لجهودُ البلاغيّة لأبي حفص النسفي في كتابه التّيسير في التّفسير)الصّور البيانيّة في الزهراوين أنموذجاً(

Arap dilinin edebi yönü, Kur'ân tefsirinde göz önünde bulundurulması gereken başlıca etkenlerden bir tanesidir. Bundan dolayı doğuşundan itibaren tefsir ilmi, belâgat ilmi ile paralel bir seyir izlemiş, pek çok müfessir kuran tefsirinde ayetlerin dilsel ve edebi yönü üzerinde durmuştur. Çünkü Kur'ân'ın icâz yönü, belâgat açısından erişilmez bir zirvede olmasından ve Araplara bu yönüyle meydan okumasından kaynaklanmaktadır. Bu çalışmada Ebû Hafs en-Nesefi'nin et-Teysîr fî't-tefsîr adlı eserinde beyân ilmi açısından Kur'ân âyetlerinin edebî yönüne yaklaşımı ele alınmıştır. Bu bağlamda Nesefî'nin Bakara ve Ali İmrân surelerinde yer alan âyetlere beyan ilmi açısından yaklaşımı incelenmiştir. Nesefî'nin kinayeyi ikiye ayırması, bütüncül bir yaklaşımla Kur'ân âyetlerini dilsel, aklî ve fıkhî yönleriyle yorumlamaya çalışması onu diğer müfessirlerden ayıran belirgin özellikler olarak öne çıkmıştır. Anahtar Kelimeler: Belagât, Beyân İlmi, Tefsîr, Ebû Hafs en-Nesefî, et-Teysîr fî't-tefsîr.