Başkent University
Discipline

Deri ve Zührevi Hastalıklar Anabilim Dalı

Başkent University

9

Archived Theses

0

DOIs Assigned

0%

DOI Rate

Discipline

9 Theses
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Daha önce biyolojik ajan kullanmamış psöriazis tanılı hastaların biyolojik ajan kullanımı sürecinde serum sitokin (TNF-α,IFN-α2, IFN-γ, IL-1β, IL-6, IL-8, IL-10, IL-12p70, IL-17A,IL-18, IL-23, IL-33, MCP-1) değerlerindeki değişimlerin değerlendirilmesi

Psöriazis, immün aracılı kronik inflamatuar bir deri hastalığıdır. Proinflamatuar sitokinler patogenezde önemli bir role sahiptir. Mevcut tedaviler temel olarak TNF-α, IL-12, IL-17 veya IL-23 yolakları üzerinde etkilidir. Tedavi öncesi sitokin düzeylerinin belirlenmesinin, hastalık aktivitesinin izlenmesi ve kişiselleştirilmiş tedavi seçimi için yararlı biyobelirteçler olarak kullanılabileceği düşünülmektedir. Bu çalışmanın amacı, psöriazis hastalarında hastalık şiddetini, tedavi yanıtını ve hastalık prognozunu tahmin etmeye yardımcı olabilecek biyobelirteçlerin oluşturulmasına katkıda bulunmak ve sağlıklı kontrollerle karşılaştırmaktır. Biyolojik naif 40 psöriazis vulgaris hastası ve 15 sağlıklı bireyde biyolojik ajanlarla tedaviden önce ve tedaviden dört ay sonra sitokinlerin (TNF-α, IFN-α2, IFN-γ, IL-1β, IL-6, IL- 8, IL-10, IL-10, IL-12p70, IL-17A, IL-18, IL-23, IL-33, MCP-1) serum seviyelerindeki değişiklikleri analiz ettik. Sitokin seviyelerinin belirlenmesi için flow sitometri yöntemi (LEGENDplexTM Multi-Analyte Flow Assay Kit Human Inflammation Panel 1, 13 Plex with V-bottom Plate [BioLegend, San Diego, CA]) kullanıldı. PAŞİ (Psöriazis Alan Şiddet İndeksi) ve DYKÖ (Dermatoloji Yaşam Kalitesi Ölçeği) skorları dahil olmak üzere klinik ve demografik bilgiler kaydedildi. Ayrıca, akut faz reaktanları (CRP, ESH, ferritin, albümin) tedaviden önce ve dört ay sonra ölçüldü. Elde edilen veriler NCSS 2007 istatiatik yazılım programı kullanılarak analiz edilmiştir. Tedavinin dördüncü ayındaki PAŞİ ve DYKÖ skorları başlangıca kıyasla anlamlı derecede düşük bulunmuştur (sırasıyla p=0.000, p=0.0001). Sitokin değerleri incelendiğinde; hastaların tedavi sonrası IFN-γ seviyelerinde yükselme görüldü (p=0,007). Hastaların tedavi öncesi IL-33 ve IL-1β seviyeleri sağlıklılardan düşük bulundu (p=0,045) fakat tedavi öncesi ve sonrası bu sitokinlerin ortalamaları arasında değişiklik olmadı. Biyolojik ajanlar arasında IL- 17A fark düzeyleri sadece sekukinumab kullanan hastalarda daha yüksek bulundu (p=0.022). Sekukinumab grubunun tedavi öncesi ve sonrası IL-17A farkı diğer ilaçlardan daha yüksekken (p=0.004 p=0.009), diğer biyolojik ajanlar arasında istatistiksel bir fark gözlenmedi (p>0.05). Hastalık başlangıç yaşı, PAŞİ ve DYKÖ ile sitokin seviyeleri arasında korelasyon saptanmadı. Hastaların ESH, CRP ve ferritin değerleri tedavi öncesinde sağlıklı kontrollerden daha yüksekti (sırasıyla p=0.011, p=0.022 ve p=0.037). Ancak, psöriazis hastalarında tedavi sonrasında sadece ESH azaldı (p=0.027). Bu çalışmada serum sitokin düzeylerinde anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Ancak literatür, serum seviyeleri değişmeden kalabilirken, doku seviyelerinin önemli ölçüde farklı olabileceğini göstermektedir. Gelecekteki çalışmalar hem serum hem de doku düzeylerinde sitokin analizlerini içermelidir.

