Akıntıya karşı yüzmek: Julia Pardoe'nun The City of the Sultan ve Grace Ellison'ın An Englishwoman in a Turkish Harem eserlerinde oryantalizm'i yeniden düşünmek

Seyahat yazıları, yüzyıllar boyunca yazarlar ve okurlar arasında bilinmeyen yerlerle ilgili deneyimlerin aktarıldığı popüler bir tür olmuştur. Bu tür, sadece kültür araştırmaları için değil, aynı zamanda tarih için de değerli bir çalışma alanı olmuşken seyahat metinlerinin öznel doğası bu yerlerle ilgili bazı önyargılara da yol açmıştır. Bu önyargılardan biri, Edward Said tarafından Batılı yazarların Doğu'yu aşağılaması olarak açıklanan Oryantalizm'dir ve bu olgu aynı zamanda Anadolu hakkındaki İngiliz seyahat metinlerinde de gözlemlenir. Oryantalizm sorununun kökeni, Binbir Gece Masalları'ndaki hikâyeler gibi Doğu'yu tek bir bütün olarak tasvir eden çeşitli gerçeklerden ve Doğu'yu bir bölge olarak değil de bilimsel bir nesne olarak inceleyen bilim insanlarının neden olduğu çalışmalardan kaynaklanmaktadır ve bu durum da orada yaşayanların insandışılaştırılmasına neden olmuştur. Bu faktörlere ek olarak, Doğu'yu aynı şekilde yanıltıcı ve küçümseyici şekilde tasvir eden seyahat metinleri ve kurgusal metinler ile görsel sanatlar da aynı zamanda Doğu'nun Oryantal imajının oluşumunda etkili olmuştur. Said, Batılı yazarların Oryantalizmin yayılmasına katkıda bulunduğunu belirtirken, Batı'nın önyargılarına karşı yazan ve Doğu'yu nesnel bir bakış açısıyla tasvir etmeye çalışan yazarlar da olmuştur. Bu tezde, Julia Pardoe'nun The City of the Sultan ve Grace Ellison'ın An Englishwoman in a Turkish Harem adlı eserleri, Said'in Oryantalizm teorisi üzerinden incelenecek ve bu yazarların Doğu'yu olumsuz bir şekilde tasvir eden önceki yazarlardan nasıl farklı olduklarını ve bazen Said'in çalışması olan Oryantalizm'e paralellik gösterdiklerini vurgulamak amacıyla Said'in Oryantalizm teorisi üzerinden analiz edilecektir. Anahtar Sözcükler Oryantalizm, Julia Pardoe, The City of the Sultan, Grace Ellison, An Englishwoman in a Turkish Harem