24
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Klinik bir eğitim programı tasarım, uygulama ve değerlendirme deneyimi
Çalışmanın amacı, Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde klinik bir seçmeli staj programı tasarlanması, bu programa katılan öğrencilerin performans değerlendirmelerinin klinik eğitim ve değerlendirme laboratuvarı koşullarında gerçekleştirilmesi, programın ve değerlendirme uygulamasının etkinliğinin belirlenmesidir. Dönem 4 öğrencileri için Astım ve kronik obstrüktif akciğer hastalığı temalı bir seçmeli staj programı hazırlanarak 16-26 Haziran 2015 tarihlerinde uygulanmıştır. Staj eğitim etkinlikleri Göğüs Hastalıkları Anabilim Dalı'nda, öğrencilerin performanslarının değerlendirilmesi klinik eğitim ve değerlendirme laboratuvarında (KEDLAB) gerçekleştirilmiştir. Araştırma deneysel (müdahale) tiptedir. Gönüllülük ilkesine göre araştırmaya katılan öğrenciler, grupların homojenliğini sağlamak amacıyla yıl içinde Solunum Dolaşım Bloğu sınavından aldıkları puanlara göre eşleştirilerek rastgele deney ve kontrol gruplarına alınmışlardır. Tüm öğrenciler, eğitim programında yer alan sunumlar, hasta başı uygulamalar, laboratuvar ve poliklinik uygulamalarına katılmışlardır. Program öncesi ve sonrası konu ağırlıkları ve zorluk dereceleri benzer 30'ar çoktan seçmeli sorudan oluşan öntest ve sontest uygulanmıştır. Programın başında ve sonunda KEDLAB'da öykü alma, akciğer grafisi yorumlama ve solunum fonksiyon testi değerlendirme duraklarından oluşan üç duraklı Nesnel Örgün Klinik Sınav (NÖKS) uygulanmıştır. Deney grubunun ilk NÖKS performanslarını video kayıttan izlemeleri sağlanarak geribildirim desteği sağlanmıştır. Genel olarak eğitim sonrasında, eğitim öncesine göre bilgi puanlarında bir miktar artış olmakla birlikte istatistiksel açıdan anlamlı bir fark saptanmamıştır. Eğitim programı öncesinde gerçekleştirilen NÖKS uygulamasında deney ve kontrol gruplarının NÖKS puanları benzer iken, eğitim programı sonrası deney ve kontrol gruplarının NÖKS puanları arasında anlamlı farklılık bulunduğu saptanmıştır. Deney grubunun ikinci NÖKS puanlarında, eğitim öncesine göre anlamlı bir artış saptanmıştır. Deney grubundaki öğrencilerin kendi performanslarını izleyerek geribildirim almalarının performanslarını olumlu etkilediği düşünülmektedir. Simüle hastaların, deney ve araştırma grubundaki öğrencilere eğitim sonrasında verdikleri ortalama puanlarda eğitim öncesine göre anlamlı artış saptanmıştır. Genel olarak deney ve araştırma gruplarının eğitim programı ve NÖKS uygulamasından hoşnut oldukları belirlenmiştir. Klinik yıllarda, öğrencilerin ilgi duyacakları alanlarda derinlemesine bilgi ve beceri elde edebilecekleri seçmeli programların uygulanması, öğrencilere kendi performanslarını izleme ve geribildirim alma fırsatlarının sağlanarak gelişimlerinin desteklenmesi önerilmektedir.
Kulak burun boğaz uzmanlık öğrencilerinin tonsillektomi becerisinde yeterlik seviyesine ulaşmalarının Cerrahi Beceri Cetveli ile değerlendirilmesi
Amaç: Tonsillektomide cerrahi yeterliliği değerlendirmek için "Cerrahi Beceri Cetveli" (CBC) kullanarak yeterliğe ulaşılan vaka sayılarını belirlemek. Kümülatif toplam analiz grafikleri üzerinden uzmanlık öğrencilerinin tonsillektomi öğrenme eğrilerinin değerlendirilmesi Yöntem: Araştırma Ağustos 2021- Haziran 2023 tarihleri arasında gerçekleştirildi. Sekiz uzmanlık öğrencisi ve iki yeni uzmanın cerrahi performansları konsültanlar tarafından izlendi ve geçerliği gösterilmiş bir ölçme değerlendirme aracı olan tonsillektomi cerrahi beceri cetveli (T-CBC) kullanılarak puanlandı. Cerrahi süre standartını belirlemek için dört konsültanın ameliyatları izlendi ve cerrahi süreler kaydedildi. Cerrahi süreler üzerinden uzmanlık öğrencilerinin yeterliğe ulaşıp ulaşamadıkları değerlendirildi. Yeterlik kriteri 3 ve 4 puan üstü kabul edilerek T-CBC maddelerinden uzmanlık öğrencilerinin yeterliğe ulaşılan vaka sayıları hesaplandı. Öğrenme eğrilerini değerlendirmek için kümülatif toplam analiz yöntemi kullanıldı. Bulgular: Değerlendirilen vaka sayıları uzmanlık öğrencileri;345, konsültanlar;40 ve yeni uzmanlar;7'dir. Cerrahi süreler çok değişkenlik gösterdiği için ameliyat süreleri temel alınarak yeterliliğe ulaşılan vaka sayısı belirlenemedi. Uzmanlık öğrencilerinin tonsillektomi yeterliğe ulaşılan vaka sayıları T-CBC kullanılarak 22-52 arasında, konsültanların kararlarına göre 17-42 arasında değişmekteydi. Kümülatif toplam analiz grafiğinde, her bir uzmanlık öğrencisinin farklı bir öğrenme süreci olduğu ve yeterliliğe farklı vaka sayılarında ulaştıkları gözlemlendi. Sonuç Tonsillektomi için öğrenme eğrisi, her öğrenci için farklılık gösterir. Uzmanlık öğrencisinin cerrahi yeterliğinin belirlenmesinde, süre veya konsültanların gözlemsel kararları gibi düşük geçerliliğe sahip kriterler yerine, CBC'nin kullanılması, kanıta dayalı bir ölçme değerlendirme olarak önerilir.
Comparison of the learning and permanence outcomes of face-to-face and online simple suturing skill training for medical students
Objective: This study aimed to compare the effects of online education with face-to-face education on learning and retention in teaching simple suturing skills in pre-graduate medical education. Method: The research was designed with a randomized controlled experimental design. The research population consists of second-year students studying at Sivas Cumhuriyet University Faculty of Medicine. 60 volunteer students were divided into control and study groups by simple random sampling method. In groups of six, simple suturing training was given for one hour, face to face to the control group and online to the study group. They were evaluated with an objective structured clinical exam (OSCE) one day after the training and in the third month. Checklist form and rubric evaluation form were used. Statistical analyzes were performed with the SPSS 25 package program. Data are presented with frequencies, mean and standard deviation. Independent samples T test, chi-square test, two-way repeated measures ANOVA test and ROC analysis were applied. Results: The average score of the students in their first OSCE is 25.9±5.6. Students in the control group have higher mean scores in both the first exam and the second exam than those in the study group (p=0.001; p=0.001, respectively). No significant difference was detected between the two measurements compared to the control and study groups (p=0.927). A significant difference was found between the two groups in terms of the rubric evaluation of the product they created (p<0.001). The exam score cut-off value for the first and second exams, which shows that the students can tie knots at a sufficient level, was calculated as 25.5. The rate of passing the exams was 80% and 90% in the control group, and 46.7% and 63.3% in the study group (p=0.007, p=0.015, respectively). Conclusion: With the online method, nearly half of the students were educated enough to receive a passing score. Although online training is not an alternative to face-to-face training, it can be used as a supplement.
