21. yüzyıl solo viyola eserlerinin konservatuvar viyola eğitiminde yeri ve önemi

Klasik Batı müziğinde, çağdaş müzik dönemini tanımlayan unsurların başında çeşitli sanat akımlarının geldiği ve bu akımlardan etkilenen müzisyenlerin benimsedikleri çağdaş yaklaşımlarla müziğe yön verdikleri bilinmektedir. 20. yüzyılda çağdaş bestecilerin eserlerinde viyolanın ses zenginliğini belirgin bir şeklide işledikleri ve solo enstrüman kimliğini ön plana çıkardıkları görülmektedir. 21. yüzyılda da çağdaş bestecilere ait viyola eserlerinin bulunduğu ve bu eserlerin çoğunlukla solo biçiminde bestelendiği anlaşılmaktadır. 21. yüzyılda internet ve teknolojinin sağladığı imkânlar ile bu eserlere daha kolay erişim sağlandığı bilinmektedir. Bu anlamda, eserlerin bilindiği, viyola eğitiminde yer aldığı veya bireysel olarak icra edildiği düşünülmektedir. Türkiye'deki konservatuvarlarda viyola eğitiminde çağdaş döneme ait viyola eserlerinin çoğunlukla 20. yüzyıla ait olduğu, 21. yüzyılda bestelenmiş viyola eserlerine pek yer verilmediği düşünülmektedir. Bu araştırma, Türkiye'deki konservatuvarlarda, viyola eğitiminde bu eserlerin yerine ve önemine ilişkin durumun tespit edilmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın problem cümlesinin, alt problemlerinin ve konuya ilişkin veri toplama yöntemlerinin belirlenmesi amacıyla ön değerlendirme yapılması gerekli bulunmuş; iki farklı kurumda görevli iki viyola eğitimcisinin bu konudaki görüşleri, yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılarak alınmıştır. Görüşmeler sonucunda, araştırmanın problem cümlesi "21. Yüzyılda Bestelenen Solo Viyola Eserlerinin Türkiye'deki Konservatuvarlarda Viyola Eğitiminde Yeri ve Önemi nedir?" sorusu şeklinde oluşturulmuştur. Araştırma konusuna ilişkin veri toplama yöntemi nitel araştırma yöntemleri kapsamında anket tekniği olarak belirlenmiştir. Araştırma anketinde yer verilen eserlere "Imslp" ve "Garthknox" internet adreslerinden; içeriğine ilişkin konulara ise ilgili kaynaklardan belge tarama yöntemi ile ulaşılmıştır. Ankete, sınırlılıklar dâhilinde belirlenen üniversitelerin konservatuvarlarında, görevli dört viyola eğitimcisinin katılımıyla yanıtlar alınmış ve probleme ilişkin bulgular açıklanmıştır. Araştırmanın sonucunda, Türkiye'deki konservatuvarlarda viyola eğitiminde 21. yüzyıla ait solo viyola eserlerinin kullanım durumlarının ve eğitimcilerin bu eserlere yönelik görüşlerinin neler olduğu tespit edilmiş, probleme yönelik verilere ulaşılmıştır. Konuya ilişkin sonuçlar betimsel analiz tekniği ile yorumlanarak tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur. Anahtar Kelimeler: 21. yüzyıl, çağdaş müzik dönemi, viyola, solo eser, konservatuvar.