1980'den günümüze Türkiye'de neoliberal politikaların grev ve lokavta etkisi

Grev ve lokavt hareketleri özellikle sanayi devriminden sonra dünya tarihini meşgul etmiştir. Dünya tarihini meşgul ettiği kadar grev ve lokavt hareketleri Türkiye siyasi tarihini de önemli ölçüde etkilemiştir. Grev ekonomik anlamda elde ettikleri gelir ve sosyal haklardan memnun olmayan çalışanların haklarını alabilmeleri için başvurdukları bir yöntemdir. Çalışanların grev hareketlerine karşılık olarak işvereninde bir nevi savunma mekanizması oluşturarak lokavt hareketlerini uyguladığı bir gerçektir. 1970'lerden günümüze küreselleşme kavramının etkisiyle ülkelerin ekonomik anlayışlarında meydana gelen değişimler ülkelerdeki grev ve lokavt hareketlerini etkilemiştir. 1970-1980 yılları arasında Türkiye'de grevlerin artması Türkiye'nin o zamanlar içinde bulunduğu ekonomik, sosyal ve psikolojik çöküşün neticesinde çalışanların göstermiş olduğu bir tepkiydi. Grev ve lokavt hareketlerinin yükseliş dönemi olarak nitelendirebileceğimiz bu dönemin etkisiyle toplumsal kutuplaşma artmış ve gergin bir siyasi atmosfer oluşmuştur. Bu süreç sendikal faaliyetlerin yasaklandığı darbe ile sonuçlanmıştır. Yaşanan siyasi gerginliğin yanı sıra ekonomik sıkıntıları aşabilmek için dönemin hükümeti tarafından 24 Ocak 1980 ekonomik kararları uygulamaya konularak Türkiye serbest piyasa ekonomisine adım atmıştır. Ekonomik kararların genel ekonomik duruma yansımasının zaman alması Türkiye'deki siyasi ve ekonomik kriz ortamına kısa vadede çare olamamıştır. 24.01.1980 ekonomik kararları doğrultusunda özelleştirmelerin hızlandırılması, özel sektörün geliştirilmesi, ekonomik yapının serbest piyasa ekonomisi kaidelerine göre şekillenmesi hedef alınmıştı. Uzun vadede Türkiye'nin küreselleşme sürecinin etkisiyle serbest piyasa ekonomisini benimseyerek ekonomik anlamda gelişmesi, kişi başına düşen gelirin artması, ithalat ve ihracatının artması, sendikalara duyulan ilginin azalması, ülkede meydana grevlerin ve dolasıyla lokavtların azalmasına neden olmuştur.