Mezuniyet öncesi tıp eğitimi üriner kateter takma becerisinde akran destekli öğrenimin etkinliğinin değerlendirilmesi
Amaç: Bu çalışmada mezuniyet öncesi tıp eğitiminde üriner kateter takma becerisinde akran destekli eğitimin etkinliği ve öğrenim kalıcılığına etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Randomize kontrollü deneysel desenli bir araştırmadır. Araştırmaya katılmaya gönüllü beceriyi hiç bilmeyen Dönem 2'de okuyan 60 öğrenci basit tesadüfi örnekleme yöntemiyle kontrol ve çalışma grubuna ayrıldı. Akran olarak üçüncü sınıf öğrencilerinden beceriyi bilen gönüllü iki kişiye eğitici akademisyen tarafından hatırlatma eğitimi verildi. 30'ar kişilik kontrol ve çalışma grubu kendi içinde altı kişilik küçük gruplara bölündü. Altı kişilik beş kontrol gruplarına eğitici akademisyen tarafından, çalışma grubuna ise aynı şekilde iki akran birlikte üriner kataterizasyon eğitimi verdi. Eğitimlerden bir gün sonra OSCE ile değerlendirme yapıldı. Üç ay sonra tekrar OSCE ile öğrenim kalıcılığı değerlendirildi. Tüm katılımcılara eğitimle ilgili geribildirimlerini almak için nitel değerlendirme formları doldurtuldu. Bulgular: Tüm OSCE sınavlarında kontrol grubu puanları çalışma grubu puanlarından anlamlı derecede daha yüksekti. Çalışma grubu puanları ise tüm katılımcıların ortalama puanlarına çok yakındı. Üç ay sonra yapılan testlerde öğrenim kalıcılığı açısından anlamlı farklılık saptanmadı. Eğitimin sonunda öğrencilerden aldığımız geri bildirimlerde öğrenciler akran eğitimiyle ilgili öğrenme ortamının rahat olduğunu, daha kolay öğrendiklerini ve rahat iletişim kurmaları nedeniyle genel itibariyle faydalı bulduklarını ifade ettiler. Olumsuz geri bildirim olarak da akran eğiticilerin bilgi düzeyini eksik buldular. Akran eğiticiler ise beceriyi daha iyi öğrendiklerini ve öğretmekten keyif aldıklarını geri bildirimde ifade ettiler. Sonuç: Mezuniyet öncesi tıp eğitiminde üriner kateterizasyon becerisinde akran eğitiminin öğrenciler açısından olumlu karşılandığı, öğrenmede etkili olduğu ve müfredattaki geleneksel öğretmen liderliğindeki eğitimleri tamamlama konusunda iyi bir potansiyele sahip olduğu kanaatindeyiz. Anahtar Kelimeler: akran eğitimi, akran, üriner kateter, beceri eğitimi
Akreditasyonun tıp fakültesi eğitsel ve yönetimsel süreçlerine etkisi
Amaç: Bu çalışmanın amacı 2010-2020 yılları arasında Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde yürütülen akreditasyon çalışmalarının değerlendirilmesi ve standartların fakülte gelişimindeki etkisinin saptanmasıdır. Yöntem: Çalışma iki aşamada yürütülen nitel bir araştırmadır. İlk aşama Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi 2010-2020 yılları arasındaki öz değerlendirme raporlarının doküman analizi yöntemi ile betimlenmesi, ikinci aşama ise bu yıllar arasında eğitim yönetiminde görev alan öğretim üyeleri ile kişisel derinlemesine görüşmelerden elde edilen verilerin nitel analizidir. Bulgular: Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesinde yürütülen akreditasyon çalışmaları amaç ve hedefler, eğitim programı, ölçme değerlendirme, program değerlendirme, öğrenciler ve sürekli gelişim başlıklarında hızlı değişim sağlamıştır. Alt yapı, kadro ve yönetim başlıklarında yönlendirici standartlar olmakla beraber etkinin kısıtlı olduğu izlenmiştir. Derinlemesine görüşmelerde doküman analizinde fayda sağlandığı tespit edilen başlıklar altında yer alan bazı standartların sonuçlarının yeterli düzeyde değerlendirilmediği belirtilmiştir. Sonuç: Akreditasyon sürecinin fakültede önemli iyileşmelere neden olduğu görülmektedir. Ancak somut verilerin niteliğinin izlenmesi ve raporlarda var olan uygulamaların niteliğine bakılması akreditasyon sisteminden elde edilecek faydanın arttırılması için gereklidir. Kurumların akreditasyonun etkinliğini izlenmesi ve bu alanda yürütülecek çalışmaları çeşitlendirmesi önerilir.
Perinatolojide ultrasonografik fetal muayene eğitimine ait kazanımların programlanmış değerlendirme yaklaşımı ile değerlendirilmesi
Amaç: Perinatoloji yan dal uzmanlık eğitiminde sonografik fetal kalp muayene becerilerine yönelik bir programlanmış değerlendirme sistemi geliştirilmesi amaçlanmıştır. Bu sisteminin, çeşitli veri toplama yöntemlerini kullanan bir ölçme değerlendirme sistematiği içeren, öğrencilerin gelişimini izleyebilen ve etkin geri bildirim sağlayan bir danışmanlık sistemi içerecek şekilde yapılandırılması hedeflenmiştir. Yöntem: Programlanmış değerlendirme çerçevesinin belirlenmesi öncesinde mevcut durumun saptanması için muhtelif dokümanlar incelendi ve mevcut bağlam ortaya konuldu. Sonrasında, açıklayıcı desende karma yöntem kullanılarak mezun ve eğitici görüşlerinin elde edilmesine dayanan ihtiyaç analizine geçildi. Nitel çalışma sonuçları için tematik analiz kullanıldı. Girdilerin değerlendirilmesi ve eğitim etkinliklerinin düzeylerinin belirlenmesinden sonra taslak metne dair dış paydaşların önerdiği düzeltmeler de gerçekleştirilerek programlanmış değerlendirme sistemi oluşturuldu. Bulgular: Nicel araştırmada özellikle ara değerlendirme ve portfolyo kullanımı ile 360 derece değerlendirme oranlarının düşük olduğu saptandı. Geri bildirim, refleksiyon ve danışmanlık alanlarında da eksik mevcuttu. Tematik analizde ise uzmanlık öğrencisinin ilerlemesinin belgelenmesinde eksiklik, nesnel ölçme ve değerlendirme ihtiyacı, yazılı refleksiyon eksikliği, sürece dağılmış farklı değerlendirme yöntemlerinin gerekliliği, asistan karnesi ve portfolyo kullanımı ihtiyacı, ultrasonografi simülasyonu konusunda farklı görüşler ile profesyonelizm ve perinatal danışmanlık üzerine vurgu temaları öne çıkmaktaydı. Sonuç: Tez kapsamında oluşturulan sistemin perinatoloji uzmanlık alanındaki diğer yeterliklere de uyarlanarak programlanmış değerlendirmenin perinatoloji çekirdek eğitim programına entegrasyonu önerilmektedir.
