Sosyo-ekonomik kalkınmada fiziki, beşeri ve sosyal sermaye: Vakıflar Genel Müdürlüğü örneği

1960'lı yıllara kadar sermaye, üretime katılan makine ve teçhizat gibi fiziksel değerleri nitelemekte iken, beşeri ve sosyal sermayenin de iktisat literatüründe yerini almasıyla sermaye kavramının yeniden tanımlanması gereği ortaya çıkmıştır. Klasik iktisat öğretisinde fiziksel boyutuyla değerlendirilen sermaye, bugün üretime pozitif katkısı olan her türlü maddi ve maddi olmayan iktisadi değerler ile birlikte nitelendirilmektedir. Bu bağlamda ekonomik kalkınma, fiziksel sermayenin yanı sıra insanın gelişiminin, ilişkilerinin ve yaşam kalitesinin, bireyin yaşadığı kurumsal yapıyı oluşturan sosyal ve beşeri tüm dinamik faktörlerin etkileşimi altında belirlenmeye başlamıştır.Gelişen sermaye kavramı ile birlikte kalkınma politikaları da değişmeye başlamış, gelişmekte olan ülkelerde bu politikaların yürütülmesinin zorluğu nedeniyle merkezi yönetimin ve merkezi yönetim altındaki kamu kurum ve kuruluşların sermaye türlerini güçlendirmesindeki rolü de ortaya çıkmıştır. Bu çalışmanın amacı sosyo-ekonomik kalkınmada Vakıflar Genel Müdürlüğü'nü fiziki, beşeri ve sosyal sermaye yatırımları açısından değerlendirmek ve sunulan hizmetlerin etkilerini ortaya koymaktır.