8
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Üniversite öğrencilerinin organik gıda satın alma isteğini etkileyen faktörlerin belirlenmesi
Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin sağlık bilinci, çevre duyarlılığı, gıda güvenliği ve organik gıda tutumlarının organik gıda satın alma isteği üzerindeki etkisi incelenmiştir. Araştırmanın materyali, Afyon Kocatepe Üniversitesi'nde öğrenim gören 431 öğrenciden yüz yüze anket yoluyla elde edilmiştir. Her bir tutumda yer alan katılımcı ifadeleri için Likert-tip ölçeklendirme yapılmıştır. Tutum ölçekleri için belirlenen ortalama puanların katılımcıların demografik ve sosyo-ekonomik özellikleri ile karşılaştırılmasında t testi (iki grup içeren değişken için) ve varyans analizi (ikiden fazla grup içeren değişkenler için) uygulanmıştır. Sağlık bilinci, çevre duyarlılığı, gıda güvenliği ve organik gıda tutumlarının organik gıda satın alma isteği üzerindeki etkisini belirlemek üzere regresyon analizi yapılmıştır. Katılımcıların yaklaşık %59'unun sosyal bilimler alanında öğrenim gördüğü, yaklaşık %84'ünün 20-23 arası yaş aralığında bulunduğu ve cinsiyet oranının birbirine eşit olduğu belirlenmiştir. Ayrıca katılımcıların yaklaşık %78'inin 1000 TL ve altında aylık gelire sahip olduğu, yaklaşık %91'inin aylık gelirini aile ve burs/kredi kaynaklarından temin ettiği, yaklaşık %61'inin yurt ve pansiyon gibi mekanlarda konakladığı ve yaklaşık %94'ünün 500 TL ve altında aylık gıda harcamasında bulunduğu tespit edilmiştir. Organik gıda satın alma isteği ile aylık gelir ve gelir kaynağı arasındaki farklılık önemli (p<0,05); cinsiyet, yaş, eğitim alanı, barınma ve aylık gıda harcaması arasındaki farklılık önemsiz (p>0,05) bulunmuştur. Organik gıda satın alma isteği üzerinde sağlık bilinci, çevre duyarlılığı ve gıda güvenliğinin etkisiz (p>0,05), organik gıda tutumunun etkili (p<0,05) olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak; katılımcıların organik gıda tutumlarının satın alma tercihlerinde belirleyici olduğu, genç bireylerin gelir düzeyi düşük olsa bile organik gıda satın alma isteklerinin bulunduğu anlaşılmıştır.
Afyonkarahisar ili'nde IPARD kapsamında kurulan süt sığırcılığı işletmelerinin teknik ve ekonomik performansı
Bu araştırmada, Afyonkarahisar İli'nde IPARD kapsamında kurulan süt sığırcılığı işletmelerinin teknik ve ekonomik performansı incelenmiştir. Araştırmanın materyali, 2014-2018 yılları arasında kurulan 11 adet işletmenin yatırım projesi verileri ve 1 yıllık (2019-2020 yılları arasında) yetiştirme faaliyeti sonuçlarıdır. İşletmeler proje sağmal kapasitelerine göre; I. Grup (48-80 baş) ve II. Grup (120 baş) şeklinde kategorize edilmiştir. Teknik performansın değerlendirilmesinde işletmelerin sürü yönetimi, laktasyon verimleri ve yem kaynakları tedariki incelenmiştir. Ekonomik performansın ölçümünde maliyet, gelir, ekonomiklik ve karlılık düzeyleri analiz edilmiştir. Tüm işletmeler sürü yenilemede ihtiyacı olan hayvan materyalini işletme içinden karşılamaktadır. İncelenen dönemde işletmelerin ortalama inek sayısı 79,64 baş, ortalama sürü varlığı 143,82 baş saptanmıştır. Sağılan inek başına laktasyon verimi I. Grupta 6 062,86 Kg, II. Grupta 6 775,00 Kg, tüm işletmelerde 6 321,82 Kg tespit edilmiştir. Kaba yem olarak; yonca, mısır silajı ve saman kullanıldığı belirlenmiştir. Mısır silajının tamamını ve önemli bir kısmını kendisi üreten 6 adet işletme bulunmaktadır. Yonca ve