Hematoloji tıpta uzmanlık yeterlik komisyonu yeterlik sınavlarının gelişim sürecinin "RE-AIM " Modeli ile değerlendirilmesi
Amaç: Hematoloji tıpta uzmanlık yeterlik komisyonu (HEM-TUYEK) ulusal yeterlik sınavının planlama, yapılandırma, uygulama ve değerlendirmesi süreçleri göz önüne alınarak RE-AIM modelini ile bileşenlerin tümünün değerlendirmesi amaçlandı. RE-AIM (Erişim, Etkililik, Kabul görme, Uygulama, Sürdürülebilirlik) 5 ana temadan oluşmaktadır. Yöntem: RE-AIM temaların tanımı, veri kaynakları, değerlendirme yöntemleri, beklenen kazançlar ve geliştirilmesi gereken yönlerin değerlendirilmesi için soru setleri oluşturuldu. Temalar niceliksel ve/veya niteliksel olarak değerlendirildi. HEM-TUYEK yönergesi, sınava giren aday bilgileri ve geri bildirimler HEM-TUYEK veri tabanından; önceki dönem sınavların verileri THD arşivinden ve EHA'nin web sayfasından alındı. Etik kurul onamı Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Girişimsel Olmayan Bilimsel Araştırmalar Etik Kurulu başkanlığından alındı. Bulgular: Sınava giren adayların erişkin hematoloji uzmanlarına oranı %1.75 gibi çok düşük orandadır. Geçmiş yıllara ve EHA sınavlarına katılan aday sayısı ile aynı orandadır. HEM-TUYEK vizyon, yönerge ve sınav yönergesindeki hedeflere ulaşıldı. İç ve dış paydalardan tarafından benimsenen bir aktivite oldu. İkinci yıl sınav başvurularında %120'lik artış oldu. Sınavın iptal edilen bileşeni olmadı. Sınavın etkililiğinin yeterli olması, iç ve dış paydaşlardan kabul görmesi, ekonomik desteğinin olması gibi bileşenlerle sürdürülebilirlik açısından önemli olduğu görüldü. Sonuç: Hematoloji yan dal tıpta uzmanlık alanında güvenilir profesyonel etkinliklere uygun bir yeterlik belgelendirmesi yapılmasının gerçekleştiği görüldü. RE-AİM modeline göre belirlenen erişilebilir, belirlenen hedeflere ulaşılabilir, etkili, kabul gören, uygulanabilir ve sürdürülebilir bir organizasyon olduğu saptandı. Sınav deneyimlerinin artması ile yeterlik belgesine sahip hekimlerin koruyucu hekimlik, hasta bakım ve izleminde güvenilir profesyonel yetkinlik gösterecekleri beklenmektedir.
İntern hekimlerin karmaşık acil durumlarda kritik hasta yönetimine yaklaşımlarının güvenilir profesyonel aktiviteler ile değerlendirilmesi
Amaç: İntern hekimlerin karmaşık acil durumlarda kritik hasta yönetimindeki yaklaşımlarını Güvenilir Profesyonel Aktiviteler (EPA) çerçevesinde değerlendirerek, bu görevi yerine getirmek için gerekli yetkinliklere ve tutuma sahip olup olmadıklarını incelemek ve eğitimde iyileştirilmesi gereken alanları tespit etmektir. Yöntem: Karma yöntemli bu çalışmada, EPA çerçevesi kullanılarak 21 intern hekimin kritik hastaları yönetimi değerlendirilmiştir. Acil tıp ve tıp eğitimi uzmanlarıyla EPA-10'a dayalı, gerçek hayattaki kritik bakım ortamlarında karşılaşılan zorlukları yansıtacak şekilde üç senaryo geliştirmiştir. Alan uzmanı üç gözetmen, intern hekimlerin performansını iletişim, öykü alma, fizik muayene, klinik karar verme, liderlik, klinik bilgi, uygulama ve resüsitasyon başlıklarında değerlendirmiştir. İntern hekimler, karmaşık acil durumlarla başa çıkma konusundaki algılanan yetkinlik ve performanslarını çevrimiçi refleksiyon anketlerine doldurmuşlardır. Nicel bulguları derinlemesine anlamak için nitel verilerden yararlanılmıştır. Bulgular: Çalışmanın 0,77'lik Fleiss' Kappa değeri, değerlendiriciler arası yüksek güvenilirlik ve uyumu göstermektedir. Tekrarlanan ölçümler ANOVA ile analizlerde vakalar, yeterlilik ve değerlendirici tipi arasındaki üç yönlü etkileşim de anlamlıdır (F(7.544, 301.761) = 13.085, p < 0.001, η² = 0.246). Eğitici değerlendirmelerinde öykü alma ve iletişim gibi güçlü yönleri ortaya çıkmıştır. Öğrencilerin değerlendirmeleri ve gözlemlenen performans arasındaki tutarsızlıklar (özellikle uygulama ve liderlikte) öz düzenleme becerilerinin geliştirilmesi gerektiğini düşündürmektedir. Sonuç: EPA odaklı değerlendirmeler, geribildirimle birlikte, öğrencilerin performanslarını daha iyi anlamalarını sağlayabilir ve mesleki gelişimlerine rehberlik edebilir. Geliştirilen senaryolar ve değerlendirme listeleri öğrencileri performansları hakkında bilgilendirebilir ve öğrenme eksikliklerini giderebilir. Anahtar Kelimeler: Güvenilir Profesyonel Aktiviteler, Yetkinlikler, Ölçme ve Değerlendirme, Simülasyon, Tıp Eğitimi
Fiziksel tıp ve rehabilitasyon mezuniyet sonrası eğitim programının cıpp modeli ile değerlendirilmesi
Amaç: Bu çalışma, Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Tıp Fakültesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Anabilim Dalı mezuniyet sonrası tıp eğitimi programının, Stufflebeam'in CIPP (Bağlam, Girdi, Süreç, Ürün) modeline göre değerlendirilmesini amaçlamaktadır. Yöntem: Araştırmaya, uzmanlık öğrencileri, eğiticiler ve programdan mezun olmuş uzman hekimler katılmıştır. Veri toplama sürecinde anketler, odak grup görüşmeleri ve sınav başarı verileri kullanılmıştır. Nitel veriler içerik analiziyle, nicel veriler ise tanımlayıcı istatistiksel yöntemlerle değerlendirilmiştir. Bağlam boyutunda yapılandırılmış programın varlığı, programın öğrenim hedefleri ile uyumu ve tercih nedenleri; girdi boyutunda fiziksel ve teknolojik altyapı ile eğitim planlaması; süreç boyutunda öğretim yöntemleri, uygulama çeşitliliği, iletişim ve geri bildirim mekanizmaları; ürün boyutunda ise öğrenim hedeflerine ulaşım, sınav başarıları, tez danışmanlığı ve karne uygulamaları değerlendirilmiştir. Bulgular: Bağlam boyutunda, programın öğrenim hedeflerine uygun planlandığı, ancak öğrencilere bu çerçevenin sistematik aktarımında eksiklikler olduğu belirlendi. Girdi boyutunda, ultrasonografi gibi teknolojik araçların mevcut olduğu ancak fiziksel koşulların arzu edilen düzeylerde olmadığı, eğitici çeşitliliği nedeniyle uygulamada değişkenlik yaşandığı tespit edildi. Süreç boyutunda, haftalık teorik ve pratik uygulamaların yürütüldüğü, eğitici-öğrenci iletişiminin güçlü olduğu, ancak uygulama çeşitliliğinde ve standardizasyonunda eksiklikler bulunduğu görüldü. Ürün boyutunda, sınav puanlarında anlamlı artış ve kıdem ile başarı arasında pozitif ilişki saptandı. Karne uygulaması düzeyinin dönemlere göre değiştiği görüldü. Tez danışmanlığı sürecinde genel olarak olumlu deneyimler bildirildi. Sonuç: Program, mezuniyet sonrası tıp eğitiminin temel yapı taşlarını büyük ölçüde karşılamakta olup, klinik uygulamalar ve eğitici-öğrenci etkileşimi açısından güçlü yönler sergilemektedir. Ancak fiziksel altyapı, bilgilendirme ve standardizasyon süreçlerinde iyileştirmeye ihtiyaç duyulmaktadır. Eğitim süreci, sistematik olarak dinamik bir program değerlendirme yaklaşımı ile değerlendirilmelidir.