Tutku Bulut
Tekirdağ Namık Kemal University
2024
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Sistemik bir hastalık olarak psoriasiste okuler tutulumun araştırılması

Psoriasis, keskin sınırlı eritemli plak veya papüller üzerinde yerleşmiş, sedefî-beyaz skuamlarla karakterize, epidermal proliferasyon artışı ile seyreden, tırnakları ve eklemleri de tutabilen, kronik, inflamatuvar bir deri hastalığıdır. Lezyonlar sıklıkla saçlı deri, diz, dirsek, sakral bölge ve eklemlerin ekstansör yüzlerinde simetrik olarak yerleşmektedir. Psoriasisin bir deri hastalığından fazlası olup aynı zamanda diğer sistemleri de etkileyebildiği bilinmektedir. Blefarit, inferior punktat korneal opasite, konjonktivit, göz kuruluğu, punktat epitelyopati, superfisyal punktat keratit, iritis, kronik iridosiklit, üveit, pigment dispersiyonu, trikiyasis, semblefaron, katarakt, episklerit ve periferal korneal erime sendromu psoriasiste bildirilmiş göz bulgularındandır. Bu çalışmada psoriasisli hastalarda göz bulgularının değerlendirilmesi ve bu bulguların yaş, cinsiyet, hastalık süresi, hastalık şiddeti, saçlı deri, eklem ve tırnak tutulumu ile ilişkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmamıza klinik ve histopatolojik olarak psoriasis tanısı almış 18 yaş üstü 77 hasta ve 75 sağlıklı kontrol grubu dâhil edildi. Hastaların yaş, meslek, sigara kullanımı ve süresi, aile öyküsü, hastalık süresi gibi bilgileri sorgulandı. Tırnak, saç ve eklem tutulumu değerlendirildi. PASI skoru hesaplandı. PASI skoru 1-10 olanlar ''hafif'', 10 un üzeri olanlar ''şiddetli'' psoriasis olarak değerlendirildi. Tüm olgulara biyomikroskopik muayenesi, fundus bakısı, gözyaşı kırılma zamanı, Schirmer testi, görme keskinliği, göz içi basıncı, göz hareketleri değerlendirmesi yapıldı. Hastaların speküler mikroskopi ve optik koherens tomografisi (OKT) çekildi. Korneal menisküs parametreleri hesaplandı. Kuru göz semptomları açısından OSDI skoru hesaplandı. Çalışmamızda tırnak ve saç tutulumu olan hastalarda olmayanlara göre PASI skoru anlamlı derecede yüksek bulundu. Yapılan göz muayenesinde hastaların %5,19 unda blefarit, %2,59 unda nükleer katarakt ve %1,29 unda pterjium izlendi. Hastaların yapılan göz dibi muayenesinde %2,59 hastada retinal epitel pigment değişikliği ve %1,29 unda asteroid hyelozis izlendi. BUT testi sonuçlarına göre psoriasisli grupta %79,2 hastanın ve kontrol grubunda %2,6 kişinin gözyaşı kırılma zamanının 10 saniyenin altında olduğu görüldü. Blefarit kadın hastalarda daha sık izlenirken göz kuruluğu erkeklerde sıktı. Speküler mikroskopide CV (değişkenlik katsayısı) ve HEX (hegzagonal hücre oranı) istatistiksel olarak anlamlı izlendi. ÖS-OKT (ön segment optik koherens tomografi) de santral, temporal, superior ve inferior korneal epitel kalınlıkları istatistiksel olarak anlamlı saptandı. Gözyaşı menisküs bulguları değerlendirildiğinde psoriasisli grupta gözyaşı menisküs alanının anlamlı olduğu izlendi. Psoriasisli tüm hastalar, takip ziyaretleri sırasında kuru göz, blefarit, konjonktivit ve üveit gibi göz hastalıkları açısından düzenli olarak taranmalıdır. Hastalar rutin muayene sırasında gözlerde rahatsızlık (ağrı / tahriş / yabancı cisim hissi / kuru göz / fotofobi), kirpiklerin dökülmesi, şişmiş / ağrılı göz kapakları, gözlerde kızarıklık, periokuler veya kapak lezyonları ve görmede değişiklikler açısından sorgulanmalı; gereklilik halinde göz hastalıklarına yönlendirilmelidir.