samanı kendisi üreten işletme sayısı daha azdır (3-4 işletme). Toplam 3 işletme kaba yemin tamamını işletme dışından satın almaktadır. IPARD desteğinin aktif sermaye içerisindeki payı I. Grupta %28,61, II. Grupta %22,57 ve tüm işletmelerde %26,41 hesaplanmıştır. Toplam maliyetler içerisinde yemin oranı I. Grup, II. Grup ve tüm işletmelerde sırasıyla; %58,20; %66,58 ve %62,93 belirlenmiştir. Gayri safi üretim değerinde ilk sırayı alan sütün payı I. Grup, II. Grup ve tüm işletmelerde sırasıyla; %67,62; %71,69 ve %70,25 saptanmıştır. Tüm işletmelerde 1 TL masraf karşılığında 0,04 TL net gelir, I. Grupta 0,09 TL negatif net gelir ve II. Grupta 0,26 TL net gelir elde edilmiştir. İncelenen dönemde sadece II. Grup işletmelerin mali (%10,01) ve ekonomik (%8,56) rantabilite değerlerinin piyasa reel faiz oranından (%7,53) yüksek olduğu görülmüştür. Sonuç olarak, birim süt maliyeti (1,78 TL/Kg) daha düşük, birim süt geliri (2,62 TL/Kg) daha yüksek, aktif sermaye kazancının piyasa reel faiz oranının üzerinde olduğu II. Grup işletmeler hem teknik hem de ekonomik açıdan başarılı bulunmuştur.
Hayvansal gıdaların tüketim düzeyi ve tüketici tercihlerinin belirlenmesi üzerine bir araştırma: Afyon Kocatepe Üniversitesi personeli örneği
Bu araştırma, Afyon Kocatepe Üniversitesinde görevli personelin hayvansal gıda tüketim düzeyi ve tüketim tercihlerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma için gerekli olan verilerin elde edilmesinde yüz yüze anket yöntemi uygulanmıştır. Araştırmaya dahil edilecek katılımcıların belirlenmesinde tabakalı örnekleme yöntemi kullanılmış ve toplam 348 kişiyle yüz yüze anket yapılmıştır. Çalışma, Haziran 2012-Şubat 2013 arasında yürütülmüştür. Hayvansal gıda tüketimi ile gelir düzeyi, toplam gıda harcaması ile gelir düzeyi ve gıda harcaması içerisinde hayvansal ürünlerin payı ile gelir düzeyi arasındaki ilişkiler ki-kare (?2) testi ile incelenmiştir. Araştırma sonucunda, hanelerdeki ortalama birey sayısı 3,36 ± 1,26, ortalama çalışan birey sayısı 1,64 ± 0,57, aylık ortalama gelir 3000 ± 1009,7 TL ve aylık ortalama gıda harcaması 715 ± 342,7 TL olarak hesaplanmıştır. Aylık gıda harcaması içerisinde hayvansal ürünlerin aldığı ortalama pay %22,4 bulunmuştur. İçme sütü ve süt ürünlerinde yıllık kişi başı ortalama tüketimlerin içme sütünde 29 ± 12,45 kg, peynirde 5,7 ± 2,33 kg, yoğurtta 10,1 ± 3,35 kg, ayranda 5,4 ± 3,07 kg, tereyağında 1,75 ± 0,83 kg ve süt kaymağında 1,1 ± 0,45 kg olduğu tahmin edilmiştir. Katılımcı hanelerinde kişi başı yıllık ortalama kırmızı et tüketimi 18,84 ± 6,28 kg, ortalama kanatlı eti tüketimi 15,12 ± 4,32 kg ve ortalama balık eti tüketimi de 9,42 ± 3,73 kg tahmin edilmiştir. Sucuk dışında diğer et ürünlerinde önemli bir tüketim değerine rastlanmamıştır. Hanelerin yıllık kişi başı ortalama yumurta tüketimi 29 ± 45,24 adet, bal tüketimi ise ortalama 1,7 ± 0,94 kg tahmin edilmiştir. Ki-kare testi (?2) sonuçlarına göre, hanelerdeki gelir artışı ile gıda harcaması (p<0,001), bu harcamanın içerisinde hayvansal ürünlerin payı (p<0,05), içme sütü (p<0,05), yoğurt (p<0,05), sığır-dana eti (p<0,05), balık eti (p<0,01), yumurta (p<0,001) ve bal tüketimleri (p<0,05) arasındaki ilişkiler anlamlı bulunmuştur. Sonuç olarak eğitim ve gelir seviyesi itibariyle toplumda belirli bir konumda yer alan üniversite personelinin hayvansal gıda tüketim düzeyi ve tüketici tercihlerinin anlamlı farklılıklar ortaya koyduğu belirlenmiştir.
