Are peers better informants? The role of testimony content and positivity in children's selective trust

Çocuklar bilgi kaynaklarını değerlendirirken "Kime güvenmeli?" sorusuna odaklanırlar. Özellikle, okul öncesi dönem çocukların yetişkinler ve akranlarından edindiği bilgiler öğrenme süreçlerini şekillendirmektedir. Alanyazında çocukların akranlarına ve yetişkinlere yönelik güven kararlarındaki seçicilik ele alınmakla birlikte, çelişkili ifadelerin sunulduğu bağlamlarda bu kararlar üzerine sınırlı çalışma vardır. Bu çalışmada, 5 yaş grubu çocukların (N = 66) akranlarına ve yetişkinlere yönelik güven tercihlerini etkileyen faktörler, ifadenin içeriği detaylandırılarak incelenmiştir. Çalışmada, çocuklara oyuncak (çocuk-ilgili) ve ev eşyası (yetişkin-ilgili) bağlamlarında olumluluğu ve olumsuzluğu çelişen hem bilgilendirici hem de duygusal ifadeler, akranları ve yetişkinler tarafından sunulmuştur. Ardından, akranların ve yetişkinlerin ifadelerinden hangisine güvendikleri sorulmuştur. Ek olarak, kişilerden herhangi bir ifade duymaksızın, çocukların oyuncaklar ve ev eşyaları hakkındaki belirli soruları kime yöneltecekleri değerlendirilmiştir. Sonuçlara göre, ifadenin pozitifliği çocukların güven kararlarını anlamlı şekilde etkilemiştir. Çocukların akranına olan güveni, akranı olumlu-yetişkin olumsuz ifade sunduğunda tam tersi koşula kıyasla (akran olumsuz-yetişkin olumlu) daha yüksek bulunmuştur. Ayrıca, bir oyuncağın eğlenceli olup olmadığını öğrenme konusunda daha çok akranına, ev eşyasının nasıl çalıştığını ise daha çok yetişkine sormaya yönelmişlerdir. Genel olarak, çalışmanın bulguları çocukların belirli koşullar altında yetişkinlerden çok akranlarına güvendiğini ve ifade ile ilgili faktörlerin çocukların seçici sosyal öğrenme stratejilerini şekillendirdiğini göstermektedir.