Tip 2 diabetes mellitus tanılı hastalarda nötrofil lenfosit ve trombosit lenfosit oranı ve komplikasyonlarla ilişkisi

AMAÇ: Artmış nötrofil lenfosit oranının (NLR) ve trombosit lenfosit oranının (PLR) inflamasyon ile ilişkisi gösterilmiştir. Bu çalışmanın amacı, NLR ve PLR'nin, kronik inflamasyon olasılığının arttığı bir hastalık olan tip 2 diabetes mellitus ve diyabet komplikasyonlarıyla olan ilişkisini incelemek ve hastaların takip ve taramasında belirteç olarak kullanılabilirliğini araştırmaktır. GEREÇ VE YÖNTEM: Retrospektif olarak planlanan bu çalışmada, 18-70 yaşları arasında 250'si tip 2 diyabetik ve 250'si normoglisemik olmak üzere toplam 500 hastanın sonuçları değerlendirildi. Malignitesi, aktif veya kronik infeksiyonu ve inflamatuvar bir hastalığı olanlar, hamile olan hastalar çalışma dışı bırakıldı. Hasta dosyalarından son 6 ay içerisinde görülen hemoglobin, lökosit, lenfosit, nötrofil, trombosit, HbA1c, spot idrar mikroalbümin değerleri toplandı. Mikrovasküler (nefropati, retinopati ve nöropati) ve makrovasküler komplikasyon varlığı hastane kayıtlarından değerlendirildi. BULGULAR: Her iki grup arasında yaş, cinsiyet ve beden kitle indeksi açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı (P>0.05). PLR ve NLR, diyabetik hastalarda kontrol grubundaki bireylere göre istatistiksel olarak anlamlı daha yüksek saptandı (P=0.003 ve P=0.024). Retinopati, nefropati ve nöropatisi olan diyabetik hastalarda, olmayan diyabetik hastalara göre NLR istatistiksel olarak anlamlı daha yüksek tespit edildi (P<0.001, P<0.001 ve P=0.032). Benzer şekilde PLR de retinopati, nefropati ve retinopatisi olan diyabetik hastalarda, olmayan diyabetik hastalara göre istatistiksel olarak anlamlı daha yüksekti (P=0.003, P= 0.028 ve P=0.030). Ayrıca her iki parametre, kardiyovasküler hastalık öyküsü olan diyabetik hastalarda olmayanlara göre yine istatistiksel olarak anlamlı daha yüksek görüldü (P=0.022 ve P<0.001). SONUÇ: Araştırmamızda NLR ve PLR, tip 2 diyabetik hastalarda kontrol grubundaki normoglisemik bireylere kıyasla istatistiksel olarak anlamlı yüksek saptandı. Ayrıca mikrovasküler ve makrovasküler komplikasyonları olan diyabetik hastalarda NLR ve PLR, bu komplikasyonların olmadığı diyabetik hastalara göre daha yüksek tespit edildi. Sonuç olarak, NLR ve PLR diyabetik hastaların takibinde ve makrovasküler ve mikrovasküler komplikasyonların tahmin edilmesinde belirteç olarak kullanılabilir.