2
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Biochar ve vermikompost uygulamalarının fındığın mineral element kompozisyonuna etkisinin belirlenmesi
Bu çalışma tavuk gübresinden piroliz yolu ile üretilen biochar ve solucan gübresinden oluşan vermikompost uygulamasının fındığın mineral kompozisyonuna etkisini belirlemek amacıyla Düzce ili Kaynaşlı ilçesi Darıyerihasanbey köyünde fındık bahçesinde tarla denemesi olarak yapılmıştır. Farklı dozlarda uygulanan vermikompost (0, 2.5kg, 5kg/ocak) ve biochar (0, 10kg, 20kg /ocak) uygulamalarının toprağın pH'sına etkisi önemsiz belirlenmiş iken Biochar uygulaması ile toprağın tuz içreriğinde önemli düzeyde artış görülmüştür. VxB interaksiyonu Ca, Fe, Mn, Cu, Pb, Ni ve Cd içerikleri üzerine önemli etki etmiştir. Biochar ortalamaları incelendiğinde K, Ca, Mg, Fe, Mn, Cu, Cd, Ni, Pb ve toprağın tuz içeriklerini artırdığı belirlenmiştir. Vermikompost uygulamalarının ortalamaları incelendiğinde K, Ca, Mg, Cu, Fe,ve Cd içeriklerini artırdığı, Pb ve Mn içeriklerinin ise azaltdığı tespit edilmiştir. Çalışma sonucunda biochar ve vermiompostun ayrı ayrı ya da beraber kullanımının bitkinin mineral element içeriğinde artış sağladığı belirlenmiştir.
Bazı kendilenmiş şeker mısır hatlarının şeker içeriklerinin belirlenmesi ve ilgili moleküler markörler ile taranması
Çalışmada, Amerikan Tarım Bakanlığı'ndan temin edilen 26 kendilenmiş tatlı mısır hattı ile Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü tarafından geliştirilen 23 adet kendilenmiş tatlı mısır hattı kullanılmıştır. Denemede toplam farklı 49 adet kendilenmiş tatlı mısır hattı 2015 yılında latis deneme deseninde ekilmiştir. Bitkiler 4-5 yapraklı dönemde iken DNA izolasyonu için yaprak örnekleri alınmıştır. Koçanların hasadından sonra tanelerdeki toplam şeker içerikleri Luff- Schoorl metodu ile tayin edilmiştir. Aynı zamanda tatlı mısırda şeker içeriğini kontrol eden genlerin bazılarına ait 9 adet SSR markörü kullanılarak 49 bitkiden oluşan kendilenmiş tatlı mısır populasyonunda moleküler tarama yapılmıştır. Çalışmada kullanılan 49 adet kendilenmiş tatlı mısır hattındaki toplam şeker içeriği % 16,84 ile % 0.66 arasında değişmiştir. Çalışmamızda tatlı mısırın şeker içeriği ile ilişkili su geni için umc1031, sh1 geni için phi44, sh2 geni için umc2276 ve ea1 geni için phi328175 markörlerinin daha uygun oldukları belirlenmiştir. Ayrıca, at dişi mısırların şeker oranı en fazla % 4.0 olduğundan, çalışmamızdaki kendilenmiş hatlardan 24 adedinin toplam şeker içeriği bu değerden daha yüksek bulunmuştur. Bu genotiplerin hibrit şeker mısır çeşitlerinin geliştirilmesinde ebeveyn olarak kullanılabilecekleri sonucuna varılmıştır.