Yeniden yapıştırılan braketler nedeniyle farklı tip mine yüzey hazırlık işlemlerinin mine demineralizasyonu gelişimine etkisinin laboratuvar ortamında değerlendirilmesi

Amaç: Sunulan çalışmada, yeniden yapıştırılan ortodontik braketlerin yapıştırılacağı mine yüzeyinde farklı tip mine yüzey hazırlık işlemleriyle demineralizasyon gelişiminin in-vitro ortamda değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada, 60 adet ortodontik amaçla çekilmiş insan üst birinci küçük azı dişi kullanıldı. Çekilmiş dişler her grupta 15 adet olacak şekilde 4 gruba ayrıldı. Grup 1 ve 2'de asit ile pürüzlendirme sonrası Transbond XT primer + Transbond XT Light Cure Adhesive (3M Unitek, Monrovia, Kaliforniya), Grup 3 ve 4'te Transbond Plus Self-Etching primer + Transbond XT Light Cure Adhesive (3M Unitek, Monrovia, Kaliforniya) yapıştırıcı ajanları kullanıldı. Tüm gruplarda Gemini metal (3M Unitek, Monrovia, Kaliforniya) braketler kullanıldı. Dişler üzerinde birinci braketleme sonrası braketlerin oklüzal, gingival ve proksimal kısımlarındaki mine yüzeyleri DIAGNOdent pen (KaVo, Biberach, Almanya) ile ölçülerek demineralizasyon değerleri kaydedildi (T0). Daha sonra dişler, 37°C etüv cihazında günde 6 saat demineralizasyon solüsyonunda ve kalan 17 saat remineralizasyon solüsyonunda 15 gün boyunca bekletildi ve solüsyonlar her gün yenilendi. 15 gün sonunda braketler koparılıp, kopan braketler alüminyum oksit (Al2O3) ile kumlama uygulandıktan sonra Grup 1 ve 3'teki örnekler asit ile pürüzlendirilerek, Grup 2 ve 4'teki örnekler Transbond Plus Self-Etching primer kullanılarak yeniden yapıştırıldı. Gruplar aynı şekilde yeniden 15 günlük demineralizasyon ve remineralizasyon solüsyonlarında bekletildi. Toplam 30 günün sonunda dişler solüsyonlardan çıkarıldı. Braketlerin oklüzal, gingival ve proksimal kısımlarındaki mine yüzeyleri DIAGNOdent pen ile yeniden ölçülerek demineralizasyon değerleri kaydedildi (T1). Elde edilen verilerin homojen dağılıp dağılmadığı Kolmogorov Simirnov testiyle, grup içi karşılaştırmalar Wilcoxon testiyle, gruplar arası karşılaştırmalar ise Mann-Whitney U ve Kruskal-Wallis testleriyle analiz edildi. Bulgular: Tüm gruplarda T1 döneminde ölçüm yapılan tüm mine yüzeylerindeki demineralizasyon değerleri T0 dönemine göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha yüksek bulundu (p≤0,05). T1 döneminde, Grup 1'deki örneklerin tüm bölgelerden elde edilen değerleri Grup 3 ve 4'e göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha yüksek bulundu (p≤0,05). T0 ve T1 dönemi arasında gerçekleşen demineralizasyon artış miktarı tüm gruplarda en fazla gingivalde görülürken en az oklüzalde görüldü. Ölçüm yapılan mine yüzeyinden bağımsız olarak tüm bölgelerdeki değerlerin artış ortalaması en yüksek Grup 1'de en düşük Grup 4'te görüldü. Sonuç: Çalışma sonucunda, brakete komşu tüm mine yüzeylerinde braketlerin yeniden yapıştırılmasıyla mine demineralizasyonlarında artışlar gerçekleştiği gözlendi. Ortodontik braket tamirlerinin mine yüzeyine etkisi dikkate alındığında, Transbond Plus Self-Etching primer kullanılarak yeniden yapıştırılan braketlerin çevresinde daha düşük demineralizasyon değerleri görüldü.