Akut miyeloid lösemi hastalarında dissemine intravasküler koagülasyon varlığının sağkalım üzerine etkisi

Akut Miyeloid Lösemi sık görülen önemli mortalite ve morbidite yaratan bir hastalıktır. Hastalık tedavi takibinde gelişmeler olmasına rağmen sağkalım oranları düşüktür. Yeni risk faktörlerinin tanımlanması ve komplikasyonların yönetimi önem arz etmektedir. AML'ye eşlik edebilecek sık komplikasyonlardan birisi de DİK'tir. DİK tedavi oranı düşük bir tablo olmasına rağmen AML'de mortaliteye etkisi üzerine az sayıda çalışma mevcuttur. Kliniğimize başvuran 151 olgunun dahil edildiği çalışmamızda hasta verileri retrospektif olarak tarandı. Hastaların demografik verileri, tanı tarihleri, laboratuvar değerleri, toplam sağkalım süreleri , DİK skorları ISTH 'a göre hesaplanmış olup M3 AML , Non-M3 AML alt tiplerine göre kaydedildi. Tüm AML hastaları içinde genel sağkalım süreleri açısından aşikar DİK olan ve olmayan gruplar arasında anlamlı fark saptanmadı. Yalnızca Non-M3 hastalar içinde aşikar DİK olan ve olmayan gruplar arasında, genel sağkalım süresi aşikar DİK grubunda anlamlı olarak kısa saptandı. ISTH DİK skorunun AML takip tedavisinde prognozu öngörmesi açısından klinik, moleküler ,sitogenetik risk faktörlerinin randomize edildiği çok merkezli prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır.