşme saptandı (p<0.05). Gruplar arası değerlendirmeye bakıldığında istirahatte hissedilen ağrı, eklem hareket açıklığı, nabız ve oksijen satürasyonu değerlerindeki iyileşmenin her iki grupta da benzer olduğu görüldü (p>0.05). Konvansiyonel tedavi ve post-izometrik relaksasyon tekniğiyle birlikte uygulanan diyafragmatik solunum egzersizlerinin; sadece konvansiyonel tedavi ve post-izometrik relaksasyon tekniği uygulanmasına kıyasla, aktiviteye bağlı ve gece hissedilen ağrı, fonksiyonellik, üst ekstremite stabilitesi ve anksiyete parametrelerinin iyileşmesinde daha etkili olduğu tespit edildi (p<0,05).