Tek kompartman artrozu olan hastalarda uygulanan yüksek tibial osteotominin klinik ve fonksiyonel sonuçlarının değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmada amacımız, medial kompartman artrozu sebebiyle yapılan yüksek tibial osteotomi cerrrahisinin klinik ve fonksiyonel sonuçlarını incelemektir. Bununla birlikte yüksek tibial osteotomi cerrahisi, tarihçesi, endikasyonları, kontraendikasyonları, komplikasyonları, diz eklem anatomisi, kinematiği hakkında genel bilgilerin de sunulması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı'nda 2022-2024 yılları arasında medial kompartman artrozu ve varus deformitesi sebebiyle YTO cerrahisi planlanan ve tedavi edilen 40 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların 32 tanesi kadın, 8 tanesi erkek idi. Olguların takip süresi 6 aydı. Hastaların operasyon öncesi sonrası, denge ve stabilite değerleri, propriyosepsiyon ölçümleri,düşme risk skorları, The Western Ontario and McMaster Universities Arthritis Index (WOMAC) ve Oxford Diz Skorlamaları ve varus açılanmaları değerlendirildi. Bunlarla birlikte demografik veri olarak cinsiyet, yaş ve vücut kitle indeksi (VKİ) kullanıldı. Sonuç: Yaptığımız çalışmada medial kompartman artrozu sebebiyle cerrahi olan hastalarda denge, düşme risk skoru ve propriyosepsiyon sapma değişim değerleri ameliyat öncesine göre değerlendirildiğinde ameliyat sonrasında anlamlı sonuçlar vermiştir. Gonartroz etiyolojisinde risk faktörü olarak görülen propriyosepsiyon ve denge duyusu bozuklukları, yüksek tibial osteotomi cerrahisi sonrası iyi yönde değişim göstermiştir. Propriyosepsiyon ve denge duyusunun gonartroz etiyolojisindeki önemi için daha fazla hastaya, yeterli sayıda çalışmaya ihtiyaç olduğunu düşünmekteyiz. Anahtar Kelimeler:Yüksek tibial osteotomi, propriyosepsiyon, stabilite, denge