Deri hastalıklarıGözGöz hastalıkları+1
Emine Mutlu
Manisa Celal Bayar University
2019
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Psoriazis ve psoriatik artrit hastalarında tümör nekrozis faktör alfa ve interlökin-2 gen polimorfizmleri

Psoriazis, etyolojisinde başlıca T hücreleri, dendritik hücreler ve inflamatuvar sitokinlerin rol oynadığı kronik inflamatuvar, bir hastalıktır. Etyolojide primer neden tam olarak açıklanmamış olsa bile multifaktöryel ve multigenetik bir hastalık olduğu düşünülmektedir. Bu çalışmada psoriazis ve psoriatik artrit hastalarında TNF-? (-238, -308 ve -857), IL-2 (-330) ve IL-2RB gen polimorfizmlerinin psoriazis ve psoriatik artrit gelişimi üzerine etkisinin araştırılması amaçlanmıştır.Çalışmaya Dermatoloji polikliniğine başvuran 74 psoriazis hastası ve kendilerinde ve ailelerinde psoriazis bulunmayan 74 sağlıklı gönüllü alındı. Hasta ve kontrol gruplarında PCR-RFLP (Polymerase chain reaction-restriction fragment length polymorphism) yöntemi ile TNF-? (-238, -308 ve -857), IL-2 (-330) ve IL-2RB gen polimorfizmleri belirlendi, elde edilen değerler çalışma grupları arasında karşılaştırıldı.Psoriazis hastaları ve sağlıklı kontroller arasında TNF-? (-857) ve IL-2RB gen polimorfizmleri açısında anlamlı bir fark tespit edilmedi. TNF-? (-308) AA genotipi (p=0.013), TNF? (-238) AA genotipi (p=0.028) ve IL-2 (-330)'da ise GG, TT genotipleri (p=0.037, p=0.009), psoriazis hastalarında, kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek olarak saptandı. Buna karşın TNF-? (-238) GG genotipi (p=0.016) ve IL-2 (-330)'da GT genotipinin (p=0.001) psoriazis hastalarında, kontrol grubuna göre düşük olduğu saptandı. Ayrıca gen polimorfizmleri psoriazis klinik karakterlerine göre hasta grupları arasında karşılaştırıldı. Psoriatik artrit hastaları psoriazis hastalarıyla karşılaştırıldığında; IL-2 (-330) GG genotipi (p=0.021) anlamlı olarak düşük, TT genotipi (p=0.014) ise anlamlı olarak yüksek olarak saptandı. Hafif psoriazis grubunda, orta-şiddetli psoriazis grubuna göre IL-2 (-330) TT genotipi (p=0.043) artmış olarak bulundu. Geç başlangıçlı psoriazis grubuyla erken başlangıçlı psoriazis grubu karşılaştırıldığında ise IL-2RB CC genotipi (p=0.009) anlamlı olarak artmış olarak bulundu. Aile hikayesi olan hastalarda, olmayan hastalara göre, IL-2RB TC genotipi anlamlı olarak düşük (p=0.017), TT genotipi ise anlamlı olarak yüksek (p=0.014) olarak bulundu.Sonuç olarak TNF-? (-238 ve 308) ve IL-2 (-330) gen polimorfizmleri psoriazis gelişimine yatkınlık ile ilgili olabilir. Ayrıca IL-2 (-330) TT genotipi psoriatik artrit açısından bir risk faktörü olabilir. Buna karşın IL?2 (-330) GG genotipi ise psoriatik artrit gelişim riski açısından koruyucu bir faktör olabilir.

Artrit-psoriatikDeri hastalıklarıPolimorfizm-genetik+3
Aslıhan Gülel
Gaziantep University
2010
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Akne vulgarisli hastalarda serum ghrelin ve obestatin düzeylerinin araştırılması

