Farmakoloji Anabilim Dalı
9
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
İnsan nöroblastoma hücre kültüründe amiloid beta ile oluşturulan alzheimer hastalığı modelinde atorvastatinin sestrin-2, sirtuin-1, TPP1 ve LC3B ekspresyonuna etkisi.
Çelik, H. İnsan Nöroblastoma Hücre Kültüründe Amiloid Beta ile Oluşturulan Alzheimer Hastalığı Modelinde Atorvastatinin Sestrin-2, Sirtuin-1, TPP1 ve LC3B Ekspresyonuna Etkisi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Farmakoloji Programı Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2019. Alzheimer hastalığı (AH), beyinde amiloid-beta (Aβ) peptidlerin birikimi ve nörofibriler yumakların oluşumu ile karakterize, bilişsel fonksiyonların azaldığı ve demansın gözlendiği nörodejeneratif bir hastalıktır. Lipid metabolizmasındaki bozuklukların AH gelişimi ile ilişkili olduğu düşünülmektedir. Kolesterolün amiloid prekürsör protein (APP)'den Aβ oluşumunu etkilediğinin gösterilmesi, AH patogenezinin Aβ-kolesterol yolakları açısından araştırılması ihtiyacını ortaya koymaktadır. Son yıllarda yapılan çalışmalar AH patolojisi ile otofaji yolakları arasında da yakın bir ilişki olduğunu göstermektedir. Otofaji, AH'nın patolojisini oluşturan Aβ gibi protein agregatlarının lizozomal yıkımla parçalanmasında ve hücreden uzaklaştırılmasında yaşamsal öneme sahiptir. Nörodejeneratif hasara ve Aβ toksisitesine karşı koruyucu olarak değiştikleri gösterilen, bu etkilerinde antioksidan ve otofajiyi indükleyici mekanizmaların sorumlu olduğu düşünülen sestrin-2 (SESN2) ve sirtuin-1 (SIRT1) ile lizozomal bir enzim olan tripeptidil peptidaz 1 (TPP1) ve otofaji belirteci mikrotübülle ilişkili protein hafif zinciri (LC3B) proteinlerinin etki mekanizmalarında kolesterol düşürücü atorvastatinin rolünün araştırılması amaçlanmıştır. İnsan nöroblastoma (SH-SY5Y) hücre hattına uygulanan Aβ (10 μM)'nın SESN2 ekspresyonunda artış, SIRT1 ekspresyonunda azalma yaptığı, eşzamanlı atorvastatin (1μM) tedavisinin bu proteinlerdeki değişiklikleri kontrol seviyelerine geri döndürdüğü ayrıca hücrelerde 3-hidroksi-3-metilglutaril koenzim A'yı (HMG-KoA) ve lipid peroksidasyonunun göstergesi malondialdehiti (MDA) inhibe ettiği gösterilmiştir. Otofaji belirteci LC3B, Aβ (10 μM) ile atorvastatinin (1μM) eşzamanlı uygulaması ile artmış, lizozomal bir enzim olan TPP1 seviyelerinde ise değişiklik olmamıştır. Bu tez çalışmasında, atorvastatinin Aβ hasarı sırasında farmakolojik etkisini, HMG-KoA redüktaz enzim inhibitörü ve antioksidan etkisinin yanı sıra, SESN2, SIRT1 ve LC3B proteinlerinin ekspresyonlarını değiştirerek gösterdiği sonucuna varabiliriz. Anahtar Kelimeler: Alzheimer hastalığı, atorvastatin, sestrin-2, sirtuin-1, otofaji Destekleyen Kuruluş: HÜBAB (Proje Numarası: THD-2017-13478)
İzole fare mide fundusunda etanole bağlı gevşemelerin mekanizmasının araştırılması
