Aile- öğretmen iletişim ve işbirliği ile çocukların sosyal becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu tezin amacı, aile öğretmen iletişim ve işbirliği ile çocukların sosyal becerileri arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Araştırmanın modeli, ilişkisel tarama modelidir. Çalışma grubunun belirlenmesinde tabakalı ve rastgele örnekleme yöntemleri kullanılmıştır. Buna göre, araştırmaya Aksaray ili merkez ve ilçelerinde okul öncesi eğitim kurumuna devam eden 48-72 ay arası 350 çocuk ve aileleri katılmıştır. Veri toplama araçları olarak, Aile Öğretmen İletişim ve İşbirliği Ölçeği, Okul Öncesi Sosyal Beceri Değerlendirme Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde bağımsız örneklemler için t testi, tek yönlü varyans analizi, Kruskal Wallis ve Mann Whitney U testleri kullanılmıştır. Analiz sonucunda, öğretmen aile iletişim ve işbirliğinin toplam ve alt boyutlar bazında yüksek düzeyde olduğu, öğretmenlerin yaşı ve mesleki deneyimi arttıkça Aile Öğretmen İletişim ve İşbirliği Ölçeği puanlarının arttığı, puanların İşbirliği alt boyutunda kadrolu öğretmenler, toplam ve aile katılımı alt boyutunda ücretli öğretmenler lehine olduğu, çocukların sosyal beceri düzeylerinin toplam ve alt boyutlar bazında yüksek düzeyde olduğu, yaşlarının sosyal beceriler üzerinde anlamlı bir etki yaratmadığı, kız çocukların toplam ve akademik destek alt boyutu puanlarının erkek çocuklardan daha yüksek olduğu, anne öğrenim durumu arttıkça çocukların akademik destek becerilerinin arttığı, baba öğrenim durumunun sosyal beceriler üzerinde anlamlı bir etki yaratmadığı belirlenmiştir. Son olarak, aile öğretmen iletişim ve işbirliği ile çocukların sosyal becerileri arasında toplam ve alt boyutlar bazında anlamlı ilişkiler olduğu tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda, aile öğretmen işbirliği ve iletişiminin çocukların sosyal becerileri üzerinde ne denli önemli rol oynadığının altı çizilerek, elde edilen bulgulara ilişkin araştırmacılar, öğretmenler ve ailelere yönelik çeşitli öneriler geliştirilmiştir.