Akne vulgaris, kozmetik, psikolojik ve sosyal açıdan ciddi sorunlara yol açan önemli bir halk sağlığı sorunudur. Etyopatogenezi tam aydınlatılamamış olmakla birlikte androjen hormonlara duyarlılık, foliküler diskeratinizasyon, sebum artışı, mikroorganizmalar ve inflamasyon hastalığın patogenezinde öne çıkan faktörlerdir. Bu çalışmada antiinflamatuar, antimikrobiyal özelliğe sahip hormonlar olan ghrelin ve ghrelinle aynı gen tarafından sentezlenen obestatinin akne hastalığının patogenezindeki rolleri araştırıldı. Çalışmaya vücut kitle indeksleri birbirleriyle uyumlu, Global Akne Derecelendirme Sistemine göre hafif (n=22), orta (n=21) ve şiddetli (n=20) olmak üzere toplam 63 hasta ve tıbben sağlıklı 20 sağlıklı gönüllü denek alındı. Katılımcılardan alınan kan örneklerinden serum ghrelin ve obestatin düzeylerine bakıldı. Ayrıca açlık kan şekeri, trigliserid, LDL, VLDL, HDL, total kolesterol, insülin, C-peptid, HbA1c çalışıldı. HOMA-IR değerleri hesaplandı. Akne grubunun ghrelin, des-açil ghrelin ve obestatin ortalama değerleri, kontrol grubu ile kıyaslandığında göreceli olarak daha düşük olmakla beraber istatistiksel olarak anlamlılık göstermemekteydi. Hasta grupları arasında açil-ghrelin değerleri en yüksek şiddetli akne grubunda iken, des-açil ghrelin değerleri hafif şiddetli akne grubunda, ortalama obestatin değerleri ise orta şiddetli akne grubunda en yüksek idi; fakat gruplar karşılştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı değildi (p>0.05, p>0.05 ve p>0.05). Çalışılan diğer biyokimyasal parametreler açısından gruplar karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı gibi, HOMA-IR ve VKİ açısından hasta grupları ile kontrol grubu arasında anlamlılık saptanmadı. Sonuç olarak akne hastalarının serumlarında azalan açil ghrelin, des-açil ghrelin ve obestatin düzeyleri ile akne arasında bir bağlantı olabileceği düşünülmektedir. Antimikrobiyal özellik gösteren bu hormonların seviyelerinde gözlemlenen azalma sebebiyle, aknedeki inflamasyonun baskılanamadığı ve hastalığın etyolojisinde rol oynayan mikroorganizmaların üremesinin engellenemediği ve bu hormonların replasmanı ile fizyolojik konsantrasyonlara ulaşılmasının aknenin tedavisine katkı sağlayabileceğini öngörmekteyiz.

Zekiye Kanat
Fırat University
2013
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Biyolojik ilaçlar ile yönetilen psoriasis hastalarında ilacın kesilmesine veya değişimine yol açan faktörlerin araştırılması

Bu çalışmada biyolojik tedavi altındaki psoriasis hastalarında ilacın kesilmesine veya değişimine yol açan faktörlerin ayrıntılı bir şekilde ortaya koyulması amaçlandı. Konu ile ilgili önceki çalışmalarda, biyolojik tedavi alan kadın hastalarda ilaçta kalım sürelerinin erkeklere göre daha düşük olduğu gösterilmiş olmakla birlikte bu durumun nedenlerine yönelik yeterli çalışma bulunmamaktadır. Çalışmamız esas olarak bu durumun sebeplerini, kadınlara özgü olabilecek sebepleri de dahil eden ayrıntılı bir sorgulama ile araştırmayı hedeflerken, aynı zamanda hastaların tedavi memnuniyetini de kısa ve pratik bir sorgulama ile ortaya koymayı planlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Bu kesitsel çalışma Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi Dermatoloji genel ve psoriasis polikliniklerine başvuran, klinik veya histopatolojik olarak psoriasis tanısı almış, tedavisi biyolojik ilaçlar ile devam etmekte olan 18 yaş üstü hastalar ile gerçekleştirilmiştir. Hastalar polikliniklere izlem açısından başvurduğu sırada veya araştırıcıların dosya kayıtlarındaki telefonlar üzerinden hastayı araması ile olgu rapor formu doldurulmuş, hastalara dermatolojik yaşam kalite indeksi (DYKİ) anketi ve çalışmaya özel oluşturulan altı soruluk memnuniyet anketi uygulanmıştır. Bulgular: Bu çalışmada 70'i (%44.8) kadın ve 86'sı (%55.2) erkek 156 hastanın toplam 396 biyolojik tedavi serisi verileri ortaya koyuldu. Erkek hastalara ait 202 tedavi serisi ve kadın hastalara ait 194 tedavi serisi karşılaştırıldı. Kadın hastalarda erkek hastalara göre depresyon, kaygı bozukluğu, uyku bozukluğu, ağrı ve kaşıntı semptomları ile psoriatik artrit varlığı daha sık gözlendi. Tedavi sonlandırma sebeplerini incelediğimizde "Etkisizlik" nedeni ile bırakma sebepleri kadınlarda anlamlı olarak daha fazla saptandı (p=0,025). Diğer tedavi sonlandırma sebebi gruplarında cinsiyet açısından anlamlı bir fark gözlenmedi. Memnuniyet anketine verdikleri cevaplara göre kadın hastaların erkeklere göre daha fazla "Yan etkilerden endişeleniyor" olarak bulundu (p=0,020). Diğer memnuniyet anketi soruları için cinsiyetler arası fark saptanmadı. Sonuç: Kadın hastalarda biyolojik tedavi seri sayısının anlamlı olarak daha fazla olduğu görüldü. Kadın hastalar en sık etkisizlik nedeni ile tedavilerini sonlandırmaktaydı. İlaç reaksiyonları ve çocuk sahibi olma amacıyla sonlandırılan tedavi sayısı kadınlara özgü denilebilecek sıklıkta erkeklerden daha fazlaydı. Kadın psoriasis hastaları tedavilerini görünür alanlardaki lezyonlar ve erkek hastalara göre daha çok muzdarip oldukları ağrı semptomuna yanıt alamadıkları için sonlandırmaktaydı. Tedaviden düşük memnuniyet tedavi seri sayısını artırmaktaydı, ancak mevcut veriler cinsiyetlere özgü bir açıklama getirmedi. Anahtar Kelimeler: psoriasis, kadın, biyolojik, ilaçta kalım, memnuniyet IV

