133
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Archived Theses
Türkçede boş artgönderimin söylem-edimbilimsel işlevleri
Bu çalışmada Türkçe yazılı söylemde boş artgönderimin söylem-edimbilimsel işlevleri incelenmiştir. Çalışmanın bütüncesini 2004-2006 yıllarında yayınlanan 6 biyografi kitabı oluşturmaktadır. Araştırma için söylem-edimbilimsel bir yaklaşım benimsenmiştir. Boş artgönderimin söylem-edimbilimsel işlevini açıklamak üzere bu çalışmada boş artgönderimin önceki söylemde söz edilen göndergeleri kodlayarak önvarsayım tetikleyicisi işlevini yerine getirdiği varsayımı temel alınmıştır. Önvarsayım tetikleyicisi, söylemde eski/verili bilgiyi, bir başka deyişle, önvarsayılan bilgiyi kodlayan dilsel araçlardır. Boş artgönderimlerin söylemde önvarsayım tetikleyicileri olarak kullanılıp kullanılmadıklarını belirleyebilmek amacıyla, çalışmada aşağıdaki soruların yanıtları aranmıştır:1.Türkçe yazılı söylem yapısı içinde 3. kişi göndergeleri için kullanılan artgönderim türleri nasıl bir dağılım göstermektedir?2.Artgönderim türleri sözdizimsel konumlara göre nasıl bir dağılım göstermektedir?3.Söylem aşamalı bir şekilde düzenlenirken bu süreç içinde boş artgönderimin söylem-edimbilimsel işlevi nedir?Bu araştırmanın kuramsal çerçevesini, söylemin retorik ilişkiler yolu ile birbirlerine bağlanan söylem bölütlerinden oluştuğu ve aşamalı bir şekilde yapılandırıldığı görüşünü temel alan Bölütlenmiş Söylem Temsilleştirme Kuramı (BSTK) (Asher 1993; Asher ve Lascarides 2003) oluşturmaktadır. BSTK çerçevesinde boş artgönderimlerin önvarsayım tetikleyicileri olarak kullanılıp kullanılmadıklarını belirleyebilmek amacıyla, bütüncedeki metinler söylem bölütlerine ayrılarak söylem bölütleri arasındaki retorik ilişkiler belirlenmiştir. Bu ilişkilerin söylemde boş artgönderim kullanımını etkilediği ve boş artgönderimlerin bu ilişkiler yoluyla söylemin güncellenmesinde önvarsayımları tetikleyerek söylem bağdaşıklığının güçlendirilmesine katkıda bulunduğu gözlenmiştir. Dolayısıyla, çalışmamızın başında ortaya koyduğumuz varsayımlar bütünce çözümlemesi sonucu elde edilen bulgular tarafından doğrulanmıştır.
Impact of internal threats on civil-military relations in Turkey
Recently, as part of Turkey?s accession process to the European Union, in an attempt to fulfill the political conditions of the Copenhagen criteria, a series of constitutional reforms were implemented in order to decrease Turkish military?s role in politics. In spite of these dramatic changes that diminished role of Turkish military in politics on paper, in practice Turkish Armed Forces are still retaining their influential role in Turkish political life. This thesis represents an attempt to search for the reasons why the Turkish military?s influence over politics did not diminish by looking at the internal threats, the rise of political Islam and Kurdish nationalism. While the rise of political Islam threatens the secularity principle of the Republic, rise of Kurdish nationalism puts the territorial integrity of the country in danger. Secularity and the territorial integrity are the two cherished values of the Turkish Armed Forces. Therefore, this thesis argues that as long as the internal threats continue to challenge the country, Turkish military will continue to play a dominant role in politics. Therefore, EU constitutional reform packages which aimed to decrease the role of Turkish military in politics will not be fully effective.Key Words: 1) Civil-Military Relations, 2) Internal Threats, 3) EU Progress Reports, 4) Harmonization Packages
Post Dayton Political Structure and debate on constitution in Bosnia and Herzegovina
Twentieth century witnessed the unexpected events in the last quarter in the world, such as perestroika policy of Gorbachev, unification of Germany and dissemination of Russian Soviet Federated Socialist Republic (RSFSR). All these events contributed and facilitated the dissolution of Socialist Federal Republic of Yugoslavia (SFRY). Although some of the unification and separations were peacefully, the dissemination of SFRY was bloody and brutal. In particular, Bosnia and Herzegovina?s (BiH) was the battlefield of this bloody disintegration process in SFRY. The war among the three ethnic groups lasted three and half year, General framework Agreement for Peace (GFAP) in the BiH, commonly known as the Dayton Peace Agreement (DPA), ended this brutal war in 1995.The long war devastated the BiH?s social, economic, politics, religious virtues in