COVID-19 pandemisinin tıp fakültesi üçüncü sınıf öğrencilerinin profesyonellik tutumları üzerine etkisi
Amaç: Bu çalışmada Covid-19 pandemisinin tıp fakültesi üçüncü sınıf öğrencilerinin profesyonellik tutumları üzerine etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi üçüncü sınıf öğrencileriyle kesitsel bir çalışma yapıldı. Çalışmaya 329 gönüllü öğrenci katıldı. Veri toplama aracı olarak sosyodemografik bilgi formu ve Pensilvanya State Üniversitesi Tıp Fakültesi profesyonellik tutum ölçeği kullanıldı. Bulgular: Öğrencilerin yaş ortalaması 21.32±2.21, %50.5'i (n=166) kadın, ve %61.7'sinin (n=203) tıp fakültesini tercih nedeni hayal/ideal ve insanlara yardım etme isteği idi. Öğrencilerin profesyonellik tutum puanları hesap verebilirlik 30,36±4,26, zenginleştirme 25,84±3,53, hakkaniyet 18,23±2,39, onur ve şeref 36,39±4,21, özgecilik 13,04±1,94, ödev 22,23±2,87 ve saygı için 8,95±1,34 bulundu. Cinsiyet, program, uyruk ve ailede doktor bulunma durumunun tutum puanları üzerine anlamlı etkisi yoktu (p>0.05). Tıp fakültesini hayali/ideali olduğu için ve insanlara yardım etmek için tercih etmiş olan öğrencilerin tutum puanları diğer nedenlerle tercih yapan öğrencilerden anlamlı şekilde daha yüksekti (p<0.001). Yıl kaybı olan ve olmayan öğrencilerin puanları arasında saygı alt boyutu dışında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p>0.05). Saygı alt boyutuna ait puanlar yıl kaybı olmayan öğrencilerde anlamlı şekilde daha yüksekti (p<0.05). Covid-19 pandemisi öncesinde yapılan ve henüz yayınlanmamış olan çalışma sonuçları ile kıyaslandığında, profesyonellik tutum puanlarında zenginleştirme alt boyutu dışında anlamlı bir fark yoktu (p>0.05). Zenginleştirme alt boyutu puanlarında ise anlamlı bir artış saptandı (p<0.001). Sonuç: Tıp fakültesi üçüncü sınıf öğrencilerinin tıbbi profesyonelliğe karşı tutumları olumlu ve tutum puanları memnuniyet verici düzeydedir. Covid-19 pandemisi döneminde zenginleştirme alt boyutu dışında, profesyonellik tutum puanlarında anlamlı bir değişiklik olmamıştır. Anahtar Kelimeler: tıp eğitimi, tıp öğrencisi, tıbbi profesyonellik, tutum, PSCOM profesyonellik tutum ölçeği
Laparoskopik kasık fıtığı operasyonları için eğitim programı örneği
Tıp eğitiminde yeterliğe dayalı eğitim (YDE) önem kazanmıştır. Devredilebilir Mesleki Etkinlikler (DME) bir YDE modelidir. Bilim ve teknolojideki gelişmelerin tıp eğitimine yansıması, Genel cerrahi alanında da minimal invaziv cerrahi teknik (MİCT)'i yaygınlaştırmıştır. Laparoskopik kasık fıtığı onarımı (LKFO) MİCTtir. Dünyada ve ülkemizde yeteri kadar uygulanmaması nedeniyle çeşitli eğitim programları önerilmekte, standardizasyon ve rehberlik çalışmaları sürmektedir. Amacımız LKFO için bir YDE programı oluşturmaktır. Genel Cerrahi Uzmanları(GCU),Genel Cerrahi Öğretim Üyeleri (GCÖÜ) ve Genel Cerrahi Uzmanlık öğrencileri (GCUÖ)'nin görüşlerine başvurarak LKFO ile ilgili mevcut uygulama, eğitim etkinlikleri ve beklentilerin belirlenmesi için her gruba özel veri toplama araçları oluşturuldu ve internet aracılığıyla katılımcılarla paylaşıldı. 30 Nisan 2021 ile 1 Ağustos 2021 tarihleri arasında veriler toplanıp analiz edildi. Belirlenen gereksinimler, literatürdeki kaynaklar ve paydaş görüşleri öncülüğünde LKFO için özgün, YDE program taslağı geliştirildi. Çalışma verileri 60 GCU, 32 GCÖÜ, 34 GCUÖ'sinden toplanmıştır. Veriler analiz edildiğinde, uzmanlık eğitimi veren kurumların önemli bir kısmında LKFO eğitimi verilmediği, verilenlerde ise yapılandırılmış bir programın bulunmadığı saptanmıştır. GCU'nın da bu süreçte eksiklik ve sorunları olduğu belirlenmiştir. Katılımcıların yoğun önerisi yapılandırılmış, titiz ölçme değerlendirme yöntemleriyle desteklenmiş bir eğitim programının oluşturulup kullanılması olmuştur. Eğitim ve uygulamada eksiklik ve sorunları gidermek, katılımcı önerilerini yerine getirmek amacıyla oluşturulan ve kullanıma hazır şekilde detaylandırdığımız özgün programın YDE programına olan gereksinimi karşılayabileceğini , eğitici ve eğitim kurumlarının gelecek planlarına katkı sağlama potansiyeline sahip olduğunu düşünmekteyiz.
Mezuniyet sonrası tıp eğitiminde karma klinik eğiticilik eğitimi programın geliştirilmesi ve etkinliğinin değerlendirilmesi
Amaç: Bu çalışmanın amacı klinik eğiticilere yönelik karma eğitici eğitimi programı geliştirmek, programı uygulamak ve Kirkpatric modeliyle değerlendirilmektir. Yöntem: Araştırmaya dahiliye (17) ve kadın doğum (7) eğiticileri dahil edilmiştir. Kern program geliştirme modeline göre programın ihtiyaç analiz basamağı için literatür ve fakültelerin eğitici eğitim programları gözden geçirilmiş, katılımcılarla yapılandırılmış odak grup görüşmeler yapılmıştır. Program çevrim içi eğitim öğrenim yönetim sistemi üzerinden 5 modül ve yüz yüze eğitimler olarak gerçekleştirilmiştir. Program değerlendirilmesi Kirkpatric modeliyle; birinci düzey değerlendirmesi için programı tamamlayan katılımcılara memnuniyet anketi, ikinci düzey için çevrim içi ve yüz yüze eğitimlerdeki ön test- son test sonuçları karşılaştırılmıştır. Üçüncü düzey değerlendirme için eğitim öncesi ve sonrası kliniklerde eğitim almakta olan uzmanlık öğrencilerinin uygulanan eğitsel faaliyetler konusundaki görüşleri alınmıştır. Bulgular: Katılımcıların yanıtladığı ankete göre; oturum hedeflerine ulaşma 4.74, eğitim teknik-yöntemler 4.75, program içeriği 4.77, eğiticilerin performansı 4.72, oturumların süre-yöntemleri 4.89, memnuniyet 4.85 olarak puanlanmıştır. Çevrimiçi eğitimlerde medyan ön test sonucu 3,5, son test sonucu 7; yüz yüze eğitimlerde ön test sonucu 10, son test sonucu 12 olarak hesaplanmış ve istatiksel olarak anlamlı saptanmıştır (p<0,001 ve p=0,001). Kliniklerde yapılan eğitsel faaliyetler, eğitim öncesi ve sonrası karşılaştırıldığında makale saati uygulaması istatiksel olarak artmıştır (p<0,001). Eğitimler sonrası uzmanlık öğrencilerine eğitim danışmanın atanmasındaki artış istatiksel olarak anlamlı saptanmıştır (p=0,001). Eğitim sonrası çoktan seçmeli sınavlarda istatiksel olarak anlamlı artış saptanırken (p=0,016), diğer ölçme ve değerlendirme yöntemlerinde bir değişiklik saptanmamıştır. Sonuç: Bu çalışma mezuniyet sonrası tıp eğitimi için geliştirilen, uygulanan ve Kirkpatric modeliyle değerlendirmesi yapılan ilk karma klinik eğitici eğitim programı olması özelliği taşımaktadır. Sonuçlara göre eğitici eğitimi program değerlendirmesinin her aşamasında başarılı bulunmuştur. Anahtar Kelimeler: mezuniyet sonrası tıp eğitimi, eğitici eğitimi, program değerlendirme
