Türkiye'de reklamcılık sektörü: Alan, tarih ve yakın dönem gelişmeleri

Bu tez, Türkiye'deki reklamcılık sektörünü tarihsel ve sosyolojik açıdan incelemektedir. Reklamların semiyotik ve sembolik okumalarını fazlasıyla ele alan önceki çalışmaların aksine, bu çalışma reklamın üretim sürecine odaklanmaktadır. Bunu yaparken, reklam alanındaki aktörleri ve bu alanı kapsayan ve oluşturan ilişkiler ağını tanımlıyor ve analiz ediyorum. Çoğunlukla sektörün içinden üretilen mevcut tarihsel anlatılarının aksine bu çalışma, Türkiye'deki reklamcılık alanının evrimini diğer sosyal ve ekonomik faktörlerin yanı sıra alanın iç dinamiklerini de hesaba katan bir kültürel üretim alanı olarak analiz etmektedir. Bunu yapmak için, metodolojik bir araç olarak sosyolog Pierre Bourdieu'nun "alan analizi"ni kullanıyorum. Çalışmada sunulan analiz, Türkiye'de reklam alanının tarihsel olarak yaratıcılık ve ticaret arasındaki temel gerilim üzerine kurulduğunu ve oluşum aşamasında iki baskın grup ve özgün aktörler arasındaki mücadelelerle şekillendiğini göstermektedir. Reklamcılık, başlangıç aşamasında bir aracılık işi olarak girişimci karakterde olmuş ve sosyal ve ekonomik gelişmelerle birlikte sanat karakterli bir kültürel üretim alanına dönüşmüştür. Alandaki ikinci değişim, yabancı ajans ortaklıkları yoluyla yerel uygulamalardan küresel uygulamaya doğru yaşanmıştır. Çalışma, alanın şekillendiği oluşum sürecine odaklanmanın yanı sıra küreselleşmeye bağlı olarak alandaki güç ve sermaye dengelerinin değişimine işaret etmektedir.