Taş kolonların sonlu elemanlara dayalı davranış analizi

Sanayileşme ve nüfus artışları yerleşim alanlarını zayıf zemin şartlarının bulunduğu parsellere doğru kaydırmaktadır. Bunun sonucu olarak kötü zemin şartlarında güvenli yapılar inşa etmek için zemin iyileştirme yöntemlerine başvurulmaktadır. Bu çalışma kapsamında kullanılan zemin iyileştirme yöntemi olan taş kolonlar, 1830'lu yıllarda Fransa'da, 1950'den sonra Avrupa'da, 1972'den sonra ise Amerika'da yaygın olarak kullanılmaya başlanmıştır. Ülkemizde ise son 10 yıldır, öncelikle taşıma gücünü artırmak ve oturmaları azaltmak amacıyla kullanılmıştır. Bu çalışmada olduğu gibi 1999 depreminde Sakarya bölgesinde meydana gelen sıvılaşma problemine karşın sıvılaşma riskini azaltmak amacıyla da kullanılmıştır. Taş kolonlar sonlu elemanlara dayalı Plaxis 2D programında modellenerek analiz edilmiştir. Taş kolonlar uygulanmış parsel zemini için meydana gelen toplam ve yatay yer değiştirme miktarları incelenmiştir. Analiz sonuç grafiklerini görmek için model üzerindeki düğüm noktalarından biri için oturma zaman eğrisi çizilerek; belirlenen referans noktasında arazideki doğal durum ve iyileştirilmiş durum karşılaştırılmıştır. Zeminde iyileştirme öncesi ve sonrası kıyaslanarak yer değiştirmeler gözlemlenmiş ve iyileştirme sonrası yer değiştirmelerin azaldığı görülmüştür.