Biyobenzer ilaçlarHasta memnuniyetiKadınlar+2
Şeyda Ece Oğuzer
Karadeniz Technical University
2022
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Seboreik dermatit ile vücut kompozisyon parametreleri arasındaki ilişki

Amaç: Seboreik dermatit (SD), klinik olarak kepekli yamalar ile karakterize, kronik, tekrarlayan inflamatuar bir deri hastalığıdır. Kronik inflamasyon ile seyreden cilt hastalıklarının metabolik sendrom, obezite, kardiyovasküler hastalıklar (KVH) ve diyabet gibi komorbid durumlar ile ilişkisi bilinmektedir. Son yıllarda SD metabolik sendrom, hipertansiyon, obezite ve nutrisyonel faktörlerle ilişkisini araştıran çalışmalar mevcuttur. Ancak SD hastalarında vücut kompozisyon parametrelerini değerlendiren bir çalışma bulunmamaktadır. Bu bilgiler ışığında SD ile vücut kompoziyon parametreleri arasındaki ilişkiyi değerlendirmek amaçlanmıştır. Materyal metod: Çalışmaya İnönü Üniversitesi Tıp fakültesi Dermatoloji polikliniğine başvuran ve klinik olarak SD tanısı konulan; 18 yaş üstü 39 SD hastası ile yaş ve cinsiyet uyumlu 39 kontrol hastası olmak üzere toplam 78 katılımcı dahil edildi. Her bir katılımcı için Tanita MC 580 Vücut Analiz Cihazı yardımı ile vücut kompoziyon parametreleri ölçüldü. Ayrıca SD hasta grubunda Seboreik Dermatit Alan Şiddet İndeksi (SDASİ) hesaplandı. Bu parametreler olgu ve kontrol grupları arasında karşılaştırıldı. Sonuç: Çalışmamızda olgu ve kontrol grupları arasında istatiksel anlamlı fark bulunmamıştır. Sadece SDASİ ile boy ve protein değeri arasında pozitif yönde anlamlı kolerasyon bulunmuştur. Bu kolerasyonun nedeni henüz tam olarak bilinmemektedir. Çalışmamızın az sayıda kişi üzerinde yapılmış olması ve çalışma grubunun genç katılımcılardan oluşması bu sonuca ulaşmamızdaki etmenlerden biri olabilir.

