Recently Added Theses
View AllOsmanlı'dan Cumhuriyet'e Bahriye Merkez Hastanesi
Bu tez çalışmasının ana hedefi Osmanlı'nın modernleşme sürecinde Bahriye Teşkilatı'na bağlı sağlık kurumlarında yaşanan modernizasyonu Bahriye Merkez Hastanesi örneğinden yola çıkarak incelemektir. Bahriye Merkez Hastanesi; Tersane-i Amire bünyesinde açılan acil cerrahi müdahelelerin yapıldığı basit, sıradan sağlık tesislerinden modern tıp tekniklerinin uygulandığı daha komplike sağlık kuruluşlarına ilerleyen süreci aydınlatmada önemli bir yere sahiptir. Bu konu, deniz asker hastanelerinin ilk örneğini teşkil etmesi, üzerine daha önceden ayrıntılı bir araştırma yapılmamış olması ve hastanenin kuruluşuyla ilgili bilgilerdeki çelişkilerin giderilmesi amacıyla seçilmiştir. Bu tez çalışması sonuçları itibariyle Osmanlı döneminde sağlık alanındaki gelişmelere askeri hastanelerin katkılarını ortaya koymuş ve Bahriye Teşkilatı'na bağlı sağlık müesseselerinin kurulmasıyla deniz hastanelerinin teşekkülü konularına açıklık getirmiştir. Sağlık modernizasyonu konusunda ele alınan bir başka husus da asker hekimlerin yetiştirilmesi meselesidir. Sağlık kurumlarında modernleşmeye paralel olarak geleneksel yöntemlerle hekim yetiştirme usulü de terk edilerek bu konuda modern tıp okulları açılmıştır. Askeri hastane ve tıp okulları sivil hastanelerin ve sivil hekimliğin gelişmesine büyük katkı sağlamıştır. Modernleşme döneminde hizmete giren Bahriye Merkez Hastanesi'nin faaliyetlerinin incelenmesi bu süreçlerin ortaya konmasında ve kurumsallaşma sürecinde devletin yaşadığı siyasi çalkantıların sağlık alanına da yaptığı olumsuz etkilerin anlaşılmasında önemli bir örnek teşkil etmiştir. Anahtar Kelimeler: Bahriye Teşkilatı, Hastane, Sağlık, Bahriye Merkez Hastanesi, Kasımpaşa Deniz Hastanesi
XIX. yüzyılda Mengen Kazası'nın sosyo-ekonomik durumu
Bu çalışmada XIX. yüzyılda Mengen'in idari, sosyal ve ekonomik yapısı, T.C Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivlerine dayanarak incelenmiştir. İlk bölümde idari, ikinci bölümde sosyal, üçüncü bölümde ise ekonomik yapı ele alınmıştır. Arşiv belgelerinin pek çoğu kaza müdürleri hakkında şikayetler içermektedir. İlk Kastamonu salnamesinin yayınlandığı 1870 yılında Mengen'in Gerede kazasına bağlı bir nahiye haline geldiği görülmektedir. 1870'ten 1898 yılına kadar geçen 28 senede 11 farklı nahiye müdürü görev yapmıştır. Çalışmada kaza ve nahiye müdürlerinin dışında, incelenen kaynaklar doğrultusunda muhtarların ve diğer memurların listesine de yer verilmiştir. 1831 ve 1841 yılındaki nüfus sayımları karşılaştırıldığında Mengen'in nüfusu 4230'dan 4644'e çıkarak %9,79 oranında bir artış gözlemlenmiştir. Salnamelere göre 1870'te, %0,69 oranında azalma ile 4612'ye düşen nüfus, 1898 yılında %70,49 oranında artarak 8147'ye yükselmiştir.1831 tarihli nüfus defterleri, üzerinde işlem yapılmış defterler olup kişilerin ölüm tarihleri, üzerine not düşülmüştür. Defterde 1833 (H 1248) yılı dikkat çekmektedir. Bu yıl 0-14 yaş aralığında 150 çocuk hayatını kaybetmiştir ve bu sayı, 1831-1840 yılları arasında kaydedilen, diğer yıllardaki toplam çocuk ölümü sayısının üzerindedir. Ekonomik yapıyı anlamak için kullandığımız arşiv kaynağı, çok detaylı bilgiler içeren temettuat defterleridir. Halkın gelir durumu, ödediği vergi, sahip olduğu hayvanlar, arazinin ne kadarını işlediği ve hangi ürünleri yetiştirdiği gibi pek çok bilgi bu defterlerden elde edilmiştir. Çalışmada Mengen'i Türkiye çapında meşhur kılan "aşçılık" mesleği de ele alınmıştır. Mengenli aşçılar başta saray olmak üzere, Türkiye'de nam salması 1826 yılında Yeniçeri Ocağı'nın kaldırılması ile birlikte gerçekleşmiştir. Yeniçerilere destek veren ve saray mutfağında egemen olan Nevşehirli aşçılar, ocağın kaldırılmasıyla birlikte tasfiye edilmiş ve bu tarihten itibaren Nevşehirli aşçıların yerine Mengenli aşçılar geçmeye başlamıştır. 1845 yılında hanesi Mengen'de 249 aşçı bulunmakta ve bunların birkaçı dışında tamamı İstanbul'da çalışmaktadır.
