Sevinç Çokum'un hikâyelerinde söz varlığı ve kelime grupları

Dil, insanın düşünce dünyasının en temel yapı taşıdır. Hem bireysel hem de toplumsal düzeyde varoluşun, duyguların ve kültürel mirasın ifadesi olan dil, edebiyat alanında estetik ve yaratıcı biçimde yeniden yapılandırılır. Bu yapılandırma sürecinin olabilmesi için dilin edebî değeri olan eserler ortaya koyma potansiyeline sahip olması gerekir. Bu durum dilin doğası, tarihi alt yapısı ve derinliği, yenilenme gücü, uyum sağlama yeteneği gibi özelliklerin var olması ve sağlıklı işlemesiyle mümkün olabilmektedir. Edebî eserler bir bakıma anılan özelliklerin dilde var olup olmadığının ya da bu özelliklerin sağlıklı işleyip işlemediklerinin yazılı kanıtlarıdır. Bu bağlamda, edebî metinler yalnızca hikâyelerin anlatımını sağlamaz; aynı zamanda yazarın dilde ortaya koyduğu özgünlük, yaratıcılık ve kültürel zenginliğin de bir göstergesidir. Bu çalışma, başarılı tahkiyeci Sevinç Çokum'un hikâyelerinde kendine has biçimde var olan "söz varlığı"nı ve bu varlığın, metin içerisinde kelime grupları aracılığıyla nasıl yapılandırıldığını detaylı bir biçimde incelemeyi amaçlamaktadır. Sevinç Çokum hikâyeleri üzerinden yapılan inceleme hem Türk dilinin hikâyelerin kaleme alındığı dönemdeki gücünü, potansiyelini ve zenginliğini ortaya koyacak hem de bu üretken sürece Sevinç Çokum'un katkısını açığa çıkaracaktır.