Bu çalışmada her iki cinsten (Swiss albino) fare kullanıldı. Fareler servikal dislokasyon ile öldürüldükten sonra longitudinal insizyon suretiyle gastrik fundal stripler hazırlandı ve içinde Tyrode solusyonu olan organ banyosuna 0.5 g tansiyon altında asıldı. Banyo ortamı 37 oC'de sabit tutuldu ve %95 O2 ve %5 CO2 ile gazlandırıldı. Deneysel veriler izometrik transdusır ile kaydedildi.Etanol(164 mM) izole fare mide fundus şeritlerinde tekrarlanabilir gevşemelere neden oldu. Bu gevşemeler L-tipi Ca2+ kanal blokörü verapamil (10-5,10-4 ,5x10-4 M), ryanodin reseptör (intraselüler kalsiyum kanal) blokörü rutenyum red (10-5, 5x10-5 ,10-4 M), adrenerjik nöron blokörü guanetedin (10-6,10-5 ve 10-4 M), kolinerjik muskarinik reseptör blokörü atropin (10-6, 10-5, 10-4 M), fosfolipaz C inhibitörü neomisin (10-5 ,10-4 ,5x10-4 M), siklooksijenaz inhibitörü indometazin (10-6, 5x10-6,10-5 M), nitrik oksid (NO) sentaz inhibitörü Nw-nitro-L-arginin (10-5, 10-4 ,5x10-4 M) ve K+ kanal blokörü tetraetilamonyum (5x10-5, 10-4, 5x10-4 M) tarafından istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde azaltıldı. Fosfolipaz A2 inhibitörü manoalid (10-6) bu gevşemelerde anlamlı olmayan bir azalmaya neden oldu. Bunun yanı sıra, Na+- K+ ATPaz blokörü uvabain (10-5, 5x10-5,10-4 M) ve Ca2+- ATPaz blokörü siklopiazonik asit (10-6 ,5x10-6 ,10-5 M) bu gevşemeleri etkilemedi.Deneysel bulgular, izole fare mide fundus şeritlerinde etanol (164 mM) ile oluşturulan gevşemelerde Ca2+'un adrenerjik nöron ve kolinerjik muskarinik reseptörlerin, buna ek olarak fosfopliaz C ve araşidonik asit ? siklooksijenaz yolaklarının ayrıca nitrik oksid ve potasyum kanallarının rolü olabileceğini telkin etmektedir. Buna karşılık, deneysel bulgular Na+- K+ ATPaz ve Ca2+- ATPaz'ın etanole bağlı bu gevşemelerde rollerinin olmadığını telkin etmektedir.Anahtar sözcükler: Etanol, fare mide fundusu, farmakolojik etki, gevşemeİzole Fare Mide Fundusunda Etanole Bağlı Gevşemelerin Etki Mekanizmasının AraştırılmasıBu çalışmada her iki cinsten (Swiss albino) fare kullanıldı. Fareler servikal dislokasyon ile öldürüldükten sonra longitudinal insizyon suretiyle gastrik fundal stripler hazırlandı ve içinde Tyrode solusyonu olan organ banyosuna 0.5 g tansiyon altında asıldı. Banyo ortamı 37 oC'de sabit tutuldu ve %95 O2 ve %5 CO2 ile gazlandırıldı. Deneysel veriler izometrik transdusır ile kaydedildi.Etanol(164 mM) izole fare mide fundus şeritlerinde tekrarlanabilir gevşemelere neden oldu. Bu gevşemeler L-tipi Ca2+ kanal blokörü verapamil (10-5,10-4 ,5x10-4 M), ryanodin reseptör (intraselüler kalsiyum kanal) blokörü rutenyum red (10-5, 5x10-5 ,10-4 M), adrenerjik nöron blokörü guanetedin (10-6,10-5 ve 10-4 M), kolinerjik muskarinik reseptör blokörü atropin (10-6, 10-5, 10-4 M), fosfolipaz C inhibitörü neomisin (10-5 ,10-4 ,5x10-4 M), siklooksijenaz inhibitörü indometazin (10-6, 5x10-6,10-5 M), nitrik oksid (NO) sentaz inhibitörü Nw-nitro-L-arginin (10-5, 10-4 ,5x10-4 M) ve K+ kanal blokörü tetraetilamonyum (5x10-5, 10-4, 5x10-4 M) tarafından istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde