Acil servise skrotal yakınma ile başvuran olguların klinik özellikleri ve yönetimi

Amaç: Bu çalışma, acil servise skrotal yakınma ile başvuran olguların klinik özelliklerini ortaya koymayı amaçlayan ve geriye dönük olarak gerçekleştirilen bir kohort çalışmadır. Yöntem: Çalışmada 4 yıllık bir dönemde üçüncü basamak bir eğitim hastanesi acil servisine başvuran skrotal yakınması olup skrotal ultrasonografi yapılan hastaların verileri incelendi. Hastaların yakınmaları ve süreleri, travma varlığı, USG sonuçları, tetkik sonuçları, tedavileri ve sonlanımları kaydedildi. Bulgular: Toplam 873 hastadan 150 hasta veri eksikliği nedeni ile çalışma dışı bırakıldı. Dâhil edilen 723 hastanın yaş ortancası 25 yıl (IQR 15-39) olup, 482'si (%66,7) 18 yaş ve üzerindeydi. En sık başvuru yakınması tüm yaş gruplarında skrotal ağrıydı (n=717 ve %99,2). Travma nedenli başvuran hasta sayısı 47 (%6,5) olup, 18 yaş altında travma daha sıktı. Bu yaş grubunda tam kan sayımı ve konsültasyon daha sık (sırasıyla p=0,011 ve p<0,001) istenmiş, analjezi daha az uygulanmıştı (p=0,029). Ağrı ile başvuran grupta yakınma süresi için ortanca değer 24 saatti (IQR 8-48), travma grubunda 10 saat (IQR 2-48), torsiyon tanısı alanlarda 12 saatti (IQR 2-48). USG sonuçlarına ulaşma sürelerinin ortancası 25,0 dk (IQR 16-40) olarak belirlendi. En sık sonografik patoloji izole epididimitti (n=135, %18,7). Epididimit, epididimorşit ve izole orşit şeklinde sonografik tanı alan (n=63, %30,3) hastalarda CRP yüksekliği (p<0,001), piyüri (p<0,001) arasında istatistiksel anlamlı ilişki mevcuttu. S cerrahi konsültasyonu istenen hasta sayısı 158 (%21,9) olup, hastaneye yatış yapılan toplam 53 (%7,3) hastadan 38'ine (%5,3) acil cerrahi uygulandığı saptandı. 37 Sonuç: Tüm yaş gruplarında başvuru nedeni olabilen skrotal yakınmalar klinik ve sonografik değerlendirme ile büyük ölçüde acil serviste yönetilebilen sıklıkla ek tetkik gerekmeyen önemli bir morbidite sebebidir.