Yoğun bakımda hastası olan bireylerin ölüm anksiyetesi ve spritüel iyi oluş düzeylerinin incelenmesi

Amaç: Tanımlayıcı ve kesitsel olarak gerçekleştirilen bu çalışmada, yoğun bakım ünitelerinde, tetkik ve tedavi amaçlı yatmakta olan hastaların birinci derece yakınlarının, kendi ölüm anksiyetesi ve spritüel iyi oluş düzeylerini incelemek amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırma, 201'i kadın, 107'si erkek olmak üzere 308 hasta yakını ile yürütülmüştür. Veriler anket doldurularak ve yüz yüze görüşerek toplanmıştır. Çalışma verilerinin toplanmasında; "Hasta Yakını ve Hastaya İlişkin Tanıtıcı Özellikler Formu" ve Templer'in (1970) geliştirdiği "Ölüm Kaygısı Ölçeği"ne ek olarak Ekşi ve Kardaş (2016) tarafından geliştirilen "Spritüel İyi Oluş Ölçeği" kullanılmıştır. Verilerin analizinde Pearson Korelasyon analizi, Student-T Test ve One-Way ANOVA testi kullanılmıştır. Bulgular: Hasta yakınlarının "Ölüm Anksiyetesi Ölçeği" puan ortalaması 7.99±3.15 bulunmuştur. Ölçek değerlendirmesine göre düşük düzeyde kaygı görülen 115 (%37.3), yüksek düzeyde kaygı görülen 193 (%62.7) birey vardır. Hasta yakınlarının "Spritüel İyi Oluş Ölçeği" puan ortalaması 121.83±12.91 olarak saptanmış olup, hasta yakınları minimum 77 puan, maksimum 145 puan almışlardır. Çalışma bulgularına göre; Ölüm Anksiyetesi Ölçeği puan ortalaması ile Spritüel İyi Oluş Ölçeği puan ortalaması arasında anlamlı, pozitif yönde ve zayıf bir ilişkinin (r=0.200, p=0.000) olduğu belirlenmiştir (p<0.05). Sonuç: Çalışma kapsamındaki hasta yakınlarının, ölüm anksiyetesi düzeyleri arttıkça spritüel iyi oluş düzeylerinde de bir atış olduğu görülmektedir. Bu durum, hasta yakınlarının yoğun bakımda tedavi gören hastalarını kaybetme korkusuna bağlı olarak artan ölüm anksiyeteleri ile baş edebilmek için manevi duygulara daha çok bağlandığını düşündürmektedir. Anahtar Kelimeler: Yoğun bakım ünitesi, Hasta yakını, Ölüm kaygısı, Spritüel iyi oluş, Hemşirelik