azaltıldı. Fosfolipaz A2 inhibitörü manoalid (10-6) bu gevşemelerde anlamlı olmayan bir azalmaya neden oldu. Bunun yanı sıra, Na+- K+ ATPaz blokörü uvabain (10-5, 5x10-5,10-4 M) ve Ca2+- ATPaz blokörü siklopiazonik asit (10-6 ,5x10-6 ,10-5 M) bu gevşemeleri etkilemedi.Deneysel bulgular, izole fare mide fundus şeritlerinde etanol (164 mM) ile oluşturulan gevşemelerde Ca2+'un adrenerjik nöron ve kolinerjik muskarinik reseptörlerin, buna ek olarak fosfopliaz C ve araşidonik asit ? siklooksijenaz yolaklarının ayrıca nitrik oksid ve potasyum kanallarının rolü olabileceğini telkin etmektedir. Buna karşılık, deneysel bulgular Na+- K+ ATPaz ve Ca2+- ATPaz'ın etanole bağlı bu gevşemelerde rollerinin olmadığını telkin etmektedir.Anahtar sözcükler: Etanol, fare mide fundusu, farmakolojik etki, gevşeme
3-nitropropiyonik asitle Huntington hastalığı oluşturmada lokomotor aktivitenin gece gündüz farkı ve memantinin etkileri
Bu çalışmanın amacı, 3-NP ile oluşturulan Huntington hastalığı modelinde lokomotor aktivitenin gece-gündüz farkı olup olmadığının ve bu hastalık modeli üzerinde memantinin etkilerinin ve bu etkilerin diurnal ritminin olup olmadığının araştırılmasıdır.Çalışma kapsamında kullanılan ilaçlar, rastgele oluşturulmuş 6 farklı deney grubundan 3'üne gündüz (0900) 3'üne de gece (2100) uygulanmıştır. Kontrol grubundaki farelere i.p olarak %0.9'luk NaCl çözeltisi enjekte edimiştir. Deneysel olarak Huntington modeli oluşturulması amacıyla 5 günlük bir intoksikasyon protokolü seçilmiş ve farelere i.p. olarak artan dozlarda 3-NP (40-120 mg/kg) uygulanmıştır, intoksikasyon periyodu sonunda hayvanlara uygulanan kümülatif 3-NP dozu 360 mg/kg'dır. Hayvanlarda 3-NP uygulanmasına bağlı olarak gelişen gövde ve arka ayak distonileri Huntington hastalığının başarılı olarak oluşturulduğunun göstergesidir. Memantinin bu hastalık üzerindeki etkilerini araştırmak için diğer bir grup fareye intoksikasyon protokolü süresince 3-NP uygulandıktan 30 dk sonra 20mg/kg dozda memantin i.p. olarak uygulanmıştır.Lokomotor aktivitenin değerlendirilmesi amacıyla intoksikasyonun başlangıcından itibaren 1.gün, 6.gün ve 9.gün fareler rotarod testine tabi tutulmuş ve farelerin rotarodda kalış süreleri kaydedilerek değerlendirilmiştir.Elde edilen bulgular, 3-NP'nin gece veya gündüz uygulanmasının oluşturulan Huntington hastalığı modelinde lokomotor aktivite bakımından herhangi bir değişiklik oluşturmadığını göstermiştir. Memantin uygulanması ise farelerin rotarod performansını anlamlı şekilde kötüleştirirken, memantinin de uygulama zamanına bağlı olarak lokomotor aktivite üzerinde oluşan etkileri diurnal ritim göstermemiştir.Bu sonuçlar gösterir ki, 3-NP ile oluşturulan Huntington hastalığı modelinde lokomotor aktivite açısından gece-gündüz farkı bulunmamaktadır ve memantin deneysel olarak 3-NP ile oluşturulan hastalık modelinde lokomotor aktiviteyi kötüleştirir.Anahtar Kelimeler : 3-nitropropiyonik asit, Huntington hastalığı, memantin, kronobiyoloji.
