35
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Archived Theses
Polis Mesleki Eğitim Merkezi (POMEM) parkur sınavına hazırlanan adaylarda fiziksel aktivite sürelerinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı polislik parkur sınavına hazırlananların fiziksel aktivite skoru ve bu skorla bazı demografik özellikler arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Fiziksel aktivite skorunun belirlenmesinde uluslararası fiziksel aktivite anketi uzun formu kullanılmıştır. Araştırmaya, 399 birey gönüllü olarak katılmıştır. Demografik bazı özellikler ile toplam fiziksel aktivite skoru arasındaki ilişkileri incelemek için Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis H testi ve Spearman korelasyon kullanılmıştır. Araştırmaya katılan polis olmak isteyen ve bunun için hazırlık yapan adayların yaş ortalaması 24,08±3,10 boy uzunluğu ortalaması (cm) 169,27±6,56 ve vücut ağırlığı (kg) 63,68±9,86 olarak bulunmuştur. Polis olmak isteyen adaylarda toplam fiziksel aktivite skoru ile yaş ve toplam fiziksel aktivite skoru ile vücut ağırlığı (kg) ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edilirken toplam fiziksel aktivite skoru ile boy uzunluğu (cm) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Polis olmak isteyen adaylarda toplam fiziksel aktivite skoru ile cinsiyet, eğitim durumu, medeni durum, sigara kullanma durumu, alkol kullanma durumu ve hane gelir durumu arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edilmemiştir. Oturma fiziksel aktivite skorunun ise sigara ve alkol kullanma durumları ile istatistiksel olarak anlamlı ilişkili içinde olduğu belirlenmiştir. Toplam fiziksel aktivite skoru 4020,04±3725,78 olarak bulunmuş olup bu skor şiddetli fiziksel aktivite kategorisinde yer almaktadır. Çalışmada anlamlılık seviyesi 0,05 kabul edilmiştir.
11-13 yaş grubu kick boks sporcularına uygulanan 8 haftalık thera-band antrenmanlarının bazı fiziksel ve motorik özellikler üzerine etkisi
Bu araştırmanın amacı, thera band ile yapılan sekiz haftalık antrenmanlarının, 11-13 yaş grubu erkek kick boks sporcularında bazı fiziksel ve motorik özelliklere etkilerinin incelenmesi ve literatüre katkıda bulunulmasıdır. Bu çalışma 11-13 yaş grubu erkek kick boks sporculardan oluşan (n=16), kontrol grubu (n=8) ve çalışma grubu (n=8) katılımcıları ile gerçekleştirilmiştir. 8 haftalık theraband antrenman programı öncesinde (ön-test) ve sonrasında (son-test) ölçümleri alınmıştır. Fiziksel ve motorik ölçümler; Boy, kilo, vücut kütle indeksi, vücut yağ yüzdesi, kavrama kuvveti, sırt kuvveti, bacak kuvveti, 10m-20 m sürat koşusu, yıldız denge testi, T çeviklik testi, reaktif çeviklik testi, dikey sıçrama testi, durarak uzun atlama testi ve anaerobik sprint testi (Pediatrik RAST) uygulanmıştır. Kontrol grubu 8 hafta boyunca haftanın 3 günü rutin kick boks antrenmanlarına devam etmiştir. Çalışma grubu ise 8 hafta boyunca haftada 3 gün kontrol grubuyla rutin i kick boks antrenmanlarına katılmış buna ekstra olarak antrenmanı olmadığı 3 gün theraband antrenmanı yapmışlardır. Çalışma grubuna 14 hareketden oluşan 3 bölgeyide içeren 45-50 dakikalık antrenman programı uygulanmıştır. Çalışmalar yeşil renkli therabandlar ile yaptırılmıştır. Bireylerden elde edilen verilerin analizi Windows işletim sistemi altında çalışan SPSS 18.0 istatistik paket programı ile yapılmıştır. Gruplarda teraband eğitimi öncesi/başlangıcı ve sonrası/bitişi verilerinin karşılaştırılması, parametrik koşullar sağlanmadığı için "Wilcoxon kriteri" kullanılarak yapılmıştır. Değişken sonuçlar aritmetik ortalama standart sapma (X±SD) olarak gösterilir. Her iki gruptaki egzersiz öncesi ve sonrası farklılıkları karşılaştırmak için Mann-Whitney U-testi kullanılmıştır. Tüm istatistiksel verilerde anlamlılık düzeyi (p<0,05) olarak alınmıştır. Çalışma ve kontrol grubunun ön, son test farklılıkları incelendiğinde dikey sıçrama, durarak uzun atlama, bacak ve sırt kuvveti, t testi ve yıldız denge testi sonuçları üzerine anlamlı farklılıkların olduğu görülmüştür. Bu sonuçlardan yola çıkarak 8 haftalık teraband antrenmanlarının 11-13 yaş kickbokcuların kuvvet ve denge becerilerini geliştirdiği söylenebilir.