Ustalık eğitim sınıfına katılan hematologların öğrenme stilleri arasındaki farklılığın eğitim başarısı üzerine etkisi
Amaç: Öğrenme stili, genel olarak bilgiyi algılama, bilgiyi zihne işleme ve yerleştirme süreçlerindeki bireysel farklılıklar olarak tanımlanabilir. Bireylerin öğrenme stili özelliklerine uygun eğitim modelleri ve öğrenme ortamlarının oluşturulması istenilen öğrenme çıktılarının elde edilmesini sağlayacaktır. Kolb'un Ögrenme Stilleri Ölçegi, öğrenme stillerinin belirlenmesinde sıklıkla kullanılır. Ülkemizde ve literatürde üst ihtisaslara ilişkin hekimlerin öğrenme stillerinin değerlendirildiği bir çalışma yoktur. Bu araştırma ile hematoloji uzmanlarının öğrenme stillerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Türk Hematoloji Derneği tarafından 2016 - 2019 yılları arasında düzenlenen "Ustalık Eğitim Sınıfları" programına katılan hematoloji uzmanlarına internet ortamında survey monkey yöntemi ile kolb öğrenme stilleri ölçeği ve anket uygulanmıştır. Bulgular: Araştırmaya beş ayrı ustalık sınıfı programından 70 hematoloji uzmanı katıldı. Bu uzmanların % 61,4`ü (n= 43) kadın, % 38,6`sı (n= 27) erkek idi. Katılımcıların yaş ortalaması 40 ± 3,16 yıl [ortanca=39,96 yıl (35-54)], ortalama uzmanlık süreleri 4,81 ± 11,39 yıl [ortanca= 5 (1-10 yıl)] olarak hesaplandı. Hematoloji uzmanlarının öğrenme stilleri; 38 kişiyle (% 54,3) ayrıştıran, 16 kişiyle (% 22,9) özümseyen, 10 kişiyle (%14,3) yerleştiren ve 6 kişi (% 8,6) ile değiştiren öğrenme stili olarak bulundu. Katılımcıların cinsiyeti, anadal branşı, ünvanları, çalıştıkları kurumlar ile öğrenme stilleri açısından anlamlı bir farklılık saptanmadı (P > .05). Hematoloji uzmanlarının bitirme sınav puanları ortalama 63,96 ± 10,99 puan [ortanca= 62 (40- 91 puan)] olarak hesaplandı. Cinsiyetin, yaşın, uzmanlık süresinin, anadal uzmanlık alanının, akademik ünvanın ve öğrenme stilinin bitirme sınav skoru üzerine etkisinin olmadığı görüldü (P >,05). Sonuç: Hematoloji uzmanları ağırlıklı olarak ayrıştıran ve özümseyen öğrenme stiline sahip olarak bulundu. Hematoloji eğitim programları ve öğrenme ortamları oluşturulurken bu öğrenme stillerinin özelliklerinin dikkate alınması akademik performansa olumlu katkı sağlayabilir. Anahtar Kelimeler: hematoloji uzmanı, kolb öğrenme stili, ustalık eğitim programı, tıp eğitimi
Uzmanlık öğrencilerinin bilimsel çalışma planlama ve uygulama deneyimlerinin incelenmesi
Amaç: Uzmanlık öğrencisi olan her hekimin bilimsel araştırmalara katılarak bilimsel kanıtların üretilmesine katkı sağlaması istenilen bir özelliktir. Bilimsel araştırma yapmak için gerekli bilgi, beceri ve tutumun edinilmesi çok önemlidir. Bu araştırma ile bir üniversite hastanesinde çalışan uzmanlık öğrencilerinin dahil oldukları bilimsel çalışmaları, aldıkları araştırma eğitimleri, araştırma yapmanın ve geliştirmenin önündeki engelleri ve eğitim ortamları hakkında görüşlerinin alınması amaçlanmıştır. Yöntem: Etik onayın ardından bir tıp fakültesinde çalışan 312 uzmanlık öğrencisi hekime 24 soruluk anket çalışması yapıldı. Bulgular: Uzmanlık öğrencisi hekimlerin katılım oranı %76.1' dir. Katılımcıların %15.4'ü bir ayda araştırmaya hiç zaman ayırmamıştır. Uzmanlık öğrencisi hekimlerin % 66 'sı uzmanlık eğitimi süresince araştırma için ayrılan bir süre olmadığını belirtti. Uzmanlık öğrencilerinin %asssAnahtar Kelime: Anketler = Questionnaires ; Araştırmacı eğitimi = Researcher training ; Bilimsel araştırmalar = Scientific researchs ; Tıp eğitimi = Education-medical ; Öğrenciler-tıp = Students-medical ; İntörnlük ve asistanlık = Internship and residency
Mezuniyet öncesi tıp fakültesi eğitiminde travma ultrasonografisinin yer alması
Amaç: Çalışmanın iki farklı amacı vardır. Birincisi mezuniyet öncesi tıp fakültesi öğrencilerine genişletilmiş acil travma ultrasonografi eğitimi vererek mezun olduklarında yetkin bir şekilde ultrason kullanarak hastaların tanı ve tedavilerini gerçekleştirebilmeleridir. İkinci amacı ise acil serviste travma değerlendirilmesi eğitiminde ultrasonografiyi eğitsel bir yardımcı olarak kullanarak travma değerlendirmesini daha iyi anlamalarını sağlamaktır. Yöntem: Çalışmamız iki aşamadan oluşmaktadır. İlk aşama pre-test ve post-test içeren deneysel bir eğitim çalışması olarak planlanmıştır. İkinci aşama yapılan kuramsal ve uygulamalı eğitimlerin çoktan seçmeli test sınavı ve uygulama sınavı ile değerlendirilmesi şeklinde düzenlenmiştir. Eğitimler sonrasında memnuniyet anketi doldurmaları istenmiştir. Bulgular: Çalışma grubu toplam 66 beşinci sınıf öğrencisinden oluşmaktaydı. Öğrencilerin %47'si erkek, %53'ü, kadındır. Çalışma grubunun pre-test puanı 84,55 iken, post-test puanı 92,12'dir. Çoktan seçmeli soru sınavından 94,9±9,6, DOPS'dan 93,6 yazılı puanı 88,24 sözlü sınavdan 91,4 staj puanı ortalaması 89,7'dir. Öğrencilerin pre-test puan ortalaması 84,6±19,2 iken, posttest ortalama puanı 92,1 'e yükselmiştir. İki ortalama arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmaktadır. Ultrasonografi eğitimleri sonrası yapılan çoktan seçmeli test sınavında öğrencilerin tamamı 60 ve üzerinde not almıştır. Yine aynı şekilde eğitimler sonrasında yapılan uygulama sınavında öğrencilerin tamamı 60'ın üzerinde not almıştır. Sonuç: Bu çalışma mezuniyet öncesi tıp fakültesi öğrencilerinin ultrasonografi eğitimlerine bilgi ve beceri olarak hazır olduklarını göstermiş ve mezuniyet öncesi tıp fakültesi eğitiminde klinik stajlarda eğitsel bir yardımcı olarak ultrasonografinin kullanılmasının verilen eğitimlere ilginin ve memnuniyetin artırdığını ve derin öğrenme sağladığını ortaya çıkarmıştır.
