Karanlık Labirent'in kadınları: Toni Morrison'ın The Bluest Eye, Sula ve Beloved kitaplarındaki mazlum kadınları

Postkoloniyalizm teorisi, Batı'nın birçok kıtayı sömürmesiyle başlayan ve sömürülen toplumlarda siyasi, ekonomik ve ahlaki çöküşe yol açan sorunlara dayanmaktadır. Teori, sömürülen insanların kimliğini doğrudan şekillendiren kültürel farklılıklar ve bunların cinsiyet ve ırkla ilgili sonuçları gibi sömürünün sonuçlarıyla ilgilenir. Öncelikle, siyah ve yoksul kadınlar, madunlar arasında en çok mağdur edilenler olarak görülmektedir. Siyah kadın kimliği birçok faktör nedeniyle karmaşık bir konu haline gelmiştir. Siyah kadınlar, duygusal ve zihinsel yaralanmalara neden olan ırksal travmaya maruz kalmıştır. Postkoloniyal teori ve siyah kadınların ezilmesi Toni Morrison'ın The Bluest Eye, Sula ve Beloved kitaplarında açıkça gözlemlenebilir. Karakterler cinsiyetleri, ten renkleri ve sosyal statüleri nedeniyle baskıya maruz kalmaktadır. Hikayeleri farklı olsa da yaşadıkları duygular ve kimlikleri üzerindeki etkiler onları aynı sona, içinden çıkamadıkları bir labirente çekmiştir. Bu labirentten çıksalar bile, hayatları tenleri gibi karanlık olacaktır. Bu konuları araştırmak önem taşır, çünkü kölelik geçmişte kalmış olsa da izleri bugün hala mevcuttur ve siyah kadınlar ayrımcılığı farklı şekillerde yaşamaya devam etmektedir. Bu çalışmanın amacı, Toni Morrison'ın The Bluest Eye, Sula ve Beloved romanlarındaki kadın karakterlerin kimlik arayışındaki yolculuklarını incelemek ve her karakterin yolculuğu farklı olsa da aynı sonu yaşama eğiliminde olduklarını kanıtlamaktır.