14-16 yaş basketbolcularda pediatrik rast testi ve wingate anaerobik bisiklet testinin karşılaştırılarak incelenmesi
Bu araştırmada 14-16 yaş basketbolcularda PRAST testi ve Wingate anaerobik bisiklet testinin karşılaştırılarak incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda Kastamonu İli Merkez ilçesinde üç farklı spor kulübünde lisanslı olarak basketbol oynayan 40 erkek sporcu araştırmaya gönüllü olarak katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak PRAST testi, Wingate testi ve antropometrik ölçümler kullanılmıştır. Veriler SPSS 22 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda katılımcıların WanT testi ortalama güç değerlerinin ortalamasının 415,88±110,12 watt , pediatrik RAST testi ortalama güç değerlerinin ortalamasının 600,11±125,84 watt olduğu bulunmuştur. Bunun yanı sıra PRAST testi ve Wingate testi arasındaki ilişkiyi belirlemek amacı ile yapılan Pearson Korelasyon Analizi sonucunda iki değişken arasında yüksek düzeyde anlamlı bir ilişkiye rastlanmıştır. Bu bulgular sonucunda PRAST testinin Wingate testi yerine kullanılabileceği söylenebilir.
Rekreatif amaçlı direnç egzersizi yapan bireylerde kan akımı kısıtlamalı düşük şiddetli egzersizlerin hipertrofiye olan etkileri
Yapılan bu çalışmanın amacı rekreatif amaçlı direnç egzersizi yapan bireylerde kan akımı kısıtlama ile yapılan düşük yüklü egzersiz programlarının geleneksel hipertrofi antrenmanları ile oluşan benzer hipertrofik etkiyi gösterip göstermediğinin karşılaştırmasını yapmaktır. Çalışmaya en az 6 aydır direnç egzersizi yapmayan sedanter bireyler katılmıştır. Çalışmada iki farklı antrenman metodu Kan akımı kısıtlama (KAK) antrenmanı ve Klasik Hipertrofi (KH) antrenmanı uygulanmıştır. Çalışmaya yaşları 18-21 arasında değişen 18 gönüllü sedanter birey kendi rızaları ile katılmıştır. Çalışmaya katılan bireyler randomize olarak (9) çalışma (KAK) grubu ve (9) kontrol (KH) grubu olarak ikiye ayrıldı. KAK grubunda olan kişiler ilk 2 hafta anatomik adaptasyon için 1 TM'un %50 si ile ve sonraki 6 hafta süresince ve haftada 2 gün 1TM'un %20-30 yüklerle biseps kasına manşon takılması ile 130-150 mmHg basınç uygulayarak antrene edilmişlerdir. Kontrol grubunda yer alan bireyler de yine ilk 2 hafta anatomik adaptasyon antrenmanı ve kalan 6 hafta boyunca KH antrenmanı yapmışlardır. Sekiz haftalık antrenman öncesi ve sonrası, biseps enine kesit alanı ölçümü ve ön kol bükme 1 TM'leri alındı. Çalışmalara başlamadan önce 10 dakika ısınma ve 5 dakika stretching yapılmıştır. Verilerin analizi IBM SPSS 22 programı kullanılarak yapılmıştır. Verilerin normalliği Shapiro Wilk testi ve çarpıklık ve basıklık değerlerine bakılarak sınanmıştır. Çalışma ve kontrol gruplarının ölçümlerdeki performanslarını karşılaştırmak için Bağımsız Örneklemlerde grup içi performans ölçümlerinde Wilcoxon Testi kullanılırken gruplar arası her iki ölçümdeki performanslarını karşılaştırmak için Bağımlı Örneklemlerde Mann Whitney U Testi kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak kabul edilmiştir.