addition to damaged infrastructures of towns and cities. In other words, the BiH was deeply divided in ethnic and religious term. DPA brought a peace, but not stable and long lasting state structure and rule of law to the BiH. One of the goals of the DPA was to create a unitary and multiethnic BiH with the constitution as part of DPA. Although it has passed thirteen years after signing of DPA, it has not been observed conspicuous developments every aspects of the state structure of the BiH due to numerous reasons such as the structural deficiencies of the DPA, lack of willingness of the BiH?s citizens to participate in the political process and insufficient elite cooperation, the nationalists parties? unchanging national political agendas, International Community?s interventions to the political life of the BiH etc.The above mentioned reasons have played very crucial role on the BiH that the combination effects of these reasons caused the delay of reaching the required level of reforms, stabilization and consolidation of the state structure and joint institutions in the BiH. In this study, it is primarily aimed at unfolding the fundamentals of the Post Dayton Political Structure and defects of the BiH Constitution that it created. . Secondly, the study tries to shed light over the international efforts to reform the state structures which have so far remained highly dysfunctional due to the ongoing ethnic divergences in the country and selects as its locus point the drafts of constitutional amendments that are thought to be a panacea to the problems of the prevailed consociational regime.Key Words: General Framework Agreement For Peace (GFAP) in The BiH, Dayton Peace Agreement (DPA), Bosnia and Herzegovina (BiH), Consociationalism, Power Sharing
The Welsh school in critical security studies
This thesis observes the Welsh School?s new security thinking and its critiques towards the Cold War security approach. Under the framework of the Critical Security Studies, it is argued that realist school?s state oriented security approach should be broadened and deepened. As a result of the state based security studies, which ignored the security actors such as individuals and social groups, question of ?whose security? comes into the security agenda. Under the spotlight of these discussions, ?human security? concept and how it is necessary and important is supported with current events. In addition to this, since the intra-state conflicts generally replaced with inter state wars, nature of the threats are also changed and issues such immigration, natural disasters, environmental disasters, organized crimes and terrorism are mentioned and treated as potential threats.
A comparative analysis of the national interest concept in theories of international relations
It can easily be argued that the concept of the national interest has a significant place in both daily life and academic domain. Although the concept seems to have a definite meaning at first glance the analysis of a few works about the national interest is enough to claim that the concept does not have a definite meaning. Moreover each theory comments the concept in accordance with its epistemology. Thus, the concept of the national interest does not signify one meaning; on the contrary, it can have different connotations with regard to the theory by which it is interpreted.Taking into consideration uncertain content of the concept mentioned above, this thesis aims to analyse the concept of the national interest from different points of view; thus, it can be defined as an endeavour towards the nature of the national interest. This work consists of five chapters. Each chapter is divided into several subsections in itself. A large portion of each chapter is seperated to describe the concepts of the theory which analyses the national interest in that chapter. The concept of the national interest is described in the last part of each chapter in the light of the knowledge given about the theory at issue.In the first chapter, the Realpolitik thought and its approach to the national interest are analysed. In the second chapter, the Liberal thought and its national interest understanding are considered. In the third chapter, Constructivism and its approach to the national interest are described. The fourth chapter is seperated for Marxism and its critique about the national interest. In the last part, the Critical Thought and its critique about the national interest are presented.
