Sülfonat ester içeren yeni hidrazonların sentezi, karakterizasyonu ve sitotoksik aktiviteleri

Kanser, vücuttaki bir organ veya dokuda bulunan sağlıklı hücrelerin düzenli bölünme mekanizmasının bozulması ve bu hücrelerin kontrolsüz bir şekilde çoğalmasıyla oluşan ölümcül bir hastalıktır. Her yıl milyonlarca insanın ölümüne neden olan kanser için yeni teşhis ve tedavi yöntemleri üzerinde çalışmalar sürüyor. Kanser tedavisinde kemoterapi etkili tedavi yöntemlerinden biri olmakla birlikte, yan etkileri minimal olan yeni ve güçlü kemoterapi ilaç adayları için araştırmalar devam etmektedir. Bu çalışmada, iki seride halinde (14-19 ve 20-25) sülfonat grubu taşıyan bazı N-arilsülfonil hidrazon bileşikleri ilk kez çok basamaklı bir reaksiyon serisiyle sentezlendi. Moleküler yapıları spektral teknikler (ATR-IR, 1H ve 13C-NMR) ve element analizi ile karakterize edildi. Bu yeni hibrit moleküller, insan kolorektal (DLD-1) ve prostat (PC3) kanser hücre hatlarına karşı sitotoksik aktiviteleri açısından test edildi. Yüksek saflıkta elde edilen bu bileşiklerin antiproliferatif aktivitesi, seçilmiş kanser hücre hatlarına karşı beş farklı konsantrasyonda (300, 150, 75, 37,5 ve 18,75 µM) 3-(4,5-dimetiltiyazol-2-il)-2,5-difenil tetrazolyum bromür (MTT) yöntemi kullanılarak incelendi. Hücre kültürü çalışmalarında, test edilen tüm moleküller, DLD-1 hücre hattına karşı 34.97-192.80 μM ve PC3 hücre hattına karşı 41.11-307.20 μM aralığında değişen IC50 değerleriyle mikromolar düzeyde sitotoksik aktivite gösterdi. Test edilen bileşikler arasında, bileşik 23 (34.97 μM), 25 (36.14 μM) ve 21 (40.50 μM), DLD-1 hücre hattına karşı en yüksek antiproliferatif aktiviteyi gösterdi. Öte yandan PC3 hücre hattına karşı serideki 25 (41.11 μM), 23 (49.18 μM) ve 22 (49.37 μM) numaralı bileşikler en yüksek sitotoksisiteyi gösterdi. Sonuç olarak yeni hibrit moleküllerin sitotoksik aktivitesinin bu referans ilaca göre daha düşük olduğu ve moleküler yapıdaki sübstitüentlerin aktiviteyi etkilediği belirlendi.