Mianserin'in streptozotosin ile diyabet oluşturulmuş sıçanlarda gelişen nöropatik ağrı üzerine etkisinin araştırılması
Bu tez çalışmasında, mianserin'in subakut uygulamasının, streptozotosin (STZ) ile diyabet oluşturulmuş sıçanlarda, 4. haftada nöropati gelişimine bağlı olarak ortaya çıkan hiperaljezi ve allodini üzerine etkileri çeşitli deneysel ağrı metotları ile araştırılmıştır. Mianserin uygulamalarının sıçanların kan glukoz seviyeleri üzerine etkileri, açlık kan glukozu ölçümleri ve oral glukoz tolerans testi uygulamaları ile değerlendirilmiştir. Yem ve su tüketimi, idrar ve dışkı atılımı gibi metabolik parametrelerin değişimi ise metabolik kafes düzenekleri ile izlenmiştir.Mianserin'in 30 ve 45 mg.kg-1 dozlarda 7 ve 14 gün süre uygulamasının diyabetik sıçanlardaki yüksek kan glukoz seviyelerini ve söz konusu hiperglisemiye bağlı olarak gelişen polidipsiyi, poliüriyi ve polifajiyi istatistiksel olarak anlamlı biçimde düzelttiği belirlenmiştir. Antihiperglisemik etki açısından mianserin'in 30 mg.kg-1 dozu referans ilaç metformin (1 g.kg-1) kadar etkili bulunmuştur.Diğer yandan, mianserin'in antihiperglisemik etki gösterdiği dozlarda hem opioid aracılıklı akut antinosiseptif etki gösterdiği hem de diyabetik nöropatiye bağlı olarak gelişen mekanik ve termal hiperaljeziyi etkili biçimde düzelttiği belirlenmiştir. Mianserin'in söz konusu antihiperaljezik etkisinin yanı sıra diyabete bağlı mekanik ve termal allodiniyi de azalttığı saptanmıştır.Bu tez çalışması ile atipik bir antidepresan olan mianserin'in deneysel diyabet modelinde metformin ile kıyaslanabilir ölçüde antihiperglisemik ve pregabalin (10 mg.kg-1) ile kıyaslanabilir ölçüde antihiperaljezik ve antiallodinik etkinlik gösterdiği ilk kez ortaya konulmuştur. Bununla birlikte, mianserin'in antihiperglisemik, antihiperaljezik ve antiallodinik etkilerinin altında yatan farmakolojik mekanizmalar aydınlatılmayı beklemektedir.Bu tez çalışmasının en önemli sonucu, diyabetik hastalarda insidansı yüksek olan nöropatik ağrının tedavisinde uygun ilaç seçimine yönelik yeni yaklaşımlara preklinik bir temel sağlayacak olmasıdır. Diğer yandan, mianserin'in diyabetik nöropati tedavisinde etkin bir alternatif ilaç olarak kabul edilebilmesi için, bu pre-klinik çalışma ile elde edilen bulguların klinik çalışmalar ile doğrulanmasının gerekliliği açıktır.
Oksijenli monoterpenlerin analjezik ve antienflamatuvar etkilerinin karşılaştırmalı olarak araştırılması
Monoterpenler doğal olarak bulunan ve sentezle elde edilebilen moleküllerdir. Bu çalışmada karvakrol, timol, (+)-terpinen-4-ol, (+)-alfa-terpineol, 1,8-sineol, 1,4-sineol test maddeleri olarak seçilmiştir. Analjezik ve antienflamatuvar etkilerin karşılaştırmalı olarak çalışılması ve etki mekanizmalarında yaklaşım sağlaması açısından o-krezol ve m-krezol de çalışmaya dahil edilmiş ve krezollerin etkisiz olacakları hipotezi kurulmuştur. Analjezi testleri için kuyruk kıstırma ve kuyruk daldırma (tail-clip ve tail-immersion), antienflamatuvar etki için ise formalinle oluşturulan pençe ödem testi kullanılmıştır. Başlangıçta ayçiçek yağı ile test maddeleri üç farklı dozda olmak üzere (10, 50 ve 100 mg/kg i.p) çözülmüş fakat alınan ilk deneysel sonuçların özellikleri nedeniyle deneyler boyunca sadece DMSO çözücü olarak kullanılmıştır. Sağlıklı ve enflame izole fare distal kolon preparatlarında asetilkolin ile oluşturulan kasılmalara karşı karvakrolün etkisi çalışılmıştır. Nalokson ve rutenyum kırmızısı olası opioid ve TRP mekanizmalarının araştırılması için antagonist olarak kullanılmıştır. Karvakrol, timol, 1,8-sineol ve (+)-alfa-terpineol farklı derecelerde olmak üzere analjezik etki göstermiş en fazla etki karvakrolde gözlenmiştir. Analjezik etkiler rutenyum kırmızısı varlığında antagonize olmuş, (+)-alfa-terpineol?un etkilerinin naloksona duyarlı olduğu bulunmuştur. Asetilkolin ile oluşturulan kasılmalar sağlıklı kolonda karvakrol ile inhibe olmuş fakat enflame dokularda bu etki gözlenmemiştir. (+)-Terpinen-4-ol?ün analjezi testlerinde etkisiz, antienflamatuvar testlerde ise etkili olduğu gözlenmiştir. Başlangıçta kurulan hipotezin aksine o-krezol antienflamatuvar testlerde aktivite göstermiş fakat analjezik etki göstermemiştir. Sonuçlar birlikte değerlendirildiginde karvakrol, timol, 1,8-sineol, (+)-alfa-terpineol (+)-terpinen-4-ol ile birlikte o-krezol de TRP kanalları ile etkileşerek antienflamatuvar etki göstermiştir. Sonuç olarak test maddelerinin kimyasal özellikleri dikkate alınacak olursa gözlenen etkilerden hidroksil grubunun pozisyonunun ve izopropil grubunun varlığı ve yokluğunun önemli rol oynadığı düşünülmektedir.
WNT/β-katenin sinyal yolağı inhibitörü niklozamid'in diyabetik erektil disfonksiyonda koruyucu etkisinin araştırılması
Diyabete bağlı erektil disfonksiyon (ED) diyabetik erkeklerde yaygın görülen bir komplikasyondur. Diyabetik ED patogenezinde henüz mekanizmaları tam olarak aydınlatılamamış vasküler ve nörolojik süreçler yer alır. Diyabetin diğer komplikasyonlarında ilişkisi gösterilen Wnt/β-katenin sinyal yolağının diyabetik ED'de rolü henüz tanımlanamamıştır. Bu çalışmada amacımız bir Wnt/β-katenin sinyal yolağının diyabetik ED'de rolünü ve bu yolağın inhibitörü olan Niklozamid'in (NZ) diyabetik sıçanlarda erektil fonksiyon üzerine etkisini araştırmaktır. Erkek Sprague-Dawley sıçanlara (8-10 haftalık) tek doz streptozosin (75 mg/kg) intraperitoneal (i.p) uygulanarak tip 1 diyabet modeli oluşturuldu. 8 hafta sonra, diyabetik ve nondiyabetik sıçanlara 4 hafta taşıyıcı, NZ (10 mg/kg), NZ (25 mg/kg) veya XAV939 (Wnt sinyali inhibitörü, 1 mg/kg) i.p olarak uygulandı. 12. haftada kavernöz sinir elektriksel stimülasyonu ile intrakavernozal basınç (İKB) ölçümü yapıldı, maksimum İKB/Ortalama Arteriyel Kan Basıncı (mİKB/OAB) ve total İKB/OAB oranları hesaplandı. Western blot yöntemi ile penis ve majör pelvik gangiyonda (MPG) aktif β-katenin, fosforile GSK3β ve DKK1, peniste fibronektin ve MPG'de prokaspaz-3 ekspresyonları değerlendirildi. Diyabetik+Taşıyıcı grubunda mİKB/OAB ve total İKB/OAB oranları anlamlı azaldı. NZ (10 mg/kg) tedavisi ise diyabete bağlı düşüşü azalttı. Diyabetik+Taşıyıcı grubu Nondiyabetik+Taşıyıcı grubu ile karşılaştırıldığında peniste aktif β-katenin ve fosforile GSK3β ekspresyonları azalırken, MPG'de değişiklik gözlenmedi. NZ ve XAV939 tedavileri ekspresyon düzeyinde değişikliğe neden olmadı. Diyabetik+Taşıyıcı grubunda penil dokuda fibronektin ekspresyonu arttı, NZ (10 mg/kg) tedavisi bu artışı azalttı. MPG'de prokaspaz-3 ekspresyonları gruplar arası fark göstermedi. Çalışmamızın sonuçlarına göre; diyabette sıçan penis dokusunda Wnt/β-katenin sinyal yolağı inhibe olmaktadır ve 10 mg/kg dozda NZ, bu yolaktan bağımsız antifibrotik etkisiyle diyabetik sıçanlarda erektil fonksiyonu iyileştirmektedir.