Balıkesir, Bolu ve Sakarya illerinde etlik piliç yetiştiriciliğinin ekonomik ve ekonometrik analizi
Bu tez çalışmasında, ülkemizde üretim hacmi itibariyle ilk üç merkez olan Balıkesir, Bolu ve Sakarya İllerindeki piliç eti üretiminin ekonomik ve ekonometrik analizi yapılmıştır. Araştırmanın ana materyalini, adı geçen illerden tabakalı rastgele örnekleme yöntemiyle belirlenen 125 adet etlik piliç işletmesinin 2012-2013 faaliyet dönemine (1 yıllık) ait üretim verileri oluşturmuştur. Anket yoluyla sağlanan verilerin ekonomik analizinde, işletmelerin yıllık faaliyet sonuçları yanında karlılık ve verimlilikleri incelenmiştir. Ekonometrik analizde ise CA karı (Y) ile kara etkisi olduğu düşünülen değişkenler arasındaki ilişkinin yönünü ve niceliğini tahmin etmek amacıyla çoklu regresyon modeli kurulmuştur. İşletmeler kapasitelerine göre küçük (1-10 000), orta (10 001-30 000) ve büyük (30 001 ve üzeri) olarak ölçeklendirilmiştir. Tüm işletmeler için üretime ilişkin teknik sonuçlar incelendiğinde, ölüm oranı %6,16; ortalama CA 2,434 kg; ortalama besi süresi 42,33 gün; ortalama besi devresi 5,28 adet/yıl; FCR 1,7983 kg; kapasite kullanımı ise %99,56 olarak hesaplanmıştır. İncelenen dönemde işletmelerin tümünde toplam üretim maliyetinin %93,84'ü değişken, %3,25'i sabit nitelikte meydana gelmiştir. Üretim maliyetleri içinde ilk sırayı yem (%67,44) alırken, bunu sırasıyla civciv (%13,81), enerji (%4,59), diğer (%3,69), genel idare (%2,91), sağlık (%1,58), bakım-onarım (%1,41), işgücü (%1,25), altlık materyali (%1,16), temizlik-dezenfeksiyon (%0,90), yakalama-yükleme (%0,68) ve amortisman (%0,59) kalemleri takip etmiştir. 1 kg CA maliyeti 2,47 TL, mali rantabilite ise 2,03 olarak hesaplanmıştır. Araştırmaya dahil edilen işletmelerde yem kısmi verimliliği 0,6179 kg; işgücü kısmi verimliliği 1 133,35 kg ve Avrupa Verimlilik Faktörü de 312,27 olarak tespit edilmiştir. Oluşturulan tahmini regresyon denklemine göre, kg CA başına civciv, yem, işçilik, sağlık, enerji, diğer ve bina + genel idare masrafları maliyetinde görülen %1'lik artışın kg CA karını sırasıyla %1,022; %1,010; %0,995; %1,089; %1,001; %1,016 ve %0,994 oranlarında azalttığı tespit edilmiştir. Diğer taraftan kg CA satış fiyatındaki %1'lik artışın ise kg CA karını %1,012 oranında arttırdığı belirlenmiştir. Sonuç olarak; üretimin teknik performanslarında ölçekler ve araştırma merkezleri itibariyle işletmeler arasında belirgin farkların olmadığı, ekonomik performanslar açısından ölçek büyüklüğünün önemli olduğu, ekonometrik analize göre ise işletme ölçeği ve araştırma merkezlerinde değişkenler arasında benzer ilişkiler görüldüğü söylenebilir.
