Willis poligonu varyasyonlarının intraserebral multiple anevrizmalarla olan ilişkisi

Yüksek mortalite oranı ile ciddi bir vasküler hadise olan travma dışı subaraknoid hemorajilerin büyük çoğunluğu serebral anevrizmaların rüptüründen kaynaklanmaktadır. Tanıda görüntüleme yöntemleri içinde DSA altın standart yöntem olmakla beraber BTA'nın yüksek sensitivite ve spesifiteye sahip olduğu bilinmektedir. Anevrizma gelişimindeki hemodinamik stres hipotezi çoğu araştırmacı tarafından kabul görmektedir. İntrakranial sirkülasyonda hemodinamiyi değiştirdiği düşünülen varyasyonların anevrizma gelişimiyle olan ilişkisi günümüze kadar araştırma konusu olmuştur. Çalışmamızda Ocak 2013 ve Eylül 2019 tarihleri arasında Akdeniz Üniversitesi Hastanesi Radyoloji Anabilim dalına başvurup serebral BTA'sı çekilen hastalar taranmış, kriterlere uymayan vakaların elenmesi sonucunda anevrizması olan 262 çalışma grubu ve anevrizması olmayan 943 kontrol grubundan oluşan toplam 1205 vaka çalışmaya dahil edilmiştir. Görülntüler yirmi bir çeşit Willis poligonu varyasyonu ve multiple anevrizma birlikteliği açısından ayrıntılı değerlendirilmiştir. Tüm olgularda ACA'nın A1 segment aplazisi, ACP'nin P1 segment hipoplazisi, ACP'nin P2 segment hipoplazisi, fetal ACP, gerçek fetal ACP, ACP-ACS ortak trunkus, AcoP infindibum gibi varyasyonlarla multiple anevrizmalar arasında anlamlı ilişki bulundu. Yalnızca anevrizması olan olgular içinde değerlendirme yapılınca ACP'nin P1 segment hipoplazisi, fetal ACP, AcoP infindibulum ve duplikasyon varyasyonları ile multiple anevrizmalar arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. BTA görüntüleri değerlendirilirken bahsi geçen bu varyasyonlar (Tablo 6.1) mevcut ise, olguda birden fazla anevrizmanın olabileceğinin akılda tutulması, multiple anevrizmanın tanına bilirliğinde bu sayede artışın sağlanabileceği kanısındayız.