4857 sayılı İş Kanunu çerçevesinde işverenin sağlık sebebiyle iş sözleşmesini feshi ve feshin sonuçları

Bu tez, 4857 sayılı İş Kanunu çerçevesinde işverenin sağlık sebepleriyle iş sözleşmesini feshetme hakkını ve bu fesih işleminin sonuçlarını ele almaktadır. Çalışma kapsamında, işverenin sağlık gerekçesiyle iş sözleşmesini feshedebilmesi için gerekli koşullar, işverenin yükümlülükleri ve bu süreçte işçinin sahip olduğu haklar ayrıntılı olarak incelenmiştir. Ayrıca, sağlık sebeplerine dayalı fesihlerin Yargıtay tarafından nasıl değerlendirildiği ve bu fesihlerin iş güvencesi hükümleri kapsamında nasıl ele alındığına dair içtihatlar analiz edilmiştir. İşveren, işçiden kaynaklanan sebeplerle iş sözleşmesinden beklediği faydayı sağlayamadığı durumlarda, 4857 sayılı İş Kanunu uyarınca iş sözleşmesini geçerli veya haklı sebeple sona erdirebilir. İşçinin sağlık durumu nedeniyle iş sözleşmesinden doğan iş görme borcunu gerektiği şekilde yerine getirememesi, işverenin sözleşmeden beklediği yararın gerçekleşmediği anlamına gelir. Bu durumda, işverenin iş sözleşmesine bağlı kalmaya zorlanamayacağı kabul edilmektedir. İşverenin iş sözleşmesini feshetme hakkı, işçinin iş görme borcunu ifa edememesine dayanmaktadır. İşveren, işçinin sağlığı sebebiyle iş görme borcunu yerine getirememesi halinde somut olayın özelliklerine göre geçerli veya haklı sebeple fesih yoluyla iş sözleşmesini sona erdirme hakkına sahiptir. Kanun koyucu, geçerli fesih sebebi olan işçinin yetersizliği sebebinin ne şekilde değerlendirilmesi gerektiğine dair kesin bir düzenleme getirmemiştir. Bu konu, Kanun'un gerekçesi ve Yargıtay içtihatları ile şekillenmiştir. Bu çalışmada, işverenin hangi durumlarda işçinin sağlık durumu sebebiyle iş sözleşmesini geçerli veya haklı sebeple sona erdirebileceği ayrıntılı olarak incelenmiştir. Çalışmada, işverenin fesih hakkını kullanırken sağlık raporları, iş güvencesi, tazminat hakları gibi hukuki unsurların nasıl dikkate alınması gerektiğini belirtilmiştir.