Tofisopam'ın skopolamin ile amnezi oluşturulmuş sıçanların kognitif parametreleri ve hipokampal morfolojileri üzerine etkilerinin araştırılması
Bu tez çalışmasında, 2,3-benzodiazepin türevi anksiyolitik bir ilaç olan tofisopam'ın bilişsel bozuklukları tedavi etme potansiyeli, skopolamin ile amnezi indüklenmiş sıçanlar kullanılarak araştırılmıştır. Sıçanların bilişsel performansları Morris su labirenti ve pasif sakınma yöntemleriyle; motor aktivitelerindeki değişimler aktivite kafesi ve Rota-rod testleriyle ve hipokampuslarındaki morfolojik değişiklikler ise çeşitli immunohistokimyasal yöntemlerle araştırılmıştır. Elde edilen bulgular, skopolamin uygulamasının sıçanların öğrenme ve bellek parametrelerini bozduğuna işaret etmiştir. Bilişsel performanstaki zayıflamaya hipokampal sinaptofizin, Ki-67 ve GFAP dansitelerinde azalmalar ve ani nöron kayıpları eşlik etmiştir. Tofisopam'ın 50 mg/kg dozda 7 gün süre ile uygulanması amnezik sıçanların bozulmuş olan bilişsel performanslarını artırmış; hipokampusta zayıflamış olan sinaptik transmisyonu güçlendirmiş, subgranüler alanlarda proliferasyonu artırmış ve astroglial geri çekilmeyi önemli oranda düzeltmiştir. Tofisopam'ın anti-amnezik etki potansiyeli ve hipokampal sinaptojenez, nörojenez ve glial plastisite üzerindeki yararlı etkileri bu çalışma ile ilk kez ortaya konulmuştur. Klasik 1,4-benzodiazepinlerin en önemli yan etkilerinden birinin amnezi olduğu göz önünde bulundurulduğunda, anksiyolitik bir ilaç olan tofisopam'ın, bilişsel işlevler üzerindeki olumlu etkilerinin klinik açıdan önemi daha iyi anlaşılabilir. Diğer yandan, tofisopam'ın bu preklinik çalışma ile ortaya konulmuş olan anti-amnezik etkisinin iyi tasarlanmış klinik araştırmalar ile doğrulanması gerekmektedir.