Küreselleşme sürecinde değişen değerler açısından CHP'nin analizi
Küreselleşme süreci, Soğuk Savaş sonrası etkinliğini arttıran görece yeni bir olgudur. Küreselleşmenin en önemli etkisi birçok çelişkili yapıyı bünyesinde barındırması ve etkinliğinin her alanda hissedilmesidir. Buna mukabil Türkiye siyasetinin en uzun soluklu partisi olan CHP'yi de geleneksel köklerine dayalı olarak etkilemektedir.Bu çalışmanın araştırma konusu, Türk siyasetinin etkin partisi CHP'nin küreselleşme sürecinden ne şekilde etkilendiği, davranışlarının hangi kalıplar çerçevesinde geliştiği olarak ifade edilebilir. Bu bağlamda çalışmanın amaçlarını şu şekilde ifade etmek mümkündür:a)Küreselleşme ile gelişen süreçte değişen değerler nelerdir? Modernizm dönemine dayalı olarak oluşturulan yapılara karşın ne gibi yeni değerler ön plana çıkmaktadır?b) Küresel düzlemde gerçekleşen bu değişimler Türk siyasetini hangi açılardan etkilemektedir ve Türk siyasetinin geleneksel kalıpları ne yönde değişim göstermektedir? Türk siyasetinin en eski oluşumu CHP, kendi geleneksel köklerine karşın gelişen yeni düzleme ne kadar uyum sağlayabilmektedir? CHP, küreselleşme sürecine karşı ne gibi refleksler geliştirmiştir?Bu sorulara cevap aranırken literatür taramasına ek olarak Türkiye'deki küreselleşme süreci CHP'nin geleneksel yapısının sürerliliği üzerinden tarif edilmekte ve CHP'nin küreselleşme süreci ile olan bağıntısı bu açıdan ortaya koyulmaya çalışılmaktadır. Öte yandan CHP'nin icra mercii olmaması dolayısıyla sürecin tarifinde CHP'nin sosyal demokrat kimliği ile dünyadaki sosyal demokrat yapılanmaların icraatları ve talepleri karşılaştırmaktadır. Bu karşılaştırmalar yapılırken de 2002-2009 sürecini anlattığımız CHP'nin örnek olayları baz alınmaktadır.Bu çerçevede yapılan çalışma sonucunda CHP politikalarının dünyadaki diğer sosyal demokrat oluşumlar ile farklılık gösterdiği göze çarpmaktadır. Bunun yanı sıra CHP'nin küreselleşme sürecine koruyucu şekilde yaklaştığı görülmektedir. Buna bağlı olarak da CHP'nin küreselleşme sürecinde değişen ideolojik kalıplara uyum sağlayamayarak ideoloji problemi yaşadığı isabet edilmektedir. Bu yönüyle bakıldığında çalışmanın, CHP'nin geleneksel kalıplarını ve dönüşümlerini, örnek olaylar üzerinden incelediğini ve konuya sosyal demokrat bir yaklaşım getirdiği söylenebiliriz.
ABD-AB-Rusya üçgeninde Ukrayna ve Gürcistan'da güç mücadelesi
Jeostratejik öneme sahip olan Karadeniz, tarih boyunca küresel güçler arasındaki birçok mücadeleye sahne olmuştur. Sovyetler Birliği'nin yıkılmasıyla Karadeniz bölgesindeki dengeler değişmiş, bağımsızlığını ilan ülkeler küresel güçlerin, mücadelesine bir kez daha sahne olmuştur. Karadeniz kıyısındaki Ukrayna ve Gürcistan bu mücadelenin en belirgin şekilde yaşandığı ülkeler olmuştur. Bu çalışmada Ukrayna ve Gürcistan'da son yıllarda yaşanan güç mücadelesi, küresel güçlerin bu ülkelere yönelik izledikleri politikalar, ülke içerisinde yaşanan siyasi gelişmeler ele alınmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde Karadeniz'in değişen jeostratejik önemi, küresel güçlerin Karadeniz politikası ve Karadeniz çevresindeki örgütlenmeler hakkında bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde Ukrayna'da yaşanan güç mücadelesi, küresel güçlerin Ukrayna üzerindeki hedef ve menfaatleri ele alınmış, küresel güçler arasındaki mücadelenin doruk noktası olan Turuncu Devrim hakkında bilgiler verilmiştir. Ukrayna'yla ilgili bölümde ele alınan konular, kullanılan başlıklar Gürcistan için de kullanılmıştır.
