`Foreigners' and international migration: The case of Turkey in the post-1980s

Türkiye özellikle 1980'lerden sonra gerçek anlamda yabancıların (Türk ve Müslüman kökenli olmayanların) göç ettiği bir ülke haline geldi ve çok sayıda, farklı etnik ve dini kökenlerden insanların yaşadığı bir göçler ülkesine dönüştü. Türkiye'nin göç politikalarının dönüşümünde Avrupa Birliği'ne üyelik süreci de ciddi anlamda etkili oldu. Bu tez Türkiye'nin değişen, karmaşık uluslararası konjonktüre ve AB'nin farklı taleplerine göre değişen göç politikalarını ele almaktadır. Bu tezde, iki kategoriye ayrılan göçmenlerin tecrübeleri vurgulanmaktadır: (1) Düzensiz göçmenler; döngüsel göçmenler, transit göçmenler, sığınmacılar ve mülteciler olarak, (2) Düzenli göçmenler; Türkiye'de kalma ve çalışma izniyle (yasal olarak) ikamet edenler ve Türk veya Müslüman kökenli göçmenler olmak üzere kategorize edilmektedir. Bu tez iki temel tartışma üzerine kurulmuştur: (1) Türkiye'nin göç politikalarının AB'ye üyelik sürecinde uğradığı değişim (2) Değişen politikaların göçmenler tarafından nasıl tecrübe edildiği ve onların hayatlarını nasıl etkilediği. Birinci konunun incelenme aşamasında, AB tarafından hazırlanan birçok resmi ilerleme raporu, Türkiye'deki meclis tutanakları ve değişen göç yasaları içerik analizine tabi tutulmuştur. İkinci konunun incelenmesinde ise yazar tarafından 25 göçmenle yüz yüze, derinlemesine mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Bu tez, son olarak, ?yabancı? kavramının, sosyal bir kategori olarak kullanılması halinde, ulus-devlet tarafından öngörülen yasal tanım tarafından kapsanamadığını öne sürmektedir. Başka bir deyişle ?yabancı?yı sosyal bir kategori olarak ele almakta zayıf kaldığı halde yasal tanımlamalar, yabancıların yaşayışı üzerinde sayısız etkiye sebep olmaktadır. Tezde, bu yasal tanımlama ile sosyal tanımlamaların arasındaki etkileşim ve göçmenlerin tecrübeleri analitik bir bakış açısıyla sunulmaktadır.