Boya kutunuz kumla doluyor: On dokuzuncu yüzyılda kadın gezgin ressamlar ve Osmanlı'nın tasavvur edilmesi

On dokuzuncu yüzyılda batı Avrupa'dan ve kuzey Amerika'dan gelen kadın gezgin Osmanlı İmparatorluğu'nda eskiz çizdiler. Onların çoğu için, eskiz çizme sadece dikkatli gözlemler yapmanın bir yolu değil, bir etkileşim vasıtasıydı. Bu tez, kadın gezgin ressamlarının kendi sanat eserlerini ve yazılarını, on dokuzuncu yüzyılda oryantalizm, sanat, seyahat, ve toplum bağlamına yerleştirerek Osmanlı topraklarında'da batılı kadınlar tarafından yaratılan seyahat sanatı fenomenini tartışıyor. Kadın gezginlerin eskizlerinin kaynaklarına ve sosyolojisine baktıktan sonra, eskiz yapmalarının algılarını nasıl etkilediğine bakıyor. Osmanlı dünyasında kadınlar tarafından üretilen seyahat sanatı için toplumsal cinsiyet ve profesyonelliğin rolunu inceleyip, kadın gezgin ressamlarla on dokuzuncu yüzyılda kadın profesyoneller olarak çalışan bilimsel illüstratorlar arasındaki paralleliklere bakıyor. Sonuçda kadınlar tarafından üretilen seyahat sanatını yaşanan tecrübenin ve etkileşimlerin ürünü olması açısından yorumluyor. Eskiz yapma eylemi söz konusu ressamların sık sık tasvir ettikleri modeller arafından gözlemlenen özneler olmalarına sebep oldu. "Pitoresk" Osmanlılar sık sık resim çerçevelerinden dışarı çıkıp, konuştular: eskizleri eleştirdiler, konu önerdiler, koşarak kaçtılar, poz verdiler, güldüler, kızdılar, ödeme talep ettiler, ressama mürekkep vermeyi teklif ettiler, hatta, ellerine kalem alıp kendi portreleri üzerinde yazı bile yazdılar. Bu tez, bu belgelenen tepkileri inceleyip, eskiz yapmanın kültür ve dil farklarına ragmen insanları birleştirici bir köprü olmasını tartışıyor. Seyahat sanatının deneyimsel, toplumsal cinsiyetçi boyutunu incelemesi bu tezin hem oryantalist sanata hem de oryantalizme yeni bir ışıkta bakmasına olanak veriyor.