Ayşegül Özgül
İnönü University
2021
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Herediter melanomda CDKN2A ve MC1R germline gen mutasyonlarının araştırılması

Çakır A., Herediter Melanomda CDKN2A ve MC1R Germline Gen Mutasyonlarının Araştırılması. Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi, Deri ve Zührevi Hastalıklar, Uzmanlık Tezi. Ankara, 2018. Kutanöz melanom derideki melanositlerden köken alan malign bir tümördür. Melanom gelişiminde açık tenli ve renkli gözlü olmak gibi fenotipik özellikler ve ultraviyole başta olmak üzere çevresel faktörler önemli rol oynamaktadır. Melanomların %5-%10'u ise genotipik özellikler nedeniyle gelişir ve genotipik özellikler nedeniyle gelişen melanomlar herediter melanom olarak tanımlanır. Dünya genelindeki herediter melanomların %40'ından CDKN2A mutasyonu sorumludur. MC1R genindeki mutasyonlar CDKN2A penetrasyonunu artırmaktadır. Türkiyedeki melanom hastalarında genetik özellikleri araştıran çalışmalar eksiktir. Bu çalışmanın amacı herediter melanomu sporadik melanomdan ayıran fenotipik ve genotipik özelikleri belirleyebilmekti. Bu amaçla, modifiye bir skorlama sistemi kullanılarak herediter melanom atama kriterlerini karşılayan 31 ve ve bu kriterleri karşılamayarak sporadik melanom grubuna atanan 12 hastaya ait detaylı fenotipik özellikler ve Sanger dizileme yöntemi ile tespit edilen CDKN2A ve MC1R germline gen mutasyonları araştırıldı. Fenotipik özelliklerden açık göz rengine sahip olmak ile sporadik melanom arasında istatiksel anlamlı bir ilişki saptandı. (p=0.000) CDKN2A mutasyonu herediter melanom grubuna atanan hastalardan sadece birinde (%3.2) sporadik melanom grubundaki hastaların ise hiçbirinde izlenmedi. Herediter melanom grubuna atanan 31 hastanın 25'inde (%80.6) MC1R mutasyonu saptanır iken, sporadik melanom grubunda bu oran %41.7 olarak saptandı. (p=0.024) Elde edilen sonuçlar sporadik melanomda en önemli fenotipik risk faktörünün açık göz rengi olduğunu ortaya koymuştur. Türkiye'de baskın melanom yatkınlık geninin CDKN2A olmayabileceğini düşündürmüştür. MC1R mutasyonları açısından 2 grup arasında fark bulunması herediter melanomun belirlenmesinde MC1R genetik testinin kullanılabileceği fikrini desteklemiştir. Anahtar kelimeler: Melanom, herediter melanom, CDKN2A, MC1R, germline mutasyon Destekleyen kuruluş: HÜTF BAP Destek Birimi, proje no: 16087

DNA mutasyon analiziGenlerMelanom+2
Aysel Çakır
Hacettepe University
2018
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Akne vulgarisli hastalarda sistemik izotretinoin kullanımının depresyon belirti düzeyine, intihar risk ölçeği skoru ve yaşam kalitesi üzerine etkisi