Soğuk savaş sonrası Avrupa Birliği'de genişleme-derinleşme ikilemi
Uluslararası İlişkiler disiplininin çalışma konularından biri olan Avrupa Birliği, günümüzde, yirmi yedi üyesi, derinlemesine yapılandırılmış kurumsal yapısı ve başka bir örneği olmayan bütünleşik sistemiyle küresel sistemin önemli aktörlerinden biridir.Bu çalışmanın araştırma konusu, Soğuk Savaş sonrası uluslararası konjonktüre bağlı olarak Avrupa Birliği'nin genişlemesi ve bu genişlemeyle birlikte Avrupa Birliği bütünleşmesinde yaşanan derinleşme ikilemleridir.Avrupa Birliği'nin Soğuk Savaş sonrası Orta ve Doğu Avrupa Ülkeleri ile gerçekleştirdiği genişleme, 1990'lara kadar yaşanan bütünleşme deneyimlerinin ötesinde, birliğin gündemine yeni sorunlar getrirmiştir. Bu genişleme ile Avrupa Birliği'nin üye saysı ve coğrafi büyüklüğü iki katına çıkarken, birliğin ekonomik ve siyasi bütünlüğünün yeniden yapılandırılması gereksinimi ortaya çıkmıştır. Bu iki temel farklılık birliğin ortak politikalarında çelişkilere ve karar alma örgütlenmesinde tartışmalara neden olmuştur. Soğuk Savaş sonrası genişlemeyle meydana gelen bu çelişkilerin giderilmesi ve tartışmaların sonuçlandırılması için reformlar yapılmıştır.Sovyetler Birliği'nin dağılması ve iki kutuplu sistemin sona ermesiyle uluslararası sistemde meydana gelen dönüşüm, Avrupa Toplulukları'nda da dönüşümü meydana getirmiştir. Gelişmelere bağlı olarak yapılanmasını güçlendirmek isteyen Avrupa toplulukları Maastricht Antlaşması'yla bütçelerinin ve yürütme organlarının birleştirilmesi suretiyle Avrupa Birliği'ne dönüştürülmüştür. Gündemdeki genişlemelerle ve gelişmelerle, 1999 yılında Maastricht Antlaşması'yla oluşturulan Avrupa Birliği Antlaşması, Amsterdam Antlaşması'yla yeniden yapılandırılmıştır. Genişlemeye hazırlanan birliğin genişlemesi ve derinleşmesi ikileminin en somut haliyle ortaya çıkmasıyla, bu ikilemlerin çözümü için 2001 yılında Laaken Zirvesi'nde başlayan müzakereler, 2004 yılında imzalanan Nice Antlaşması'na kadar devam etmiştir. Nice Antlaşması'nın çözümsüz kalmasıyla, genişleyen birlik için son reform 2009 yılında Lizbon Antlaşması'yla gerçekleştirilmiştir.Bu bağlamda çalışmanın amacı, gerçekleşen genişleme ile Avrupa Birliği derinleşmesi ikileminin Maastricht, Amsterdam, Nice ve Lizbon Antlaşmaları çerçevesinde yapılan reformlarla birliğin bütünleşmesinin değerlendirilmesidir.