Aile hekimlerinin yeterliliklerinin ve tıp eğitimi programı ile ilgili görüşlerinin değerlendirilmesi
Amaç: Bu çalışmanın amacı; Aile hekimlerinin birinci basamakta sık görülen bazı hastalıklar ile ilgili yeterliliklerinin ve bu hastalıklar ile ilgili aldıkları tıp eğitimi programı konusundaki görüşlerinin alınmasıdır. Yöntem: Bu araştırma, tanımlayıcı bir çalışmadır. Çalışma grubu; çalışmanın yapıldığı tarihte Samsun ve ilçelerinde görev yapan 170 birinci basamakta çalışan aile hekiminden oluşmaktadır. Türkiye'deki tüm aile hekimlerine erişmenin ya da onları temsil edecek bir örneklem oluşturmanın zorlukları sebebi ile aile hekimlerinin tamamını temsil edilmesi amaçlanmamıştır. Araştırma Convenient Sample (uygun örnekleme) yöntemi ile bir grup aile hekimi üzerinde uygulanmış ve konu ile ilgili analitik araştırmalara zemin oluşturacak ip uçlarını elde etmek amaçlanmıştır. Çalışmada ulaşılan verilerin değerlendirilmesinde SPSS (Statistical Package for Social Sciences) 23.0 programı kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan bireylere UÇEP-2014'te yer alan ve öğrenme düzeyi en az dört ve üzeri kod içeren klinik / hastalık durumlar konusunda veriler anket yolu ile toplanmıştır. Bu bağlamda Astım, Depresyon, Esansiyel Hipertansiyon, İlaç Yan Etkisi, İnme, Kalp Yetmezliği, Kognitif Bozukluğu (Demans, Deliryum), Kronik Böbrek Yetmezliği Hastalığı, Kronik Obstrüktif Akciğer Hastalığı, Migren ile ilgili almış oldukları tıp eğitimi hakkındaki görüşleri alınmıştır. Katılımcıların yarıdan fazlası belirlenen temel hastalıklarla ilgili konularda tıp fakültelerinde verilen eğitimlerden memnun kaldıklarını belirtmişlerdir. Kognitif Bozukluğu (demans, deliryum) hastalığı, İnme ve Kronik Böbrek Yetmezliği hastalığı ile çalışılan sağlık kurumunda karşılaşma sıklıkları oldukça düşüktür. Bunun yanında Astım, Depresyon, Esansiyel Hipertansiyon, İlaç Yan Etkisi, Kalp Yetmezliği, Kronik Obstrüktif Akciğer Hastalığı, Migren ile sıkça karşılaşmaktadırlar. Sonuç: Katılımcılar Tıp Fakültesinde; Depresyon Esansiyel Hipertansiyon, İlaç Yan Etkisi, İnme, Kalp Yetmezliği, Kognitif Bozukluğu (Demans, Deliryum), Kronik Böbrek Yetmezliği Hastalığı, Kronik Obstrüktif Akciğer Hastalığı, Migren konusunda aldıkları eğitimden oldukça memnunlardır. ii Anahtar Kelimeler: aile hekimi, tıp eğitimi, çekirdek eğitim programı.
CoVID- 19 pandemi sürecinin acil tıp asistanlarının eğitimine ve iş gerginliğine etkisi
Amaç: Covıd 19 pandemisinin acil tıp uzmanlık eğitimine etkisi ve bu sürecin acil tıp asitanları üzerinde oluşturduğu gerginliğin araştırılması. Yöntem: Çalışmamız kesitsel bir çalışmadır. Veriler iki bölümden oluşan bir form ile toplanmıştır. Birinci bölümde sosyodemografik veriler ve pandemi sürecinde karşılaşılan olası sorunlar sorgulanmaktadır. İkinci bölüm ise İşe Bağlı Gerginlik Ölçeğinden (İBGÖ) oluşmaktadır. Anket pandemi döneminde çalışan acil tıp asistanlarına yüz yüze ve online olarak uygulanmıştır. Bulgular: Toplam 150 anket toplanarak, verileri incelenmiştir. Katılımcılar farklı kliniklerde eğitim almaktadırlar. Süreç boyunca asistanlar sıklıkla sağlık bakanlığı bilimsel kılavuzundan güncel bilgileri takip etmiş, kişisel koruyucu ekipman kullanımı ve temininde zorlanmış, kimi zaman kendisini acil serviste yalnız hissetmiş ve büyük ölçüde eğitimlerinin süreçten olumsuz etkilendiğini belirtmişlerdir. İBGÖ puan ortalamaları kişisel koruyucu ekipman temininde zorluk çekenlerde, uzmanlık eğitimlerinin pandemi sürecinden olumsuz etkilendiğini düşünenlerde, nsüreçte kendini yalnız hissedenlerde, bu süreçte Acil Tıp alanında uzmanlık eğitimi alma tercihlerini sorgulayalarda ve bu tercihlerinden pişman olanlarda diğerlerine göre daha yüksek bulunmuştur. Sonuç: Acil servisler doğası gereği stresli ortamlardır. Olağanüstü durumlarda bu stres faktörüne, bulaşıcı hastalıklardan korunma, çalışma saatleri içinde kendini yalnız hissetme, eğitimin aksaması gibi faktörlerin eklenmesi işe bağlı gerginliği arttırmaktadır. Kişisel koruyucu ekipman temininde yapılacak iyileştirmeler, internet tabanlı alternatif eğitim kaynaklarının kullanıma girmesi COVID1-19 pandemisi gibi beklenmedik durumlarda belirgin hale gelenu işe bağlı gerginliğin azaltılmasında etkili olabilir. Anahtar Kelimeler: Tıp Eğitimi, Acil Tıp Eğitimi, COVID 19 Pandemisi
112 Komuta Kontrol Merkezi çalışanlarına yönelik acil tıbbi çağrı yönetim eğitim programının değerlendirilmesi
Amaç: Antalya Bölge Eğitim Araştırma Uygulama ve Simülasyon Merkezi'nde uygulanan112 Komuta Kontrol Merkezi çalışanlarına yönelik acil tıbbi çağrı yönetim eğitim programının değerlendirilmesive etkinliğinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırma, Antalya Bölge Eğitim Araştırma Uygulama ve Simülasyon Merkezi'nde uygulanan, 112 KKM 'de çalışan ve Acil Tıbbi Çağrı Yönetimi Eğitim Programına katılan çağrı yöneticileri ile yürütülen bir çalışmadır. Araştırma iki aşamadan oluşmaktadır. İlk aşamada çağrı simülasyon uygulamalarına katılan çağrı yöneticilerinden(n:81) program hakkındaki görüşleri 12 basamaklı bir anket aracılığı ile değerlendirilmiştir. İkinci aşamada ise, katılımcıların (n:36) iş başında gerçek vaka ses kayıtları dinlenerek değerlendirme yapılmıştır. Değerlendirmede bu çalışma için geliştirilmiş bir çağrı kontrol listesi kullanılmıştır. Eğitim öncesi her katılımcıya ait 3 ses kaydı olmak üzere 108 ses kaydı, eğitim sonrası da aynı şekilde 108 ses kaydı dinlenerek toplamda 216 ses kaydının analizi yapılmıştır. Bulgular: Anket katılımcılarının, simülasyon uygulamaları ile ilgili genel değerlendirmelerinde 5'li ölçek üzerinden 4,7±0,5 puan ile telefon tabanlı çağrı simülasyon uygulamalarından memnun oldukları görülmüştür. Ses kaydı analizlerinde ise tüm çağrı basamaklarında katılımcıların eğitim öncesi ve sonrası skorları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark gözlenmiştir. (Genel skor; p<0,001 ). Standart açılış konuşması, yaşamsal bulguların kontrol edilmesi, klinik durumu tespit edebilme, ilk yardım bilgisi, talimat uygulatma, ambulans ekibi ile uygun iletişimi kurma, çağrıyı uygun şekilde kapatma ve doğru iletişim kurarak çağrı kontrolünü sağlama ilişkin skorlar eğitim sonrası istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde artmıştır (p< 0,001). Sonuç: Eğitim sonrası katılımcıların acil tıbbi çağrı yönetim becerilerinde anlamlı fark oluşmuştur. Simülasyon uygulamalarına dayanan bu programın genel olarak bilgi ve becerileri gerçek yaşama transfer etme ve davranış değişikliği oluşturma konusunda yararlı olduğu söylenebilir. Anahtar Kelimeler: tıbbi çağri simülasyonu, çağrı algoritmaları, acil tıbbi çağrı