Afyonkarahisar ili merkez ilçe yumurta tavukçuluğu işletmelerinin yapısal özellikleri ve işletmelerde karşılaşılan sorunlar
1ÖZETAfyonkarahisar İli Merkez İlçe Yumurta Tavukçuluğu İşletmelerinin YapısalÖzellikleri ve İşletmelerde Karşılaşılan SorunlarBu araştırma, Afyonkarahisar İli Merkez İlçe yumurta tavukçuluğuişletmelerinin, yapısal özellikleri itibariyle işletme düzeylerinin belirlenmesi, yapısaldüzeylerinin oluşumuyla ilişkili bazı faktörlerin incelenmesi ve işletmelerdekarşılaşılan sorunların değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır.Araştırma materyali, 2004 yılı Mayıs ayında, Merkez İlçe ve bağlı köylerindeyumurta tavukçuluğu faaliyetinde bulunan, toplam 54 işletmeyle yüz yüzegerçekleştirilen anket yoluyla sağlanmıştır. Anket uygulanacak işletmeler tabakalırastgele örnekleme metoduyla belirlenmiştir.Yapısal özellikleri itibariyle işletme düzeylerinin belirlenmesi amacıyla birpuanlama sistemi uygulanmıştır. Bunun sonucunda ortaya çıkan işletme düzeyleri;üreticilerin eğitim durumu, yaşı, Avrupa Birliği mevzuatına hazır olup olmadıkları,mevcut koşullar altında üretime devam edip etmeyecekleri gibi bazı kriterlerleilişkilendirilmiştir. Ayrıca üretimdeki devamlılık kararlarının Avrupa Birliğimevzuatına hazırlık dereceleriyle olan ilgisi de araştırılmıştır. Bunlar için Ki-Kareanalizinden faydalanılmıştır.Yapılan analizler sonucunda; 12 işletme düşük, 25 işletme orta ve 17 işletmede yüksek düzeyde yapısal özelliğe sahip olarak tespit edilmiştir. İşletmelerin yapısaldüzeyleri ile üreticilerin eğitim durumu ve Avrupa Birliği mevzuatına hazırlıkdereceleri arasında anlamlı (P<0.05); üreticilerin yaşı ve üretimde devamlılıkkararları arasında anlamsız (P>0.05) bir ilişki gözlenmiştir. Ayrıca işletmelerinüretimde devamlılık kararlarında, Avrupa Birliği mevzuatına hazırlık yönündekicevaplarının da bir etkisinin olduğu belirlenmiştir (P<0.01).Araştırmaya dahil edilen işletmelerin karşılaştıkları sorunların aslında ülkegenelindeki sektör sorunlarıyla bir paralellik arz ettikleri ve çözülmesi halinde,özellikle bölge üreticisinin önemli bir rekabet gücüne kavuşacağı tespit edilmiştir.Yaşanan ekonomik krizler, uygulanan ekonomi politikaları ve sektöre yönelikdesteklemelerin yetersiz kalması, sektördeki gelişmeyi olumsuz yöndeetkilemektedir. Ancak işletmelerin mevcut yapısal özelliklerinin, uygulanacak doğruPDF created with pdfFactory trial version www.pdffactory.com2ve etkili politikalarla daha iyi koşullara getirilmesiyle, bölge üreticisinin de AB'yedaha güçlü bir pozisyonda uyum sağlayabileceğini ortaya koymaktadır.Anahtar Kelimeler: Yumurta Tavukçuluğu, Yapısal Özellikler, AB, AfyonkarahisarPDF created with pdfFactory trial version www.pdffactory.com
Karkas et fiyatlarının box-jenkins modeller ile geleceğe yönelik kestirimleri: Tokat ili örneği
Hayvancılık sektöründe kırmızı et fiyatlarının gelecekteki seyri, üreticiler ve tüketiciler açısından büyük önem arz etmektedir. Özellikle Türkiye'de, hayvansal ürünlerin piyasalarında yaşanan belirsizlik, enflasyonist ortam ve ithalat baskısı gibi faktörler, bu konuda ihtiyacı artıran ana etkenler olarak öne çıkmaktadır. Gelecekteki fiyat tahminlerinin yapılması, bu beklentiyi karşılayabilir ve zaman serilerinin ekonometrik yöntemlerle analizi bu tahminlerde kullanılabilmektedir. Bu çalışmada; Tokat ilinde karkas et fiyatlarının ekonometrik yöntemlerle geleceğe yönelik kestirimlerin yapılması amaçlanmıştır. Bu amaca ulaşmak için ekonometrik analiz yöntemlerinden Box-Jenkins geleceğe yönelik kestirim yöntemleri kullanılmıştır. Bu kapsamda, Tokat ilinde 2018-2024 yıllarına ait karkas fiyatlarının zaman serisi analizi ile çözümlenerek, bu fiyatların 2025 yılı için tahmin edilmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın materyalini Piyasa Takip Sisteminden elde edilen veriler oluşturmuştur. Veri seti; 2018-2024 yılları arasında kesilen aylık dana, inek, düve ve tosun karkas fiyatlarından oluşmuştur. Verilerin tanımlayıcı istatistikleri yapılarak fiyat tahmininde Box-Jenkins modellerinden uyum iyiliği yüksek olan modelin parametreleri tahmin edilerek fiyat kestirimi yapılmıştır. Zaman serilerinin analizlerinde SPSS 25 paket programı kullanılmıştır. Yapılan zaman serileri analizi sonucunda dana, düve, inek ve tosun karkas fiyatları için en uygun modeller sırasıyla ARIMA (1,1,0) (0,0,0), ARIMA (3,1,0) (0,0,0), ARIMA (3,1,0) (0,0,0) ve ARIMA (0,1,0) (1,1,0) modeli olarak belirlenmiştir. Belirlenen ARIMA modelleri doğrultusunda karkas fiyatlarının 2025 yılı Mayıs ayına kadar kestirim sağlanmıştır. Kestirim sonuçlarına göre Türkiye'de Mayıs 2025 döneminde dana karkas 378.57 TL/kg, inek karkas 397.69 TL/kg, düve karkas 352.61 TL/kg ve tosun karkas 550.37 TL/kg' ulaşması tahmin edilmiştir. Sonuç olarak, zaman serisi analizinin geleceğe yönelik olarak dana, düve, inek ve tosun karkas fiyatlarının tahmininde kullanılabileceği ancak tahminlerin zaman içerisinde güncellenmesi gerektiği ve hem üretici hem de tüketicilerin ileriye yönelik yapacağı planlamalara katkı sağlayabileceği sonucuna varılmıştır.
TRB1 bölgesinde etlik piliç yetiştiriciliği yapan işletmelerin ekonomik analizi
Bu araştırmada, TRB1 bölgesinde yer alan Elazığ, Bingöl, Malatya ve Tunceli illerindeki piliç eti üretiminin ekonomik analizi gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın ana materyalini, söz konusu illerde bir entegrasyona bağlı olarak faaliyet gösteren ve örnekleme yöntemiyle belirlenen 162 etlik piliç işletmesine ait üretim verileri oluşturmaktadır. Anket yoluyla elde edilen bu veriler kullanılarak yapılan ekonomik analizde, işletmelerin yıllık faaliyet sonuçlarının yanı sıra kârlılık ve verimlilik düzeyleri de ayrıntılı olarak incelenmiştir. İşletmeler kapasitelerine göre küçük (25.000), orta (25 001-35 000) ve büyük (35 001 ve üzeri) olarak ölçeklere ayrılmıştır. Araştırmaya katılan işletmelere yönelik teknik sonuçlar incelendiğinde, ortalama ölüm oranı %7,50; ortalama canlı ağırlık 2,590 kg; ortalama besi süresi 41,57 gün; ortalama besi devresi 5,39 adet/yıl ve yemden yararlanma oranı 1,659 kg olarak tespit edilmiştir. İşletmeler genelinde toplam üretim maliyetinin, %94,28'i değişken, %5,72'si sabit masraflardan oluşmuştur. Maliyeti oluşturan masraflar içerisinde ilk sırayı yem (%66,56) alırken, bunu sırasıyla civciv (%19,54), enerji (%5,13), temizlik dezenfeksiyon (%0,38), genel idare (%1,04), sağlık (%1,16), bakım-onarım (%0,48), işgücü (%1,83), altlık materyali (%0,94), yakalama-yükleme (%0,56) ve amortisman (%2,38) kalemleri takip etmiştir. 1 kg canlı ağırlık bakım maliyeti 5,23 TL olarak belirlenmiştir. Araştırma kapsamında işletmeler genelinde Avrupa Verimlilik Faktörü de 346,26, yem kısmi verimliliği 0,646 kg ve işgücü kısmi verimliliği ise 1 466,56 kg olarak tespit edilmiştir. Sonuç olarak; araştırma bölgesinde büyük ölçekli işletmeler yoğun üretim kapasitesi ve düşük ölüm oranıyla öne çıkarken, orta ölçekli işletmeler en yüksek canlı ağırlığa ulaşmakta fakat yem verimliliği açısından geride kalmaktadır. Küçük işletmeler ise daha düşük hacimde üretim yapmakla birlikte üretim sürecinde yüksek ölüm oranları ile karşılaşmaktadırlar. Sonuç olarak, TRB1 bölgesinde işletme ölçeğine göre farklı üretim stratejileri ve yönetim modellerinin uygulanması gerektiğini ortaya koymakta; araştırma sonuçlarının verimlilik, hayvan sağlığı ve ekonomik sürdürülebilirlik açısından stratejik kararlar alınmasına katkı sağlayacağı söylenebilir.