Sedanter bireylerde yüksek şiddetli interval antrenman (HIIT) etkileri
Yapılan bu çalışmanın amacı; sedanter bireylerde yüksek şiddetli interval antrenman (HIIT) etkilerini incelemektir. Çalışma Samsun ili Vezirköprü ilçesinde yaşayan rastgele seçilen 10'u kontrol 10'u çalışma (tabata) grubu olmak üzere 20 kişi ile yapılmıştır. Çalışmaların öncesinde ve sonrasında ön test ve son test alınarak bilgisayar ortamında kayıt edilmiştir. Zirve güç değerleri için dikey sıçrama, süratlerini ölçmek için 20m sürat koşusu, aerobik güç parametreleri değerleri için 20m mekik koşusu, kassal dayanıklık değerleri için şınav testi, çeviklik değerlerini ölçmek için ZigZag koşu testi yapılmıştır. Bunların yanı sıra vücut yağ yüzdesinin hesaplanması ise tanita marka vücut analizi cihazı ile yapılmıştır. Elde edilen verilerin analizi IBM SPSS 21 programı ile yapılmıştır. Verilerin normalliğini hesaplamak için Shapiro Wilk testi ve çarpıklık, basıklık değerleri (±1) sınanarak, katılımcıların karakteristik özellikleri için tanımlayıcı istatistik değerleri kullanılmıştır. Çalışma ve kontrol grubunun ölçümleri sonrasında değerleri hesaplanırken bağımsız örneklemlerde t-testi kullanılmıştır. İki grubunda ölçümlerde ki değerlerini karşılaştırmak için Paired Samples t-testi kullanıldı. İstatiksel olarak anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak belirlenmiştir. Grup içinde yapılan testlerin ve ölçümlerin ön ve son test değerleri incelendiğinde sedanter bireylerin VYY, dikey sıçrama, 20 metre sürat koşusu, şınav ve VO2Max değerlerinde anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0.05). Kontrol grubu incelendiğinde ise; negatif yönde ZigZag koşu testi ve 20 metre sürat testi, pozitif yönde ise VO2Max değerlerinde anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0.05). Sonuç olarak bakıldığında ise çalışma grubu yani tabata protokolü uygulanan grubun gelişim düzeyi normal antrenman yapan kontrol grubuna oranla olumlu yönde olduğu görülmüştür. Tabata protokolü normal antrenmanlara ek olarak yapıldığında olumlu yönde katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Voleybolda kor antrenmanların denge ve sıçrama üzerine etkileri
Yapılan bu çalışmanın amacı Voleybolda Kor Antrenmanların Denge Ve Sıçrama Üzerine Etkilerini incelemektir. Çalışmaya Kastamonu İli Tosya İlçesi'nde lisanslı olarak voleybol branşı ile ilgilenen 16 sporcu gönüllü olarak katıldı. Araştırmaya alınan bu sporcular randomize olarak Çalışma Grubu (8) ve Kontrol Grubu (8) olarak iki gruba ayrıldı. Çalışma grubundaki sporcular 6 hafta boyunca ve haftada 3 gün çalıştırıcı eşliğinde antrenmanlara katıldı. Çalışma grubu sporcuları kor bölge egzersizlerinden sonra kendi voleybol takımlarının belirlediği antrenmanı uyguladılar. Kontrol grubunda bulunan sporcular ise 6 hafta boyunca kendi voleybol takımlarının antrenmanlarını yerine getirdiler. Çalışmalara başlamadan önce ve 8 hafta ön-son test olarak, spora özgü kor kuvvet ve denge testi (Core