Giriş: İzotretinoin akne patogenezinde rol oynayan bütün faktörlere etkili tek ilaçtır. Şiddetli nodülokistik akne dışında, topikal ve diğer geleneksel tedavilere yanıt vermeyen, skar oluşumuna neden olan, psikolojik olarak problem yaratan akne formlarında yaygın olarak kullanılmaktadır. İzotretinoin teratojen bir ilaç olup, kuru mukoz membranlar, baş ağrısı, alopesi, hipertrigliseridemi ve eklem,kas ağrısı dahil birçok yan etki FDA(Food Drug Administiration)'ya bildirilmiştir. FDA ayrıca izotretinoin ile tedavi edilen hastalarda en önemlileri depresyon ve intihar girişimi olmak üzere psikiyatrik yan etkilerin olduğuna dair bildirimler almıştır.Risk yönetimi konusunda rehberlik etmek için izotretinoin ile tedavi edilen hastalarda en önemlisi intihar düşüncesi ve depresyon olmak üzere psikiyatrik yan etkiler bir çok araştırmacı tarafından araştırılmaktadır. Amaç: Bu prospektif çalışmanın amacı, izotretinoin tedavisi ile depresyon, psikolojik belirtiler, yaşam kalitesi, intihar ve intihar düşüncesi arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: 2016 nisan - 2016 aralık tarihleri arasında Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Dermatoloji polikliniğine başvuran 120 akne vulgaris hastası (yaş aralığı:18-45 yaş) çalışma kapsamına alındı. Akne şiddeti 2002 yılında ''Food and Drug Administration'' (FDA) akne derecelendirmesinde beş aşamalı global sistemine göre derecelendirilmiş olup, orta ve şiddetli aknesi olanlara izotretinoin tedavisi başlanmıştır. İzotretinoin tedavisine başlanmasına karar verilen hastalar topikal akne tedavilerine veya sistemik antibiyotik tedavisine yanıtsız kalmış ve izotretinoin kullanım endikasyonu olan hastalardı. İzotretinoin tedavisi ilk ay günde 0.5 mg / kg dozunda başlandı ve sonraki aylarda doz günde 0.75-1 mg / kg'a arttırılarak tedaviye devam edildi. İzotretinoin tedavisi iki bölünmüş dozda 24 hafta boyunca tok kullanılması önerilerek başlandı. 110 hasta çalışmayı tamamladı, 10 hasta ise takip kontrollerine gelmedi. Hastaların değerlendirilmesi tedavi başlanmadan önce ve 24 haftalık tedavi süreci sonunda AKYİ (Akne kalite yaşam indeksi), Beck depresyon ölçeği (BDÖ), Beck intihar düşüncesi ölçeği (BİDÖ) ve revize edilen semptom kontrol listesi (Scl 90 R) kullanılarak yapıldı. İstatistiksel değerlendirmede SPSS bilgisayar programı kullanıldı. p < 0.05 anlamlı olarak kabul edildi. Bulgular: Akne Kalite Yaşam İndeksinin ortalama puanı tedavi sonrasında öncesine göre anlamlı şekilde azalmış saptandı (p<0,001). Beck Depresyon Ölçeğinin ortalama puanı tedavi sonrasında anlamlı şekilde azalmış saptandı(p<0,001). SCL-90 R somatizasyon, obsesyon, depresyon, duyarlılık, öfke ve genel semptom indeksi puanlarının tedavi sonrasında anlamlı şekilde azaldığı ancak anksiyete, psikotik duygu durum, paranoid duygu durum ve fobik düşünce ortalama puanlarında tedavi öncesi ve sonrasında anlamlı bir fark saptanmadı. İntihar düşüncesi olan hastalara tedavi başlanmadı ve takiplerde hastalarımızda intihar düşüncesi gelişmedi, intihar vakasına rastlanmadı. Sonuç: Bu çalışmadan elde ettiğimiz veriler izotretinoinin depresif semptomlara ve intihar düşüncesine eğilim yaptığı tezini desteklememektedir. Tam tersine tedavinin yaşam kalitesini anlamlı bir şekilde artırdığı ve vücut imajında düzelme ile birlikte anksiyete ve depresyon bulgularında azalma sağladığı tespit edilmiştir.

Akne vulgarisBelirti ve semptomlarDepresyon+4
Türkan Tuğba Yıldız
Atatürk University
2017
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Psoriasis hastalarında fekal kalprotektin ile barsak inflamasyonunun değerlendirilmesi