Tıp fakültesi öğrencilerinin meme maketi ve standart hasta uygulamaları ile meme muayenesi becerilerinin geliştirilmesi
Amaç: Tıp Fakültesi dönem 3 öğrencileriyle gerçekleştirilen meme maketi ve standart hasta uygulamaları ile meme muayenesi becerilerini geliştirmek amaçlanmıştır. Bu çalışmada öğrencilerin standart hasta uygulamasında hastayı karşılama, hastalık hikayesi alma, etkili iletişim kurma ve kötü haber verme becerisini deneyimlemeleri hedeflenmiştir. Uygulama öncesi ve sonrasında öğrencilere meme kanseri ve kötü haber verme ile ilgili bilgi, beceri ve tutum düzeylerini ölçen anket uygulanarak, öğrencilerin bilgi seviyesi değişiklikleri değerlendirmek amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışma 2017-2018 eğitim döneminde mesleksel beceri uygulamaları içerisinde yer alan standart hasta uygulamalarında gerçekleştirilmiştir. Uygulamanın içeriği standart hastadan hastalık hikayesi alma ve meme maketi üzerinde "klinik meme muayene" becerisinin geliştirme ve muayene sonucunun hastaya bilgi verilmesinden oluşmaktadır. Uygulama öncesi tüm öğrencilere konu hakkında kuramsal bilgi aktarılmış ve klinik meme muayenesi konusunda öğrenim rehberiyle uygulama yaptırılmıştır. Uygulamalara katılan 406 öğrenciden alınan anketlerin öntest- sontest sonuçları ve standart hasta uygulaması geribildirim formu değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmaya katılan 406 öğrenciye uygulama öncesinde ve sonrasında uygulanan anketler değerlendirildiğinde, öğrenciler meme kanseri ile ilgili risk faktörlerinin neler olduğunu öğrenmiş ve hasta hikayesi alırken bunları sorgulayabilmişlerdir (p<0,05). Meme muaynesi yapma becerisini geliştirmiş, memede kitle varlığını saptayabilmişlerdir (p<0,05). Hastalara bilgilendirme ve ilgili branşlara yönlendirme yaparak kötü haber verme becerisini deneyimlemişlerdir (p<0,05). Ayrıca öğrencilerin % 99'u uygulamadan memnun olduklarını ifade etmişlerdir. Sonuç: Uygun bir senaryo ve planlı eğitimlerle "Standart Hasta Uygulamaları" klinik öncesi dönem eğitimlerinde başarıyla kullanılabilir. Anahtar Kelimeler: simülasyon uygulamaları, standart hasta, meme muayenesi, meme kanseri, geribildirim
Mezuniyet sonrası kulak burun boğaz eğitim ve öğretiminde kitlesel açık çevirimiçi derslerin kullanımının araştırılması
Amaç: Massive Open Online Course (MOOC), tıp eğitiminde ve mezuniyet sonrası eğitimde kullanımı dünyada giderek yaygınlık kazanırken, ülkemizde tıp eğitiminde ve mezuniyet sonrası MOOC kullanımıyla ilgili bilgiler yok denecek kadar azdır. Türkiye'de mezuniyet sonrası KBB alanında MOOC'un eğitim-öğrenim amaçlı kullanımları hakkında bilgi sahibi olmak ve farkındalığı artırmak amacıyla anket çalışması yapılması planlanmıştır. Yöntem: Türk KBB Boğaz Derneğinin haberleşme kanalı KBB platformuna üye olan KBB uzmanı ve uzmanlık öğrencileri araştırma evrenini oluşturmaktadır. Hazırlanan anket formu Derneğin haberleşme kanalı KBB platformunda yayınlanmış ve gönüllülerin linki tıklayarak anketi cevaplandırmaları istenmiştir. Bulgular: Çalışmaya gönüllü 210 KBB uzman ve uzmanlık öğrencisi katıldı. Çalışmaya katılanların %69' nu kadınlar % 31'ni erkekler oluşturmaktaydı. Gönüllülerin çoğunluğu (%26, 2) 36-40 yaş aralığındaydı. Çalışmaya katılan gönüllülerin çalışma yapıldığı dönemde %53,8'i (113) uzman doktor, %19,5'i asistan doktor (41), %10,5'i (22) profesör, %8,1'i (17) doçent doktor, %8,1(17) yardımcı doçent doktor kadrosunda çalışmaktaydı. "MOOC programları hakkında bilgiye sahip misiniz ?" sorusuna yalnızca 19 (%9) kişi "evet" yanıtı verirken, daha önce MOOC platformuna dahil olan katılımcıların oranı %2,9 (6) olarak saptandı. Akademik ünvan ve MOOC programından haberdar olma ilişkisi değerlendirildiğinde öğretim üyelerinin, uzman ve asistanlara göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde MOOC programlarından haberdar oldukları saptanmıştır (p= 0.032) Katılımcıların %51 tıpta mezuniyet sonrası eğitim için MOOC'un kullanılabileceği görüşüne "tamamen katılıyorum" yanıtını vermişlerdir. Ancak akademik yükseltme kriteri olarak kullanılması konusunda gönüllülerin çoğunluğu kararsız kalmıştır. Sonuç: Sonuç olarak mezuniyet sonrası KBB eğitiminde MOOC programlarının kullanımının ve gönüllülerin bu alandaki bilgilerinin oldukça düşük olduğu tesbit edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Massive open online course, mezuniyet sonrası eğitim, kulak burun boğaz
Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi eğitici gelişim programlarının değerlendirilmesi
Amaç: Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde (AÜTF) uygulanan Fakülte Eğitici Gelişim (FEG) programlarının öğretim üyeleri tarafından değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Bu araştırma 2018-2019 eğitim-öğretim döneminde AÜTF'nde eğitici eğitimi programlarına katılmış öğretim üyeleriyle yürütülen kesitsel nitelikte bir çalışmadır. Öğretim üyelerinin aldıkları FEG programlarının etkinliğinin değerlendirilebilmesi için araştırıcılar tarafından geliştirilen on üç sorudan oluşan bir anket formu, Öğretim Elemanı Performans Değerlendirme Envanterleri Öğretim Elemanı Ölçeği ve öğrencilerden her yıl PDÖ, ders kurulu ve staj sonu alınan öğretim üyesi değerlendirme puanları kullanılmıştır. Araştırma evrenini 2018-2019 eğitim-öğretim döneminde AÜTF'nde görev yapan eğitici gelişim programlarına katılmış öğretim üyeleri oluşturmaktadır. Çalışma evreni 204 öğretim üyesinden oluşmaktadır. Çalışmaya katılım %70,6'dır. Bulgular: Araştırma bulguları FEG programlarının tüm kurslarından öğretim üyelerinin memnun (%85) olduğu ve kendilerini yeterli (%73) hissettiklerini göstermiştir. Özellikle küçük grupta eğitim (%95), görsel işitsel araç kullanma (%90,8), olumlu öğrenme ortamı hazırlama (%88) eğitim başlıklarında çok yüksek oranda kendilerini yeterli hissetmektedirler. Ancak koçluk, mentorluk-danışmanlık, OSCE hazırlama uygulama, CORE hazırlama eğitim başlıklarında daha az yeterli hissetmektedirler. Öğrencilerin vermiş oldukları geri bildirimler de öğretim üyelerinin FEG programlarından yararlandığı ve eğitimlerinde değişikliklere gittiklerinde vurgu yapmaktadır. Sonuç: FEG programlarının tıp eğitimcilerinin bilgi ve becerilerinin gelişiminde yeterli olduğunu göstermektedir. Farklı öğretim yöntemlerinin bir arada kullanımı ile verilen FEG programlarının katılımcıların daha yüksek eğitim performansı elde ettirmelerine katkı sunduğu izlenmiştir. Anahtar Kelimeler: fakülte eğitici gelişimi, probleme dayalı öğrenim, eğitim yönlendiricisi, geribildirim, program değerlendirme