strenght and stability tests), Yıldız Denge Testi (Star Excursion Balance Test), Dikey Sıçrama ve Yatay Sıçrama Testi testleri gerçekleştirildi. Katılımcıların vücut ağırlık ölçümleri için hassasiyeti ±10gr. olan Baster-E150 marka baskül kullanılırken, boy uzunluğu ölçümünde Holtain marka ±1 cm hassasiyetli stadiometre kullanıldı. Verilerin normallik dağılımı Shapiro Wilk testi ile belirlendi. Verilerin analizinde Wilcoxon ve Mann-Whitney U Testi kullanıldı. Veriler bilgisayar ortamında SPSS 25 istatistik paket programı ile değerlendirildi. Tüm istatistik işlemler p<0.05 güven aralığı kullanılarak işlendi. Çalışma grubu yaş ortalamaları 14,87±0,99 yaş, kontrol grubu 14,87±0,99 yaş, çalışma grubu boy uzunluğu ortalamaları 162,5±5,75 cm, kontrol grubu boy uzunluğu ortalamaları 166,12±4,7 cm, çalışma grubu vücut ağırlığı 49,75±7,7 kg, kontrol grubu vücut ağırlığı ortalamaları 61,87±13,56 kg olarak ölçüldü. Çalışma ve kontrol gruplarının son test değerleri karşılaştırıldığında, durarak uzun atlama, dikey sıçrama, spora özgü kor kuvveti stabilite testi ve sağ bacak denge testi değerlerinde anlamlı farklılık tespit edilmiştir (p<0.05). Gruplar arası sol bacak son test değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark tespit edilememiştir (p<0,05).
Kadın hentbolcularda cluster set yöntemi ile uygulanan pliometrik çalışmaların bazı fiziksel ve fizyolojik parametreler üzerine etkisi
Bu çalışmanın amacı 2. Ligde oynayan kadın hentbolcuların pliometrik antrenmanlarında geleneksel set yöntemi (GSY) ve cluster set yöntemi (CSY) uygulanarak 6 hafta (haftada 3 gün) sonunda pliometrik antrenmanların bazı fiziksel ve fizyolojik parametreler üzerine etkisi incelendi. Çalışmaya 12-15 yaşlarında 12 kişi geleneksel set grubu (GSG) ve 11 kişi cluster set grubu (CSG) olmak üzere toplam 23 kadın sporcu katıldı. Tez kapsamında, GSG ve CSG fiziksel özellikleri (yaş, boy, kilo), dikey sıçrama (DS), durarak uzun atlama (DUA), T-Test çeviklik testi (TÇT), reaktif çeviklik testi (RÇT), 10m-30m sürat testi (ST), PRAST testi, bacak kuvveti (BK), sırt kuvveti (SK) ön test ve son test şeklinde ölçümleri alındı. Verilerin analizinde SPPS 22.0 programı kullanıldı. İstatistiksel işlemlerde güven aralığı p<0,05 kabul edildi. Çalışma sonucunda bulunan tanımlayıcı istatistiklerin normal dağılım olup olmadığı Shapiro Wilk's testi ile anlaşıldı. Grupların ön test ve son test sonuçları arasındaki farklılığı belirlemek için normal dağılıma uygun değişkenlerde eşleştirilmiş t-testi, uymayanlarda ise Wilcoxon testi uygulandı. Gruplar arası farklılıkların normal dağılıma uygun değişkenler için Bağımsız örneklem t-testi, uygun olmayanlar için Mann Whitney U testi uygulandı. Antrenman verilerini değerlendirmek için ön test son test arasındaki fark alındı. Sonuç olarak incelenen parametreler CSY, GSY'ne göre BK ve PRAST-Yorgunluk performanslarında daha olumlu etki gösterdi. CSY'nin sporcuların gelişim seviyelerinde etkili bir yöntem olduğu düşünülmektedir.
