Vernal keratokonjonktivit hastalarındaki korneal değişikliklerin korneal topografi ile değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmada, kliniğimizdeki vernal keratokonjonktivit (VKK) hastaların korneal topografik değişikliklerinin Sirius korneal topografi ile değerlendirilmesi ve sağlıklı kontrol grubu ile karşılaştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve yöntem: Bu çalışmaya; VKK grubu 112 hastanın 224 gözü ile sağlıklı 114 gönüllünün 228 gözü alındı. Hastaların ve sağlıklı grubun; yaşı, cinsiyeti, en iyi düzeltilmiş görme keskinliği Snellen eşeline göre değerlendirildi. Her katılımcıya Goldmann aplanasyon tonometresi ile göz içi basıncı ölçümü, biyomikroskopik muayenesi, fundus muayenesi yapıldı. Korneal topografi, tüm hastalara deneyimli bir teknisyen tarafından Sirius (Cso, Floransa, İtalya) ile çekildi. Bulgular: Gruplar arasında yaş ve cinsiyet açısından anlamlı fark saptanmadı (p>0,05). VKK grubu 112 kişinin 224 gözü değerlendirildiğinde 65 (% 29) göz tarsal, 101 (% 45) göz limbal ve 58 (% 26) göz karışık tip VKK görüldü. Santral kornea kalınlığı, minimum kornea kalınlığı değerleri VKK grubunda kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha düşük saptandı (p<0.0045). Arka simetri endeksi (SIf), keratokonus ön tepe noktası (KVf), keratokonus arka tepe noktası (KVb), Baiocchi Calossi Versaci front (BCVf), Baiocchi Calossi Versaci back (BCVb) değerleri VKK grubunda kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha yüksek saptandı ((p<0.0045). Kornea hacmi, simülasyon keratometri 1(Sim K1), simülasyon keratometri 2 (Sim K2), ön simetri endeksi (SIf) değerleri her iki grup arasında anlamlı fark saptanmadı (p>0.0038). Sirius korneal topografi sistemi ile VKK grubunda 224 göz topografik olarak tanı sınıflamasına göre değerlendirildiğinde; 159 (% 71) göz normal, 35 (% 15,6) göz anormal, 17 (% 7,6) göz keratokonus şüphesi, 13 (% 5,8) göz keratokonus olarak sonuçlandı. Kontrol grubu 114 kişininin 228 gözü topografik olarak tanı sınıflamasına göre değerlendirdiğinde; 228 göz (% 100) normal olarak sonuçlandı. VKK alt tipleri topografik olarak tanı sınıflamasına göre değerlendirildiğinde; gruplar arasında anlamlı fark saptanmadı (p=0.078). Topografik olarak keratokonus tanısı alan hastaların normal tanı alan hastalara kıyasla yaş ortalaması istatistiksel olarak anlamlı daha yüksek saptandı (p<0,05). Keratokonus tanısı alan hastaların normal tanı alan hastalara kıyasla, en iyi düzeltilmiş görme keskinliği Snellen eşeline göre istatistiksel olarak anlamlı daha düşük saptandı (p<0,05). Sonuç: Çalışmamızda, VKK grubu kontrol grubuna kıyasla anormal kornea lehine topografik değişiklikler ve daha fazla oranda keratokonus ve keratokonus şüphesi görülmüştür. Bu nedenle, VKK hastalarının takiplerinde korneal değişikliklerin değerlendirilmesi ve keratokonusun erken teşhisi için topografik tetkiklerin kullanılması faydalı olacaktır.