The language of spice in 15th century Ottoman cuisine

Baharatlar, tıbbı faydaları ve lüks tüketim maddesi olarak değerlendirmeleri sebebiyle Antik Dönem ve Ortaçağ Avrupa'sında arzu nesnesi olarak karşımıza çıkar. Ortaçağ'da, Avrupalıların baharat tüketimi tarihin en doruk noktasına ulaşır ve var olan tedarik yolları talebi karşılayamaz hale gelir. Bu durum otoriteleri yeni tedarik sistemleri aramaya iter ve bu arayış Amerika'nın keşfi ile sonuçlanır. Dünya tarihinde bu denli büyük etkileri olan baharat aşkının Osmanlı Devleti'ndeki yansımalarını anlamak için 15. Yüzyıl Osmanlı mutfağı özelindeki tek yemek kitabı olan dönemin Osmanlı hekimlerinden Şirvani'nin Kitâbü't-Tabîh'inde yer alan tarifler tek tek incelenerek tariflerde kullanılan baharatlar tespit edilmiştir. Tariflerde en çok kuru kişniş, tarçın, kimyon, karabiber, damla sakızı karşımıza çıkarken. Tatlıların pek azında kafur ve misk kullanımı görülür. Şirvani'nin kitabındaki çeviri tariflerden farklı olarak yazarın eklediği tarifler çok az bir seçkide baharat içerir. Şirvani'nin kendi eklediği tariflerde çok az baharat olması bizlere 15. Yüzyıl Osmanlı mutfağının baharat kullanımında Ortaçağ Arap ve 15. Yüzyıl Avrupa mutfaklarından farklı olduğu sonucuna götürür.