Futbolcuların farklı çeviklik test protokollerine göre verdikleri performans cevaplarının incelenmesi
Bu tezin amacı futbolcuların farklı çeviklik test protokollerine göre verdikleri performans cevaplarının sürat ve mevkilere göre incelenmesi olmuştur. Çalışmaya 61 lisanslı erkek futbolcu (yaş= 22,33±1,41 yıl; boy=163,00±5,85 cm; vücut yağ yüzdesi=%16,67±1,52) katılımcı ile tamamlamıştır. Futbolcuların sürat performansının değerlendirilmesinde 20 Metre Sürat Test protokolü, Çeviklik performansı için yaygın kullanılan çeviklik test protokolleri olan Çeviklik T-Testi, 505 Çeviklik Testi, Reaktif Çeviklik Testi ve Sekiz Figürlü Çeviklik Testi uygulanmıştır. Çeviklik performans sonuçlarının sürat performansı ile ilişkisinin belirlenmesinde pearson korelasyonu, mevkileri arasında çeviklik performansı arasındaki farkların belirlenmesinde tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Tüm hesaplamalarda anlamlılık düzeyi 0,05 olarak belirlenmiştir. Hesaplamalar sonucunda 20m sürat performansı ile Çeviklik T-Testi arasında orta düzeyde (r = 0,664, p= 0,00), 505 Çeviklik Testi (r = 0,466, p = 0,00) ve Sekiz Figürlü Çeviklik Testi arasında düşük düzeyde (r = 0,460, p = 0,00) istatistiksel olarak anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Sürat ile Reaktif Çeviklik Testi arasında ilişki tespit edilememiştir (r = 0256, p = 0,56). Reaktif çeviklik test performansı ile T-testi, 505 ve 8 Figürlü çeviklik test performansları arasında ilişki tespit edilememiştir (p>0.05). Mevkilere göre çeviklik test sonuçları incelendiğinde gruplar arası farklılık Sekiz Figürlü Çeviklik Testinde tespit edilmiştir (F= 6,21, p=0,001). Yapılan post hoc değerlendirmesinde farkın kaleciler aleyhine olduğu tespit edilmiştir (p< 0,05). 20m Sürat, Çeviklik T-Test, 505 Çeviklik Testi ve Reaktif çeviklik testi sonuçları incelendiğinde gruplar arası farklılık tespit edilememiştir (p>0,05). Sonuç olarak incelenen futbolcu grubunda sprint sürati ve planlanmış çeviklik protokollerinin reaktif çeviklik ile ilişkisinin olmadığı, 8 Figürlü çeviklik testi dışında incelenen tüm protokollerin tüm futbolcular tarafından uygulanabilir.
