Acinetobacter baumannii izolatlarında antibiyotik direnç genlerinin taranması, Blages-22 ve Blaoxa-66 varyantlarının moleküler karakterizasyonu

Bu doktora tezinde, 101 Acinetobacter baumannii klinik suşunda direncin genetik mekanizmaları çalışıldı. blaOXA-51, blaOXA-23, blaOXA-40 ve blaOXA-58 benzeri genlerin tespiti için multipleks PZR kullanıldı. ISAba1, blaIMP, blaVIM, blaGES, blaVEB, blaPER-2, aac-3-Ia, aac-6′-Ib ve blaNDM-1 genleri PZR ve baz dizin analizi ile tespit edildi. Multipleks PZR'da, tüm suşların blaOXA-51, 79 suşun blaOXA-23 ve bir suşun blaOXA-40 taşıdığı tespit edildi. blaOXA-51 ve blaOXA-23 79 suşta birlikte bulundu. ISAba1 elementi 81 suşta tespit edildi ve tüm durumlarda blaOXA-51'in yukarı bölgesinde bulundu. GES tipi beta laktamazlar 24 suşta bulundu (16 suşta GES-11 ve 8 suşta GES-22). blaOXA-58, blaIMP, blaVIM, blaVEB, blaPER-2, ve blaNDM-1 genlerinin hiçbiri tespit edilmedi. aac-3-Ia ve aac-6′Ib genleri sırasıyla 13 ve 15 suşta tespit edildi. REP-PZR ile tüm suşlar 12 farklı grup altında toplandı. Türkiye'de A. baumannii'de GES-11 ve OXA-40 bulunması ilk kez rapor edildi. GES-22, GES-11'den bir amino asit substitüsyonu (M169L) ile farklılaşır. M169, sınıf A beta laktamazlarda substrat seçiciliğinde büyük etkileri olduğu bilinen omega halkasının bir parçası olduğundan GES-22 ifade edildi, saflaştırıldı ve kinetik olarak karakterize edildi. Bu çalışma, GES-11 ile karşılaştırıldığında GES-22'nin penisilinleri, sefotaksimi ve aztreonamı daha etkili hidroliz ettiğini seftazidime karşı etkinliğinin azaldığını gösterdi. Bunun yanı sıra, M169L substitüsyonu GES-22'nin klavulanik asit hidrolizinde daha etkili olmasına neden oldu. Bu sonuçların diğer sınıf A beta laktamazların homolog pozisyonlarında görülen diğer mutasyonlarınkine benzer olması metiyoninin sınıf A beta laktamazlarda substrat seçiciliğinde ve aktif bölge residülerinin sıralanmasında yapısal bir rol oynadığını düşündürdü. OXA-66 mutantları ifade edildi, saflaştırıldı ve kinetik olarak karakterize edildi. W222L, I129V, P130Q klinik mutasyonlarının OXA-66'da karbapenemlere karşı hidrolitik aktiviteyi arttırdığı gözlendi.