Statik rehberli yöntem ile dental implant yerleştirilen olgularda, cerrahi yöntemin başarı ve etkinliğinin retrospektif olarak değerlendirilmesi

Amaç: İmplant cerrahisinde dijitalleşme, implant pozisyonunun en uygun şekilde planlanmasını ve bu planlamanın cerrahi alana aktarılabilmesini sağlar. Bu süreç bilgisayar destekli implant cerrahisi olarak tanımlanır. Dinamik ve statik olmak üzere iki tür bilgisayar destekli rehberli sistem bulunmaktadır. Statik rehberli sistemlerde kılavuzlar diş, kemik veya mukoza destekli olabilmektedir. Bu sistemler, implantların en doğru konum ve açı ile yerleştirilmesini, implant/protez kompleksinin başarısını artırmayı ve böylelikle sürdürülebilir estetik ve fonksiyonel bir nihai tedaviyi hedeflemektedir. Fakat bu sistemlerin doğrulu ile ilgili literatürde hala soru işaretleri mevcuttur. Bu çalışmanın amacı, statik rehberler ile yerleştirilen implantların doğruluğunu ve etkinliğini değerlendirmektir. Yöntem: Statik rehberli sistem ile yerleştirilen 46 implantın preoperatif ve postoperatif CBCT görüntüleri çakıştırılarak, planlanan ve nihai implantlar arasında meydana gelen sapmalar hesaplanmıştır. Bulgular: Yerleştirilen implantların ortalama koronal sapmaları 1,72 mm (0,35-3,11), ortalama apikal sapmaları 1,91 mm (0,76-3,86), ortalama açısal sapmaları 4,56° (1,02- 16,89), ortalama derinlik sapmaları ise 1 mm (0,03-2,36) olarak bulunmuştur. Sonuç: 3 boyutlu bilgisayar destekli implant cerrahisinin doğruluğu, klinik durumların çoğunda kabul edilebilir aralıktadır. Fakat bu kılavuzları kullanılırken hala önemli hatalar meydana gelebilmektedir. Klinik çalışmalarda bildirilen sapmaları ve literatür sonuçlarını dikkate alarak az 2,5 mm'lik bir güvenlik sınırı bırakılması gerektiği sonucuna varılabilir. Rehberli implant cerrahisi sürecinin tam olarak anlaşılması ve dikkatli bir cerrahi teknik ile bu riskleri azaltmak mümkündür. Anahtar Kelimeler: statik rehberli cerrahi, implant, doğruluk