U13-U14 yaş kategorisindeki futbolcularda farklı saha ölçülerinde oynanan 5-5 dar alan oyunları sırasındaki fizyolojik ve kinematik parametrelerin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı 13-14 yaş grubu futbolcularda farklı saha ölçülerinde oynanan 5-5 dar alan oyunları sırasındaki fizyolojik ve kinematik parametrelerin etkilerini ve değişimlerini araştırmaktır. Araştırmaya 13-14 yaşta olan toplamda 30 futbolcu katılmıştır. Katılımcıların fiziksel ölçümleri, Yo-yo aralıklı toparlanma testi skorları, Algılanan Zorluk Derecesi (AZD) ve GPS sporcu takip cihazı ile performans düzeyleri ölçülmüştür. Futbolcular, Yo-yo testi sonuçlarına göre 3 gruba ayrılmıştır. Dar alan oyunları için 3 farklı saha ölçüsü (30x20m, 40x30m ve 50x40m) kullanılmıştır. Katılımcıların boy uzunluğu, vücut ağırlığı, fizyolojik parametreler olarak kalp atım hızı, algılanan zorluk düzeyi ve kinematik parametreler olarak antrenman yükü, metabolik güç, yer değiştirme hızı ve kat edilen mesafe verilerinin ölçümler alınmıştır. Elde edilen verilerin analizi SPSS 22.0 istatistik paket programı ile değerlendirilmiştir. Bağımsız ikiden fazla grubun karşılaştırmasında tek yönlü varyans analiz testi kullanılmıştır. Elde edilen bulguların anlamlılık düzeyi için p<0.05 değeri baz alınmıştır. Araştırma grupları arasında üç farklı saha ölçüsündeki kalp atım hızı, antrenman yük değerleri, yer değiştirme hızı, metabolik güç karşılaştırıldığında, aralarında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunamamıştır p>0.05 Araştırma grupları arasında üç farklı saha ölçüsündeki kat edilen mesafe ve algılanan zorluk düzeyi (AZD) değerleri karşılaştırıldığında, aralarında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmıştır p<0.05 Bu araştırmanın en önemli sonucu saha boyutlarının sadece fiziksel ve kinematik değişkenleri değil futbolcuların oyun sırasındaki deneyimlerinin ve algılarının üzerinde etkisi olduğu görülmektedir. Daha büyük sahalarda oyun süresince topun sahada kalma süresi arttığı ve oyun akışının daha fazla süreklilik kazandığı belirlendi. Bu durum, saha boyutlarının oyunun süresi ve akışı üzerinde belirgin bir etkiye sahip olduğunu göstermektedir.
Yaban mersini özünün erkek futbolcularda IL-6 ve CRP seviyeleri üzerine etkisinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı; 18 yaş ve üzeri erkek futbolcularda yaban mersini özünün serum CRP ve serum IL-6 seviyeleri üzerine etkisini incelemektir. Araştırma 1 hafta sürmüştür ve yaban mersini özü takviyesi alan erkek futbolcular ile yaban mersini özü takviyesi almayan erkek futbolcular arasındaki serum CRP ve serum IL-6 seviyeleri arasındaki değişimler kıyaslanarak incelenmiştir. Çalışmaya 24 erkek futbolcu katılmıştır. Futbolculara ait demografik bilgiler, antropometrik ölçümler (yaş, boy, kilo) ve yaban mersini özü takviyesi öncesi-sonrası serum CRP ve serum IL-6 seviyeleri kaydedilmiştir. Yapılan çalışma; Deney Grubu (DG), Deney Ara Grubu (DAG) ve Kontrol Grubu (KG) olmak üzere üç gruptan oluşturuldu. Gruplar 8 kişilik planlandı. Gruplardaki her katılımcı 18 yaş ve üzeri futbolculardan randomize seçildi. Deney grubuna, 1 hafta boyunca 140 gr/gün yaban mersini özü tüketimi sağlandı. Deney ara grubuna, 4 gün boyunca 140 gr/gün yaban mersini özü tüketimi sağlanırken geriye kalan 3 gün boyunca yaban mersini özü tüketilmedi. Kontrol grubu ise 1 hafta boyunca yaban mersini özü tüketmedi. Çalışmanın başlangıcında, ön test olarak tüm katılımcılardan birer tüp kan örneği alındı. Kan örneklerinden serum CRP ve serum IL-6 seviyelerine bakıldı. 1 haftanın sonunda aynı işlem tekrar yapıldı ve değerler kaydedildi. CRP değeri için CRP Türbidimetrik Testi, IL-6 değeri için Human IL-6 Elisa Kiti kullanıldı. Elde edilen veriler, bilgisayar ortamında SPSS 27.0 istatistik paket programı ile değerlendirildi.