Yabancı dil öğretiminde dil bilgisi çeviri yöntemi ve iletişimci yaklaşım uygulamalarının öğrencilerin öğrenme becerileri üzerindeki etkisi

Bu çalışma, yabancı dil öğretiminde kullanılan dilbilgisi çeviri yöntemi ile iletişimci yaklaşımın, öğrencilerin öğrenme düzeyleri üzerindeki etkileri arasındaki farklılığı ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Araştırmada, öncelikle basılı kaynaklar taranmış, yabancı dil öğretiminde kullanılan yöntem ve yaklaşımlar hakkında bilgi verilmiş, sonrasında dilbilgisi çeviri yöntemi ile iletişimci yaklaşım üzerinde durulmuştur. Araştırmanın uygulama kısmı, 2007?2008 öğretim yılı ikinci döneminde Malatya Beydağı Abdulkadir Eriş Anadolu Lisesi'ndeki iki 10. sınıf üzerinde yürütülmüştür. Araştırmada denk olmayan kontrol gruplu ön-test son-test deneysel desen kullanılmıştır. Uygulamadan önce kırk soruluk bir test hazırlanarak, doksan öğrenciye verilmiş, madde analizinden sonra yirmibeş soruluk bir test elde edilmiştir. Bu test, deney ve kontrol gruplarına ön-test olarak verilmiştir. Ardından, İngilizce öğretim programından seçilen ?birinci tip ve ikinci tip şart cümleleri? konusu, kontrol grubuna dilbilgisi çeviri yöntemi ile deney grubuna iletişimci yaklaşımla sekiz ders saati süresince toplam iki hafta işlenmiştir. Bu sürecin sonunda öğrencilere son-test verilmiştir. Test ortalamaları arasındaki farkların anlamlı olup olmadığı; bağımlı ve bağımsız gruplar t testi ile analiz edilmiştir. Araştırma sonunda, iletişimci yaklaşımın kullanıldığı deney gurubu ile dilbilgisi çevri yönteminin kullanıldığı kontrol grubunun akademik başarı düzeylerinde deney grubunun lehine anlamlı bir farklılık görülmüştür.