Türkiye'de mikro finanslama

Mikrofinans, yoksul kesimin finans hizmetlerine ulaşımı için tasarlanmış bir finansman yöntemidir. Yoksulluğun azaltılmasının bir formu olarak mikrofinans kaynak sağlamanın yanı sıra borcun hafifletmesi ve hibe temelli girişimlere bir alternatif olarak tanıtılmaktadır. Türkiye'de ilk kez Diyarbakır'da 2003 yılında uygulanmaya başlayan Grameen Mikrofinans Programı, bugün itibariyle toplam 68 ilde yürütülmektedir. Bu tez çalışması, mikrofinans ile ilgili genel bilgi vermeyi ve Türkiye'de mikrofinans sektörü ile ilgili ampirik çalışma yapmayı amaçlar. TGMP'den (Türkiye Grameen Mikrofinans Programı) elde edilen yaş, medeni durum, coğrafi bölge, tarım kredisi kullanımı, hanehalkı büyüklüğü, geçmiş iş tecrübesi, ödenmemiş kredi tutarı ve daha önceden borç kullanıp şu an kullanmıyor olma durumu (pasif durum), toplam borç tutarı ve toplam kredinin kullanılmayan kısmı verileri kullanılarak mikrofinans kredilerini temerrüt olasılığı öngörülmüştür. Model oluşturmak için 345 gözlem kullanılmış, temerrüt olasılığını tahmin etmek için lojistik regresyon analizi uygulanmıştır. Çalışma sonucunda, mikrofinans kredisi kullanan borçlunun Güneydoğu Anadolu, Doğu Anadolu, İç Anadolu veya Marmara Bölgesi'nde yaşıyor olması, ödenmemiş mikrofinans kredilerinin bulunması, kullandığı kredi tutarının yüksekliği, toplam kredinin iş için kullanılmayan kısmı, kredi kullanımı öncesinde bir iş kurmuş olması değişkenleri borçlunun temerrüde düşmesinde etkili olan değişkenler olarak bulunmuştur. Bu tez çalışması, Türkiye'de yapılan birkaç nicel mikrofinans çalışmalardan biri olduğundan Türk politika yapıcılar için ilgi çekicidir. Bu çalışma, mikrofinansı resmi Türk bankacılık sektörüne entegre etme yollarına ilişkin ampirik sonuçlar ve politika önerileri sunmaktadır.