Tibial tüberkül osteotomisinde üç farklı tespit yönteminin biyomekanik olarak karşılaştırılması

Amaç: Bu çalışmada dana tibialarında tibial tüberkül osteotomisi sonrası kanüllü vida, serklaj ve sirküler kablo ile tespit yöntemlerinin biyomekanik olarak kıyaslanması amaçlanmıştır. Materyal ve Metod: Çalışma amacı ile 24 adet dana dizi kullanıldı. Alınan örnekler kemik mineral yoğunluğu(BMD) ölçümü sonrası homojen eşit sayıda üç gruba bölündü. Ardından tüm örneklere standart düz tibial tüberkül osteotomisi yapıldı. Tespit amacı ile grup 1 de iki adet 6,5 mm'lik kanüllü vida, grup 2 de üç adet kablo (cable), ve grup 3 te ise üç adet serklaj teli kullanıldı. Örnekler patellar tendon ile osteotomi hattı arasındaki açı 0 derece olacak şekilde test cihazına yerleştirildi ve dinamik siklik yüklenme sonrası statik yüklenme ile failure gerçekleştirildi. Sonuçlar: Üç grupta da siklik yüklenme boyunca failure görülmemiştir. Statik yüklenme sonuçlarına göre kanüllü vida ile tespitin anlamlı derecede daha stabil fiksasyon sağladığı görülmüştür. Tartışma: Tibial tüberkül osteotomisi sonrası tespit yetersizliğine bağlı komplikasyonlardan kaçınılması amacı ile biz tespitte öncelikli olarak kanüllü vidanın kullanılmasını uygun olmayan vakalarda ise kablo (cable) ile tespiti öneriyoruz. Anahtar Kelimeler: Tibial tüberkül osteotomisi, kanüllü vida, kablo, serklaj.