Subakromial sıkışma sendromu tedavisinde izokinetik egzersiz lazer uygulama iyontoferez psödoiyontoferez yöntemlerinin etkilerinin ve etkinliklerinin karşılaştırılması

Özet Amaç: Çalışmamızın amacı subakromiyal sıkışma sendromlu (SSS) hastaların tedavisinde izokinetik egzersiz, lazer, diklofenak iyontoforezi ve psödoiyontoforez yöntemlerinin ağrı, kas gücü, fiziksel fonksiyonlar, günlük yaşam aktiviteleri üzerine etkilerini incelemek ve bu etkileri birbiriyle karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: SSS tanısı konan 242 hastaya tedavi öncesi ve sonrası Vizuel analog skala (VAS), Constant omuz fonksiyon skoru, Omuz Özürlülük Sorgulaması (OÖS) ve Nottingham Sağlık Profili (NHP) indeksleri uygulandı. Hastalar SSS'nin Neer klinik evrelerine göre ayrıldı. Her evredeki hastalar rastgele dört eşit gruba bölündü. Birinci gruba; 6 hafta, haftada 3 kez, toplam 18 seans izokinetik egzersiz programı, ikinci gruba; 6 hafta, haftada 3 kez, toplam 18 seans diklofenak iyontoforezi, üçüncü gruba; haftada 3 kez 6 hafta lazer tedavisi ve dördüncü gruba ise 6 hafta süreyle haftada 3 kez diklofenak jel uygulanıp cihaz açılmadan bağlandı. Bulgular: Bütün gruplarda tedavi öncesine göre tedavi sonrası VAS, Constant, OÖS ve NHP skorlarında iyileşme saptandı. En etkili grup izokinetik gruptu. Lazer ve iyontoforez yöntemleri SSS'de izokinetik yöntemi kadar olmasa da psödoiyontoforezden daha etkiliydi. Lazer grubunun diklofenak iyontoforezine göre tüm skorlarda istatistiksel olarak anlamsız da olsa üstün olduğu görüldü. Sonuç: Dört grubun da tedavi öncesine göre etkili olduğu ancak skorlarda en etkili yöntemin izokinetik egzersiz programı, en az etkili olanın ise psödoiyontoforez yöntemi olduğu bulundu. Lazer ve iyontoforez yöntemleri SSS'de izokinetik yöntem kadar etkili olmasalar da psödoiyontoforezden üstün ve etkindi.