Terörizm, anlatı ve kültür: PKK medyasında ölen terörist hikâyeleri

Modernleşme sürecindeki geri kalma, tökezleme veya çarpık hızlanmaların siyasal şiddetle çözüm yöntemleri olan terörizm akımları, dar yahut geniş tanımlara sığamayacak tarihsel, sosyal ve kültürel inşalardır. Nitekim PKK terör örgütünün, zaman içinde değişip dönüşen ideolojik veya etnik kimlikçi siyasal söylemlerinin altında, Türkiye'deki modernleşme süreçlerinin bireyselleşmeye yöneldiği kadar güvensiz ve karmaşık görünen sistematiğine, doğal olduğu varsayılan geleneksel yaşam biçiminin korunması için, o topluluk için bilindik sorun çözme yöntemi olan şiddet eylemleriyle karşı durma gayreti bulunmaktadır. Bu çalışmada, PKK terör örgütünün kuruluşundan günümüze en istikrarlı kültürel üretimi ve örgütsel sürekliliğin manevi aracı olan, ölen teröristler ardından yazılmış sözde kahramanlık hikâyeleri incelenmiştir. Bölücü örgüt PKK'nın tarihsel olarak birbirini izleyen üç siyasal söylem dönemine göre sınıflandırılan hikâyeler; nitel araştırma deseni içinde, performatif, yapısal, tematik, referans gösterme ve medya analizi teknikleriyle yorumlanmıştır. İnşacı ve tarihselci kabullerden hareket eden bu çalışma anlatı ve kültür kavramlarını terörizm bağlamında yeniden tartışmaktadır. Çalışma, terör örgütü PKK'nın İbn Haldun'un kavramsallaştırdığı asabiyeye denk düşecek biçimde nesep ve sebep arasına sıkışmış, modernizm öncesi bir zihinsel evrende ve anlam dünyasında salındığını savunmaktadır.