Yugoslavya'dan Bosna Hersek'e bir iç savaşın anatomisi

Bu tez çalışmasının amacı, Bosna Hersek'te 1992 yılında çatışmayla sonlanan Osmanlı millet sistemini ve Tito sonrası dönemde onun bir devamı olarak sürdürülen çok kültürlülük projesini, Dayton Barış Anlaşması sonrasını da içine alacak şekilde anlamaya çalışmaktır. Bu anlamda bu tezin hipotezi; Sırp, Hırvat, Boşnak etnisitelerinin, kısa süren görece refah dönemleri olsa da, uluslararası ve iç faktörlerin etkisiyle birbirlerine karşı çatışmacı bir şekilde yeniden etnik duvarlarını örerek, milliyetçilik geliştirdikleri için çok kültürlülük projesinin işlemediğini tarihsel örneklerle ortaya koymaktır. Çalışmanın ilk bölümünde, "Etniklik" kavramının üzerinde durulmuştur. Etnisite olgusu ile ilişkilendirilen azınlık, ırk, kimlik, Etnik- milliyetçilik terimleri irdelenmiştir. Konu bağlamında Yugoslavya'dan Bosna-Hersek'e yaşanan etnik çatışmaların teorik nedenleri üzerinde durulmuştur. Çalışmanın ikinci bölümünde, Sırp, Hırvat ve Boşnak etnisitelerinin yüzyıllar süren antagonisttik tavırlarının tarihsel arka planı analiz edilmiştir. Bosna Savaşı bu anlamda eski nefretlerin vuku bulduğu bir alan olmuştur. Üçüncü bölümünde ise savaşı bitirmek adına imzalanan Dayton Barış Anlaşması ve sonuçları tartışılmıştır. Bölgede yapılan gözlemler ve sözlü tarihsel anlatılara referansla Dayton Barış Anlaşması öncesi ve sonrası analiz edilmiştir. Dayton Barış Anlaşması, kısa vadede barış getirirken bölgedeki etnik milliyetçiliğin daha da keskinleşmesi, devlet ve parlamenter sistemin yetersizlikleri ve ülkedeki içsel ve uluslararası ilişkiler dengelerindeki ağır kırılganlık Dayton Barış Anlaşması'nı demode ve işlevsiz hale getirmiştir. Bu süreçte çok kültürlülük devam ediyor gibi gözükse de bölgede dondurulmuş savaşın esintileri ciddi bir şekilde hissedilmektedir