İngilizce'nin yabancı dil olarak öğretildiği Türkiye'de öğretmenlerin iletişimci dil öğretimini algılamaları: Teori ve uygulama arasındaki karşıtlık

Son otuz yıldan fazla bir süredir iletişimci dil öğretimi, ikinci dil öğretiminde veyabancı dil öğretiminde en etkili dil öğretim metodlarının başında gelmektedir . Buolgudan yola çıkarak, bu çalışma İngilizcenin yabancı dil olarak öğretildiği Türkiye'deöğretmenlerin iletişimci dil öğretimi hakkındaki algılarını ve uygulamalarınıdeğerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Çalışma, Adana ilinde bulunan beş ilköğretimokulunda görev yapan yirmi İngilizce öğretmeni ile yürütülmüştür. Çalışmanın sonunda,çoklu veri toplama kaynaklarıyla öğretmenlerin teorisel bazda iletişimci dilöğretiminden haberdar olmalarına karşın, algı ve uygulamaları arasında bir zıtlık olduğubulgusuna ulaşılmıştır. Ayrıca, araştırmanın sonunda, öğretmenlerin iletişimci dilöğretimini etkin bir şekilde uygulamalarını engelleyen benzer zorlukların olduğu ortayaçıkarılmıştır.Bu çalışma, aynı alanda yapılan önceki çalışmaların bulgularıyla bütünlükgösterir. Bu bağlamda, literatürdeki çalışmaların çoğunluğu uygulamadaki bilgieksiklikleri, yetersiz otantik materyal kullanımı, kalabalık sınıf mevcutları ve yoğundilbilgisi içerikli öğretim programları gibi kısıtlayıcı etmenlerden dolayı öğretmenleriniletişimci dil öğretimini etkili bir şekilde uygulayamadığını işaret etmiştir.Bu araştırma, daha önceki araştırmalar gibi öğretmenlerin üniversitedeöğrendikleri teorik bilgileri daha iyi özümseyerek pratiğe dökmeleri gerektiğini,ayrıcaöz eleştiride bulunup kendi hatalarını ortaya çıkarabilmek için iletişimci dil öğretimininetkin bir şekilde uygulandığı sınıfları gözlemlemeleri gerektiğini vurgulamaktadır.Anahtar Kelimeler: İletişimci Dil Öğretimi, İletişim Yetkinliği, Öğretmen Algıları,İngilizcenin İkinci Dil Olarak Öğretimi, İngilizcenin Yabancı Dil Olarak Öğretimi.