2-etilhekzil esterlerinin yeni geliştirilen yöntemle sentezi, yapısal karakterizasyonu, yağlayıcılık özelliklerinin incelenmesi
Metal işleme sırasında gerçekleşen olumsuzlukları ortadan kaldırmak için kullanılan metal işlem sıvıları oldukça yaygın olarak kullanılmaktadır. Metal işlem sıvıları, içerisinde bulunan çeşitli katkı maddeleri sayesinde metal işlemede kolaylık sağlamaktadır. Sektörün gelişmesi ve çevreci yaklaşımın artması ile metal işlem sıvılarının içerikleri her geçen gün değişmekte ve gelişmektedir. Metal işlem sıvısından beklenen en önemli özellik aşınmayı, korozyonu, bakteri ve mantar oluşumunu engellemesidir. Bunun yanında çevreye duyarlı ekolojik kesme sıvılarının üretilmesi önem kazanmıştır. Metal işlem sıvılarında su-yağ karışımı ürünler kullanılmaktadır. Su, soğutma görevini sağlarken; yağ ise yağlama, aşınma, korozyondan koruma gibi fonksiyonları yerine getirmektedir. Yapılan bu çalışmada 2-etilhekzil alkol ve bazı karboksilik asit türevlerinin alüminyum hidroksit matrisine hapsolmuş paladyum nanopartiküllerinin (PdAlO(OH) NPs) etkisinde ve ısıl şartlarda 2-etilhekzil 4-(dimetilamino)benzoat, 2-etilhekzil salisilat, 2-etilhekzil benzoat, 2-etilhekzil 4-metoksi sinnamat gibi ester türevleri elde edilmiştir. Sentezlenen 2-etilhekzil ester türevleri 1H/13C-NMR ve IR analizleri ile karakterize edilerek elde edilen her bir ürünün asit numarası ve sabunlaşma sayısı testleri yapılmıştır. Sentezlenen her bir esterle farklı konsantrasyonlarda (%2, %4 ve %6) hazırlanan formülasyonlar için viskozite testi ve yağlayıcılık testi yapılmıştır. Oluşturulan formülasyonlar ile endüstriyel olarak kullanılabilecek metal işlem sıvıları elde edilmiştir.