Van Gölü'nde inci kefali avcılığı yapan balıkçı işletmelerinin ekonomik analizi
Bu araştırma, Van Gölü'nde İnci Kefali avcılığının gerçekleştirildiği işletmelerin sosyo-ekonomik, teknik ve ekonomik analizinin yapılması ve bu ekonomik faaliyete ilişkin sorunların ortaya konması amaçlanmıştır. Çalışmanın materyalini, 2020-2021 ve 2021-2022 av sezonunda Bitlis ve Van İl Tarım ve Orman Müdürlüklerince düzenlenmiş Su Ürünleri Ruhsat Tezkeresine sahip ve Van Gölü'nde aktif olarak İnci Kefali avcılığı yapan 72 adet balıkçı işletmesinden yüzü yüze görüşmeler ve veri temin formu aracılığıyla tam sayım yöntemi kullanılarak elde edilen veriler oluşturmaktadır. İşletmeler, tekne boy uzunluğu 12 m ve altında olan işletmeler ile tekne boy uzunluğu 12 m'nin üstünde olan işletmeler olarak değerlendirilmiştir. İşletmelerin ekonomik analizlerinin yanında kârlılık, verimlilik analizleri ile satış geliri fonksiyonu ve kâr fonksiyonu regresyon analizleri gerçekleştirilmiştir. İşletmeler genelinde 2020-2021 ve 2021-2022 av sezonunda sırasıyla maliyeti oluşturan masraf unsurları içerisinde akaryakıt ve yağ giderleri %30,9-%38,1; işçilik giderleri %30,1-%27,6; kumanya giderleri %5,5-%6; giyim giderleri %0,9-%1; ağ giderleri %16,5-%13; makara (gırgır) giderleri %0,4-%0,3; tekne bakım-onarım giderleri %2,9-%2,3; kredi faiz giderleri %4,3-%4; amortisman giderleri %4,1-%3,8; genel idare giderleri %3,3-%3,3 pay almıştır. İşletmeler genelinde 2020-2021 ve 2021-2022 av sezonunda sırasıyla kg başına net kâr 1,17 ₺ ve 1,78 ₺; 1 kg İnci Kefali avlanma maliyeti ise 2,14 ₺ ve 2,78 ₺ olarak tespit edilmiştir. İşletmeler genelinde 2020-2021 ve 2021-2022 av sezonunda sırasıyla mali rantabilite %33,59-%41,83; ekonomik rantabilite %31,94-%39,84; rantabilite faktörü %38,06-%41,37; iktisadilik oranı 2,10-1,86; işgücü kısmi verimliliği 32.369,9-39.310,3; akaryakıt kısmi verimliliği 2.321,1-2.611,3; ağ kısmi verimliliği 13,6-13,8 olarak tespit edilmiştir. Satış geliri fonksiyonu regresyon analizi sonucunda tüm işletmeler genelinde, diğer değişkenler sabit iken maliyeti oluşturan masraf unsurlarındaki 1 birimlik artışın toplam İnci kefali satış gelirinde meydana getirdiği artışlar sırasıyla; akaryakıt ve yağ masrafları (X₁) için 2,231 birim, işçilik masrafları (X₂) için 1,021 birim, ağ masrafları (X₃) için 1,019 birim artış ve diğer masraflar (X₄) için 1,240 birim olduğu tespit edilmiştir. Bu çalışmanın sonucunda, Van Gölü'nde yapılan İnci Kefali avcılığının kârlı bir ekonomik faaliyet olduğu tespit edilmiştir. Bu ekonomik faaliyet gölün çevresindeki kırsal alanlarda istihdama ve özellikle genç nüfusun kırsaldan kente göçünü engellemesi yönüyle katkı sağladığı düşünülmektedir. Bu olumlu katkıların ve sürdürülebilirliğin sağlanması açısından nesli yakın tehdit altında olan İnci Kefalinin korunmasının da büyük önem arz etmektedir. Anahtar Sözcükler: Ekonomik Analiz, İnci Kefali, Kârlılık, Su Ürünleri, Van Gölü