Giriş ve Amaç: Psoriasis, oldukça sık görülen kronik inflamatuar bir hastalıktır. Psoriasisin yalnızca deriye sınırlı bir hastalık olmadığı, psoriatik artrit, metabolik sendrom, kardiyovasküler olaylar, inflamatuar barsak hastalığı, duygudurum bozuklukları gibi komorbiditelerle birlikte seyredebildiği bilinmektedir. Bu komorbiditelerden biri olan inflamatuar barsak hastalığı gastrointestinal sistemin tekrarlayan, kronik inflamatuar bir hastalığıdır. Psoriasis ile örtüşen genetik temelleri ve patogenez mekanizmaları bulunmaktadır. Fekal kalprotektin, nötrofillerden üretilen, barsakta mukozal inflamasyonu gösteren, son yıllarda inflamatuar barsak hastalığının teşhisinde, hastalık seyrinin takip edilmesinde ve tedavi yanıtının değerlendirilmesinde oldukça sık kullanılan bir proteindir. Bu araştırmada, inflamatuar barsak hastalığı tanısı bulunmayan psoriasis hastalarında fekal kalprotektin düzeyi ile barsak inflamasyonunu değerlendirmeyi, inflamatuar barsak hastalığı riski taşıyabilecek olan psoriasis hastalarını belirlemeyi ve fekal kalprotektin ile psoriasise ait hastalık özellikleri arasında bir ilişki olup olmadığını belirlemeyi amaçladık. Hastalar ve Yöntem: Araştırmamıza Haziran 2022 ile Şubat 2023 arasında kliniğimize başvuran 18 yaş üzeri 80 psoriasis hastası; kontrol grubu olarak da yaş ve cinsiyet uyumlu 80 sağlıklı gönüllü dahil edildi. Dahil edilen kişilerin tamamı 18 yaşından büyük, 65 yaşından küçük, son 6 aydır immünsupresif tedavi kullanmayan, gebelik, aktif enfeksiyon veya malignite bulunmayan kişilerdi. Tüm katılımcıların demografik verileri, sigara kullanımları, geçmiş tıbbi öyküleri, aile öyküleri veri formuna kaydedildi. Gastrointestinal Semptom Derecelendirme Ölçeği kullanılarak tüm katılımcıların gastrointestinal semptomları değerlendirildi. Bu ölçek karın ağrısı, ishal, kabızlık, hazımsızlık, reflü olmak üzere 5 ana semptomu değerlendiren sorulardan oluşmaktaydı. Tüm katılımcıların boy ve kiloları ölçüldü, vücut kitle indeksleri hesaplandı. Eritrosit sedimentasyon hızı ve C reaktif protein değerleri ölçüldü. Fekal kalprotektin, Euroimmun Calprotectine ELISA (Lübeck, Germany) kullanılarak çalışıldı. Hasta grubunun ek olarak psoriasis hastalık özellikleri incelendi. Elde edilen tüm bulgular kaydedildi. IBM SPSS V23 istatistik paket programı kullanılarak istatistiksel analiz yapıldı. Bulgular: Gruplar yaş ve cinsiyet açısından benzerdi. Hasta grubunun fekal kalprotektin düzeyi ortancası 235,0 (11,2- 2100,0) µg/g iken kontrol grubunun 44,6 (6,7- 711,6) µg/g idi. Her iki grubun fekal kalprotektin ortancaları karşılaştırıldığında hasta grubunda istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek olduğu tespit edildi. Önerilen eşik değeri 50 µg/g olarak belirlendiğinde, hasta grubunun %95'inin, kontrol grubunun ise %48,8'inin fekal kalprotektin değeri yüksek olarak tespit edildi. 250 µg/g eşik değeri olarak belirlendiğinde ise hasta grubunun %47,5'inin, kontrol grubunun ise %5'inin fekal kalprotektin değeri yüksek olarak tespit edildi. Her iki grubun bu eşik değerlere göre dağılımları karşılaştırıldığında hasta grubunda anlamlı olarak daha fazla eşik değeri aşmış kişi saptandı. Fekal kalprotektin düzeyinin maksimum ve güncel PAŞİ, maksimum ve güncel VYA değerleri ile korele olduğu saptandı. Hasta grubunun ortalama Gastrointestinal Semptom Derecelendirme Ölçeği skoru kontrol grubundan anlamlı derecede daha yüksekti. Hasta grubunda fekal kalprotektin düzeyi ile Gastrointestinal Semptom Derecelendirme Ölçeği skoru arasında bir korelasyon tespit edilmedi. Tartışma ve Sonuç: Fekal kalprotektin ölçümüne göre psoriasis hastalarında kontrol grubuna kıyasla belirgin intestinal inflamasyon vardır. Psoriasis hastalarında tespit ettiğimiz fekal kalprotektin yüksekliğinin kesin olarak inflamatuar barsak hastalığı riskini gösterdiği bilinmemektedir. Fakat inflamatuar barsak hastalığı olan bireylerin birinci derece akrabalarında yapılan araştırmalarda fekal kalprotektin düzeyi yüksekliği inflamatuar barsak hastalığı gelişimi için risk faktörü olarak tespit edildiğinden, inflamatuar barsak hastalığı ile ortak patogenetik mekanizmalara sahip psoriasis hastalarında da benzer riskin olabileceği düşünülmüştür. Fekal kalprotektin düzeyi psoriasis şiddetiyle ilişkili bulunmuştur. Bu nedenle özellikle yaygın ve şiddetli psoriasise sahip hastalarda fekal kalprotektin düzeyi ölçümü önem kazanmaktadır. Psoriasis hastalarında gastrointestinal şikayetlerden bağımsız olarak fekal kalprotektin yüksekliği olabilmektedir. Fekal kalprotektin ölçümü ile yükseklik tespit edilen hastalara hem psoriasis hem de inflamatuar barsak hastalığında kullanılabilen ortak sistemik ajanların başlanması faydalı olabilir.

BağırsaklarDeri hastalıklarıKalprotektin+2
Büşra Demirbağ Gül
Ondokuz Mayıs University
2023
00