Tıp fakültesi öğrencilerinin probleme dayalı öğrenmeye ilişkin görüş ve tutumlarının değerlendirilmesi
Amaç: Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde hem eğitim stratejsi hem de öğretim ve öğrenme yöntemi olarak probleme dayalı öğrenme (PDÖ) yaklaşımı kullanılmaktadır. Bu çalışmada PDÖ oturumları hakkında öğrencilerin görüşlerini belirleyen bir ölçek geliştirmek ve öğrencilerin belirlenen görüşleri ile tutumları arasındaki ilişkiyi araştırmak amaçlanmaktadır. Yöntem: Çalışmada, geçerlik ve güvenilirlik çalışması yapılarak geliştirilen, "Kişisel Gelişim", "Mesleki Gelişim" ve Öğrenme Süreçleri" olmak üzere üç alt boyuttan oluşan "Probleme Dayalı Öğrenmeye Yönelik Öğrenci Görüş Ölçeği" aracılığıyla öğrencilerin PDÖ hakkındaki görüşleri belirlenmiştir. Katılımcıların PDÖ ile ilgili tutumları ise Turan ve Demirel (2010) tarafından geliştirilen "Probleme Dayalı Öğrenmeye İlişkin Tutum Ölçeği" ile belirlenmiştir. Her iki ölçekten elde edilen puanlar arasında ilişki Spearman Korelasyon testi ile araştırılmıştır. Bulgular: Çalışmaya Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde eğitim gören 569 öğrenci katıldı (%59,9 erkek, %40,1 kadın). Öğrenciler ölçeğin, "Öğrenme Süreci" Boyutunda 'Eğitim yönlendiricisi tecrübeli ise daha verimli geçiyor' maddesine en yüksek düzeyde katılım gösterirken "Öğrenenin objektif olarak değerlendirilmesini sağlıyor." maddesine ise en düşük düzeyde katılım göstermişlerdir. Bununla birlikte, Kişisel Gelişim Boyutunda "İletişim becerilerimi geliştiriyor" "Mesleki Gelişim" boyutunda ise "Gelecek mesleki yaşamım hakkında bilgi sahibi olmamı sağlıyor." maddesine en yüksek düzeyde katılım gösterirken, "Aldığım geri bildirimlerle beni geliştiriyor" ve "tıbbi konuları derinlemesine öğrenmemi sağlıyor." maddesine ise en düşük düzeyde katılım göstermişlerdir. Öğrencilerin probleme dayalı öğrenmeye ilişkin görüşleri ile probleme dayalı öğrenmeye ilişkin tutumları arasında anlamlı bir ilişkinin olduğu belirlenmiştir. Sonuç: PDÖ, öğrencilerin iletişim becerilerini geliştirip, eleştirel bakış açıları kazanarak olaylar arasında neden-sonuç ilişkisi kurmalarını sağlamaktadır. PDÖ sürecinin verimli olmasında eğitim yönlendiricisi önemli bir faktördür. Öğrencilerin PDÖ hakkında deneyimlerinden elde ettikleri görüşleri ile tutumları arasında tutarlılık bulunmaktadır. Anahtar Kelimeler: Probleme dayalı öğrenme, tıp eğitimi, ölçek, öğrenci görüşü, öğrenci tutumu
Kulak burun boğaz hastalıkları uzmanlarında mezuniyet sonrası eğitim programlarında gereksinim belirlenmesi
Amaç: Çalışmamızın amacı KBB Hastalıkları uzmanlarının mezuniyet sonrası eğitim gereksinimlerinin ortaya konulması ve aynı zamanda uzmanlık eğitimi programı içinde daha fazla önem verilmesi gereken alanların belirlenmesidir. Yöntem: Bu tanımlayıcı, kesitsel anket çalışması Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıp Eğitimi Anabilim Dalı bünyesinde 2016 yılı Ekim ayı içerisinde yapıldı. İki tur şeklinde uygulanan Delphi Yöntemi ile KBB uzmanlarının eğitim gereksinimi duydukları alanların önem sırası tespit edildi. Bulgular: Ankete 78 KBB uzmanı katıldı. Mezuniyet sonrası eğitim gereksiniminin en fazla görüldüğü üç alan sırası ile Fasial Plastik Cerrahi, Otoloji – Nörootoloji ve Baş – Boyun Cerrahisi olarak tespit edildi. Sonuç: Genel eğilim olarak çoğunluk KBB uzmanının gereksinimlerinin başında gelen fasial plastik cerrahi uygulamalarına KBB uzmanlık eğitim programlarında daha geniş yer verilmelidir. KBB alanında ileri düzey bilginin daha fazla uzmana verilebilmesi hususunda yan dal uzmanlıklarının oluşturulması faydalı olacaktır.
Tıp eğitiminde klinik akıl yürütme becerisinin ölçülmesine yönelik aracın ve elektronik sınav sisteminin geliştirilmesi
Klinik akıl yürütme becerisi, tıp eğitiminde önemli bir beceridir. Bu becerinin klinik öncesi dönemde öğretimi için kullanılan yöntemlerin çeşitli kısıtlılıkları vardır. Bununla birlikte, "öğrenmenin ölçümü" yerine "öğrenmek için ölçme" yaklaşımı, tıp eğitiminde önem kazanmaktadır. Buradan hareketle, bu çalışmanın amacı, klinik akıl yürütme becerisine yönelik bir ölçme aracı ve uygulama için elektronik sistem geliştirmek, bu aracın klinik öncesi dönem öğrencilerinde klinik akıl yürütme becerisinin öğrenimine etkisini ve geçerlik kanıtlarını belirlemektir. Senaryo kuramından ve "üretken başarısızlık" kavramından yola çıkılarak geliştirilen araca, "bağlam"a gösterdiği önem ve "Extended Matching Questions" türünün seçeneklerine benzer yanları nedeniyle "ContExtended Questions" adı verilmiştir. Geri bildirimli ve geri bildirimsiz olmak üzere iki versiyonu oluşturulmuştur. Yapılan randomize kontrollü deneyin sonuçları, klinik öncesi dönem öğrencilerinin sadece geri bildirimli çoktan seçmeli testleri cevaplayarak, herhangi bir ek öğretim faaliyetine katılmadan klinik akıl yürütme becerilerini ve hastalık senaryolarını geliştirebildiklerini tıp eğitimi literatüründe ilk kez göstermiştir. Geri bildirimsiz versiyonla yapılan uygulamanın sonuçları, geliştirilen ölçme aracının birçok psikometrik özelliğinin Anahtar Özellik Soruları ile benzer seviyelerde olduğunu göstermiştir. Sonuç olarak ContExtended Questions, geri bildirimli versiyonu ile ön plana çıkan ve biçimlendirici amaçla kullanılmaya daha uygun bir ölçme aracıdır. Özellikle klinik öncesi dönemde biçimlendirici sınav olarak kullanılması, dikey entegrasyonu sağlamak adına tıp fakültelerine ciddi katkı sağlayabilir. Klinik dönemde ise mevcut eğitim faaliyetlerine ek olarak "testle güçlendirilmiş öğrenme" amaçlı kullanılabilir. Bunların dışında, ContExtended Questions kullanarak hemşirelik, eczacılık, diş hekimliği gibi diğer sağlık meslekleri öğrencileri ile yapılacak çalışmalarla, aracın bu alanlarda da kullanılabileceği gösterilebilir.