5411 sayılı bankacılık kanununda düzenlenen zimmet suçları

5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 160. maddesinde düzenlenen bankacılık zimmeti suçu aslında iki farklı suçtan oluşmaktadır. Bunlardan biri doktrinde bankacılık zimmeti suçu olarak geçen suçtur. Bankalara ve banka çalışanlarına karşı duyulan güveni korumayı amaç edinmiş olan bu suçun zimmetin açığa çıkmamasını sağlamak üzere hileli davranışlarla işlenmesi halinde bankacılık zimmeti suçunun nitelikli hali oluşur. Bu maddede düzenlenmiş diğer suç ise doktrinde varsayımsal zimmet, zimmet benzeri suç veya hakim ortak zimmeti ismi verilen suçtur. Zimmete geçirme doktrinde ve yargı kararlarında bir mal üzerinde malik gibi tasarruf etme veya mal edinme şeklinde tanımlanmıştır. Bankacılık Kanunu'nda bankaların mallarını veya bankada bulunan malları haksız şekilde mal edinen kişiler hakkında bankacılık zimmeti suçu hükümleri uygulanır. Üç bölümden oluşan bu çalışmanın ilk bölümünde bankacılık zimmeti suçlarının daha iyi anlaşılabilmesi için bankacılık hukuku hakkında genel nitelikli bir takım kavramlar ve bankacılık zimmeti suçunun tarihsel gelişimi incelenmiştir. İkinci bölümde bankacılık zimmeti suçunun basit ve nitelikli halinin unsurları ve kredi sözleşmeleri çerçevesinde bu suçun işlenmesi üzerinde durulmuştur. Son bölümde ise 160. maddenin üçüncü fıkrasında düzenlenen suç ile etkin pişmanlık ile muhakemeye ilişkin hükümlere yer verilmiştir.