19. yüzyıl kasidelerinde Fahriye

19. yüzyıl, klâsik Türk edebiyatının son yüzyılıdır. Dönemin şairleri sanatlarını; kasîde, kıt'a, mesnevi, gazel gibi farklı nazım şekilleriyle göstermişlerdir. Özellikle kasîde içerisinde yer alan fahriye bölümü, şairlerin kendi şahsiyetlerini, şiirlerini ve yeteneklerini gösterebilmeleri için önemli bir vasıta olmuştur. Şairlerin memdûhlarına yaptıkları övgünün arkasında çeşitli beklentiler yer almaktadır. Bu beklentilerin yerine gelebilmesi için şairler şahsiyetlerini, şiirlerini ve şairlik yeteneklerini överek memdûhlarına lâyık olduklarını ispat etmeye çalışmışlardır. Tezin konusu, 19. yüzyıl kasîdelerinde fahriye bölümünün ayrıntılı olarak incelenmesidir. Bu doğrultuda şairlerin şahsiyetleri, şairlikleri ve şiirleri incelenmiş; şiirleri mânâ, fikir, eda ve üslûp güzelliği yönleriyle ele alınmıştır. Şairler fahriye bölümünde sıkça kendilerini diğer şairlerle kıyaslamış; bunun neticesinde bazen kendilerini üstün görmüş, diğer şairleri yermiş bazen de yerdikleri şairleri üstat kabul etmiş, kendilerini onların takipçisi saymışlardır. Bu durum çalışmada şairlerin kendilerini Türk, Arap, Acem ve isim vermeden diğer şairlerle mukayese etmeleri cihetiyle ele alınmıştır.