Yaşlılık döneminde yalnızlıkla başa çıkmada dinin rolü

İnsanoğlunun yaşamını anlamlandırabilmesinde ve açıklayabilmesinde felsefenin, sosyolojinin, psikolojinin, biyolojinin, edebiyatın ve dinin fonksiyonelliğinin bulunduğu bilinmektedir. Öyle ki söz konusu bu alanlarda gerçekleştirilmiş olan çalışmaların insanların yaşamlarını anlamlı kılmalarında önemli katkıları olmuştur. Nitekim "yaşlılık döneminde yalnızlıkla başa çıkmada dinin rolü" konulu çalışmamızda bu alanların rehberliğinde yaşlılık dönemi, yalnızlık, başa çıkma ve din kavramları çalışma konumuzu ilgilendiren boyutları ile ayrıntılı bir biçimde açıklanmaya çalışılmıştır. Bu çalışma, yaşlılık döneminde yalnızlıkla başa çıkmada din fenomeninin işlevselliğini açıklayabilmeyi ve böylece yaşlılık dönemi ile ilgili din psikolojisi alanında yapılmış çalışmalara katkı sağlamayı amaçlamaktadır. Yaşlılık dönemine yönelik farklı kaynaklarda olumlu ve olumsuz bakış açılarını yansıtan değişik tanımlamalar ve açıklamalar bulunmaktadır. Bu evreye ilişkin yapılan tanımlama ve açıklamaların nihai varış noktası, bu dönemin insanın varoluş basamaklarının sonunu oluşturduğu ve insanın bu sonun bilincine ulaşmasının onun varoluşunun psikolojik ve dinsel boyutlarına farklı yansımalarının olduğu yönündedir. Yaşlılık döneminde yalnızlık olgusuyla daha fazla karşılaşan ve bunun yaşantılarındaki yansımalarını en aza indirme düşüncesinde olan bireyler, dini başa çıkma olgusundan etkin bir biçimde yararlanmaktadırlar. Bu bağlamda, dini başa çıkma olgusuyla yakından ilişkili olduğu bilinen Allah sevgisi, namaz ibadeti, dua, aile ilişkileri, sıla-i rahim, arkadaşlık ilişkileri, komşuluk ilişkileri ve hasta ziyaretlerinin yaşlılık dönemindeki bireyin yalnızlığı ile başa çıkabilmesindeki rolü ulusal ve uluslararası literatürde yer alan kaynaklar ışığında açıklanmaya çalışılmıştır. Nihayetinde, yaşlılık döneminde yalnızlıkla başa çıkabilmede bu fenomenlerin olumlu rolünün bulunduğu saptanmıştır. Anahtar Kelimeler: Yaşlılık, Yalnızlık, Din, Başa Çıkma.