Avrupa Birliği'nin Kafkasya politikası (1993-2008)
Bu çalışma, Avrupa Birliği'nin Kafkasya'ya yönelik politikalarını incelemek amacıyla yapılmış bir çalışmadır.Soğuk Savaş sonrası değişen dünya düzeniyle birlikte, devletler de pek çok alanda politikalarını bu yeni konjonktüre göre ayarlamak zorunda kalmışlardır. Son genişleme dalgalarıyla birlikte sınırları iyice genişleyen ve eski SSCB'den arda kalan sorunlu bölgelerle sınırdaş duruma gelen Avrupa Birliği de, küresel aktör olma iddiasını gerçekleştirmek için özellikle güvenlik ve enerji gibi konularda politikalarını tekrar şekillendirme gereği hissetmiştir. Bu anlamda Kafkasya Bölgesi de, Avrupa için önemi gittikçe artan bölgelerden birisi olmuştur.Bu çalışma AB'nin Kafkasya'ya ilgisinin sebeplerini araştırmakta ve bunun neticesinde bölgeye yönelik olarak uyguladığı politikaları ortaya koymaktadır. Bu kapsamda; TACIS, TRACECA, İNOGATE gibi projeler ve AB'nin bölge devletleriyle yürüttüğü ikili ilişkiler ele alınmıştır.
Avrupa Birliği'nin demokrasi teşviki politikası: Türkiye'nin demokratikleşmesindeki rolü ve ikilemi
Dünya çapında bir siyasi sistem olarak demokrasinin yayılmasını desteklemek amacıyla, demokratikleştirme, demokrasinin yaygınlaştırılması veya demokrasi inşa etme olarak da anılan demokrasi teşviki politikası, günümüzde hükümetler ve uluslararası kuruluşlar tarafından dış politikalarının önemli bir aracı olarak kullanılmaktadır.80'li yılların ortalarında artan siyasi işbirliği ile birlikte, Avrupa Birliği de değer ve normlarını dışarıya ihraç eden ve dış ilişkilerinde demokrasi teşvikini araç olarak kullanan bir örgüt halini almıştır. Paralel olarak, AB'nin demokrasi teşviki politikası da gün geçtikçe daha fazla tartışılmaya başlanmıştır. İlk olarak Yunanistan, İspanya ve Portekiz'in başarılı bir şekilde ?demokrasileri teşvik edilerek? birliğe katılmaları sağlanmıştır. Daha sonra 90'lı yılların uluslararası ortamı AB'ye demokrasi teşviki için yeni fırsatlar sunmuştur. Üyelik perspektifiyle Orta ve Doğu Avrupa Ülkeleri'nin demokratikleşmesine önemli katkılarda bulunan AB, tarihinin en büyük genişlemesini yaşamıştır.Tüm başarılı örneklerine rağmen yaklaşık yarım yüzyıldır AB kapısında bekleyen Türkiye özelinde AB'nin demokrasi teşviki politikası oldukça tartışmalı bir konu olmuştur. Türkiye'ye karşı demokrasi teşviki politikasının bazı dönemlerde başarısız olmasında Türkiye'nin iç dinamiklerinin etkisinin yanında, AB'nin Türkiye'ye karşı diğer adaylardan farklı bir tutum takınmasının da etkili olduğunu söyleyebiliriz. 1999'da Helsinki'de Türkiye'nin aday adayı ülke olarak gösterilmesi bile Türkiye'nin 2000'li yıllarda hızlı bir demokratikleşme ve reform sürecine girmesini sağlamıştır. Bu açıdan baktığımızda Türkiye'nin demokratikleşmesi konusunda AB'nin üyelik perspektifi çerçevesinde demokrasi teşviki politikasının ne kadar önemli olduğunu görüyoruz. Bu tezde Helsinki zirvesi kararı öncesi ve sonrası dönemden seçilen üç örnek ile AB'nin Türkiye'ye karşı demokrasi teşviki politikasının tutarlılığı ölçülmeye çalışılmıştır.