Murad Emrî Efendi Divânı'nda maddi kültür
Bu çalışma, 19. yüzyıl divân şairlerinden Murad Emrî Efendi'nin Divânı'nda yer alan maddi kültür unsurlarını tespit etmeye ve bu unsurların şair tarafından nasıl işlendiğini incelemeye yönelik bir çalışmadır. Amacımız, Murad Emrî Efendi Divânı'ndaki maddi kültür unsurlarını tespit ederek, divân şairlerinin toplum hayatından ve çevrelerinden kopuk olmadıklarını; bilhassa maddi kültüre ait unsurlara şiirlerinde sıkça yer verdiklerini ortaya koymak ve kadîm şiir geleneğimizin daha iyi anlaşılabilmesine katkı sağlayabilmektir. Çalışmada, Dr. Öğr. Üyesi İbrahim İmran Öztahtalı tarafından hazırlanan, "Ömrünün Sonbaharında Bir Yaban Gülü Bursalı Murad Emrî Efendi ve Divanı" (2017) adlı çalışma esas alınmıştır. Çalışmamıza, Murad Emrî Efendi Divânı'nı baştan sona tarayıp, maddi kültür unsurlarını tespit ederek başladık. Elde ettiğimiz unsurları konularına göre tasnif ettik ve her bir unsuru ilgili tasniflere göre açıkladık. Sonrasında ise bu unsurların şair tarafından nasıl işlendiğini, hangi özelliklerin ön plana çıkarıldığını ortaya koymaya çalıştık. Ele aldığımız unsurların ayrıntılı bir şekilde açıklanması ve yorumlanması hususunda da çeşitli kaynaklardan istifade ettik. Ayrıca kullandığımız veya kullanmadığımız tüm ilgili unsurlara ait örnek beyit veya bentlerin künyelerini, sahayla ilgili diğer araştırma ve çalışmalara katkı sağlayacağı düşüncesiyle dizin bölümünde gösterdik. Anahtar Kelimeler: 19. Yüzyıl, Murad Emrî Efendi, Maddi Kültür
Cem Akaş'ın romanları üzerine bir inceleme
Bu çalışmada çağdaş Türk yazarlarından biri olan Cem Akaş'ın romanları incelenmiştir. 1987 yılından günümüze kadar aktif bir şekilde edebiyat dünyasında yer tutan Akaş, birçok farklı türde eser üretmiştir. Bu eserleri arasında, çalışmada esas tutulan onun romancılığı ve romanlarıdır. Yazarın sekiz tane romanı seçilmiş, bunlar; Şerif Aktaş, Nurullah Çetin, E.M Forster, Ramazan Sağlık, Mehmet Tekin, Philip Stevick gibi isimlerin yazmış oldukları kaynak kitaplardan yararlanılarak incelenmiştir. İncelemede, Cem Akaş'ın sekiz romanı yayımlanma yılına göre "Zihniyet, Yapı, Olay Örgüsü, Şahıs Kadrosu, Zaman, Mekân, Tema, Bakış Açısı ve Anlatıcı, Dil ve Anlatım" alt başlıkları çerçevesinde değerlendirilmiştir. Zaman kavramı incelenirken, Seçil Dumantepe esas kaynak alınmıştır. Romanlarında özellikle dil ile yaptığı oyunlar "Dil ve Anlatım" başlığı altında detaylı bir şekilde değerlendirilmiştir.
Çağdaş sanatta imge olarak dehşet
Sanat eserlerinde korkutucu öğelerin varlığı üzerine başlayan bu araştırmada, korkutucu öğelerin tarihin belli dönemlerindeki sanata etkileri ve sanatçılara yansımaları üzerine incelemelere yer verilmiştir. Sonrasında popüler kültürde karşımıza çıkan varlıklar üzerine bir araştırma serüveni başlamıştır. Birinci başlıkta savaş korkusu ve kendi bilinçaltını ele aldığımız Francisco Goya ile Cehennem ve Demon gibi bir diğer korkutucu öğeler alt başlıklarda ele alınmıştır. İkinci başlık ile birlikte güncel sanat, 1968 sonrası olarak ele alınmıştır. Güncel sanat ile çokça karşımıza çıkan palyaço, zombi ve öteki bedenlerin dehşet ile ilişkileri tanımlanmıştır. Bu öğeler, Çağdaş Sanatta ve içerik olarak çalışmada, 19. yüzyıl düşünürleri Sigmund Freud ve Ernest Jentsch'in Tekinsiz kavramları ve kendinden önceki Tekinsiz kavramlarından etkilenerek Masahiro Mori'nin 1970 yılında ortaya attığı "Tekinsiz Vadi" kuramı üzerinden geliştirilmiştir. Mori'nin Tekinsiz Vadi kuramını açıkladığı grafikte bulunan denklem içerisinde popüler kültüre ait korkunç denilecek nesnelerle karşılaşılmıştır. Çalışmanın ikinci başlığında dehşete düşürücü varlıkların günümüz sanat eserleri ile arasında ilişkiler kurularak çözümlenmiştir. Araştırmamın içeriği kendi atölye çalışmalarımı da etkilediği için popüler kültürün korkutucu nesneleri, popüler kültüre ait teknoloji ile bütünleştirilerek çalışmalarımın ağırlığı dijital boyamalara ya da kinetik heykellere verilmiştir. Bu çalışmada Mori'nin Tekinsiz Vadisi esas alınmıştır ve Mori'nin kavramı ile sanatın içerisindeki korkutucu nesnelerin nasıl ele alındığının cevapları bulunmuştur. Anahtar Sözcükler: Çağdaş Sanat, Dehşet, Korku, Korkunç.