Helenalin'in yara iyileşmesi üzerindeki antienflamatuvar etkilerinin araştırılması
Arnica montana travma, çürükler veya doku yaralanmalarından sonra antienflamatuvar ve doku iyileştirici özelliklerindan dolayı kullanılmakta olup hücresel ve moleküler mekanizmaları henüz tam olarak bilinmemektedir. A. montana'nın temel aktif bileşiklerinden biri Asteraceae familyasındaki çeşitli bitkilerde de bulunabilen bir seskiterpen laktonu olan helenalindir. Bu çalışmada, helenalinin LPS ile uyarılmış ve uyarılmamış koşullarda HaCaT hücreleri üzerindeki yara iyileşme aktivitesi değerlendirilmiştir. THP-1 hücreleri, LPS içeren besiyeri ile uyarılmıştır. İlk olarak HaCaT ve THP-1 hücreleri, WST-1 yöntemi kullanılarak toksik veya toksik olmayan konsantrasyonları belirlemek için farklı konsantrasyonlarda (50-0,095 μM) helenalin ile muamele edilmiştir. Ardından, sitotoksik olmayan helenalin konsantrasyonlarının (0,02, 0,2 ve 2 μM) HaCaT hücre proliferasyonu ve migrasyonu üzerindeki etkileri Gerçek Zamanlı Hücre Analiz Sistemi (xCELLigence) kullanılarak belirlenmiştir. Yara kapanması ile ilişkili olarak çizik deneyi yapılmıştır. Helenalinin enflamasyonlu ve enflamasyon olmayan durumlarda 48. saatteki sitokin düzeyleri ölçülmüştür. Sonuç olarak 1,56 µM'den yüksek konsantrasyonlarda Helenalin, HaCaT ve THP-1 hücreleri üzerinde önemli sitotoksik etkiler göstermiştir. Bu nedenle 0,02, 0,2 ve 2 μM konsantrasyonlarda helenalin yara iyileşme aktivitesi araştırılmıştır. Gerçek zamanlı hücre çoğalması, migrasyon, çizik ve sitokin analizlerinin sonuçlarına göre LPS ile uyarılmış besiyerinde 0,02 ve 0,2 μM helenalin ile muamele edilmiş HaCaT hücrelerinin hücre çoğalması, çizik kapanması ve antienflamatuvar etkileri önemli ölçüde artmıştır. Özellikle, HaCaT hücreleri üzerindeki en yüksek yara iyileşme aktivitesi, LPS ile uyarılmış ortamda 0,02 μM Helenalin konsantrasyonunda belirlenmiştir.
Yeni tiyadiazol türevlerinin olası antidepresan etkilerinin araştırılması
Bu tez çalışmasında 1,3,4-tiyadiazol türevlerinin santral sinir sistemi üzerine olan etki potansiyellerinden hareketle, yeni sentezlenen 1,3,4-tiyadiazol türevi bazı bileşiklerin olası antidepresan-benzeri etkileri araştırılmıştır. Test bileşiklerinin antidepresan-benzeri etkilerini incelemek için kuyruktan asma ve modifiye zorlu yüzme testleri yapılmıştır. Test bileşiklerinin farelerin motor koordinasyonları üzerine etkileri ise Rota-rod testleri ile değerlendirilmiştir. Serideki 3g kodlu bileşik kuyruktan asma ve modifiye zorlu yüzme testlerinde farelerin hareketsiz kalma sürelerini kısaltmıştır. Ayrıca modifiye zorlu yüzme testinde 3g kodlu bileşik farelerin tırmanma ve yüzme sürelerini artırmıştır. Bu bulgular, 3g kodlu bileşiğin antidepresan-benzeri etki gösterdiğini ve söz konusu etkinin serotonerjik ve katekolaminerjik nörotransmisyon ile ilişkili olabileceğine işaret etmiştir. Rota-rod testinde farelerin dönen milden düşme sürelerinin değişmemiş olması elde edilen bulguların farelerin motor koordinasyonlarındaki herhangi bir değişiklik ile ilişkili olmadığı ortaya koymuştur. Antidepresan-benzeri etkinin belirlenmesinden sonra bu etkiye aracılık eden olası mekanizmaların aydınlatılması için p-klorofenilalanin metil ester (PCPA), α-metil-para-tirozin metil ester (AMPT) ve nalokson adlı ajanlar kullanılmıştır. PCPA, AMPT ve nalokson ön-uygulamaları 3g kodlu bileşiğin farelerin hareketsiz kalma sürelerini kısaltıcı etkisini geri çevirmiştir. Bu bulgular, 3g kodlu bileşiğin antidepresan-benzeri etkisinin serotonerjik, katekolaminerjik ve opioiderjik mekanizmalar ile ilişkili olduğunu ortaya koymuştur.