Acil serviste ileus tanısı alan hastalarda mortaliteyi etkileyen klinik, laboratuvar ve görüntüleme özellikleri

Giriş: İleus bağırsağın içindeki pasajın intrensek veya ekstrensek bir faktörle tıkanması ve ilerlemesinin durması ile görülen bir durumdur. Mekanik ve mekanik olmayan sebepler ile gözlenen ileus mortal ve morbit durumlar ortaya çıkartabilir. Bu çalışmada mortalite ve morbiditeyi azaltmak açısından tanı sürecinin doğru ve hızlı bir şekilde çözümlenmesi için hastaların laboratuvar, görüntüleme yöntemleri ve klinik bulgularının özeliklerinin araştırılması planlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Servisi'nde tanı ve takibi yapılan hastaların geriye dönük incelenmesi ile gerçekleştirildi. 6 aylık süreçte acil servise başvuran ve bilgisayarlı tomografiyle ileus tanısı alan 18 yaşından büyük hastaların demografik verileri, vital bulguları, biyokimyasal değerleri, hastaneye yatış-taburculuk durumları, 1 aylık ve 1 yıllık mortalite verileri kayıt altına alınarak analiz edildi. Bulgular: Çalışmaya toplam 201 hasta dahil edildi. Hastaların 102'si (%50,7) erkekti. Hastaların yaş ortalaması 58,72±17,45'ydi. 152 (%75,6) hasta daha önceden batın operasyonu öyküsüne sahipti. Hastaların %51,7'si servise yatırılarak takip edilirken, 2 (%1) hasta acil serviste eksitus ile sonuçlandı. Hastaların 1 aylık mortalite için regresyon analizlerinde kreatinin (odds oranı 1,92) ve laktat (odds oranı 3,42) anlamlı değişkenler olarak saptandı. 1 yıllık mortalite analizinde kreatinin odds oranı 2,08 olarak gözlenirken laktatın odds oranı 1,83 olarak görüldü. Sonuçlar: İleus tanısı alan hastalarda kreatinin ve laktat düzeylerinin yüksek olmasının mortalite yönünden önemli belirleyici faktörler olarak göz önüne alınması hasta değerlendirmesinde ek katkı sağlayabilir. Anahtar Kelimeler: Acil Servis, İleus, Mortalite