منهج الرازي في القصص القرآني من خلال سورة الإسراء

Bu çalışmada araştırmacı, Razî'nin Mefâtîhu'l-Ğayb adlı tefsirinde Kur'an kıssalarını ele alma yöntemini, özellikle İsra Suresi bağlamında incelemiştir. Araştırmanın amacı, Razî'nin nakle dayalı bilgilere ne ölçüde başvurduğunu, te'vil ve re'y anlayışındaki sınırlarını, dilsel yöntemlere olan eğilimini ve Kur'an kıssalarından fıkhî meseleleri nasıl çıkardığını ortaya koymaktır. Araştırmanın önemi ve bilimsel değeri, Razî'nin İsra Suresi bağlamında kıssalar üzerindeki metodolojisini anlamaktan kaynaklanmaktadır. Zira Razî, re'y metoduna dayalı müfessirlerden biri olarak kabul edilir. Çalışma, İsra Suresi'ndeki İsrailoğulları kıssası, Âdem kıssası ve İblis kıssası üzerinde yoğunlaşarak betimsel ve analitik bir yöntem benimsemektedir. Araştırma sonucunda şu bulgular elde edilmiştir: Razî'nin İsra Suresi'nde kıssaları ele alış tarzı, hem rivayet hem de akli tefsiri bir araya getiren kendine özgü bir yöntem sunmaktadır. Kur'an, sünnet ve sahabe ile tâbiîlerin görüşlerinden istifade etmiş; ardından derinlemesine eleştirel analizlerle farklı görüşleri mukayeseli bir şekilde değerlendirmiştir. Bu yöntem, Razî'nin kıssaların çeşitli boyutlarına gösterdiği ayrıntılı ilgiyi ve derin idrakini yansıtarak onu tefsir alanında özgün bir model haline getirmiştir. Razî'nin bu büyük tefsirindeki genişlik ve derinlik, nitelik ve nicelik açısından daha fazla incelenmeyi hak etmektedir. Çeşitli bilim dallarını kapsayan bu tefsir, ele aldığı konuların çeşitliliği ve kapsamı açısından Razî'nin geniş ilmini açıkça ortaya koymaktadır. Anahtar Kelimeler: Tefsir, Razî, Kur'an kıssaları, metodoloji, İsra Suresi.