Aleksandr Karatodori Paşa'nın Hariciye Nazırlığı ve Osmanlı dış politikası

Bu tez, on dokuzuncu yüzyılın son çeyreğinde Aleksandr Karatodori Paşa'nın Hariciye Nazırlığı döneminde Osmanlı Devleti'nin dış politikasını incelemektedir. Çalışma, realist teorinin güç dengesi paradigması ile örtüştüğü iddiası ile ele alınmaktadır. Avrupa Devletler Sistemi 1815 yılında yapılan Viyana Kongresi ile istikrar amacı ile yeniden inşa edilmiştir. Amaç, Avrupada Napoleon'un sebep olduğu tahribata izin vermemektir. Bu statükonun muhafazası için Osmanlı Devleti'nin sahip olduğu jeostratejik konum son derece önemlidir. Çalışmada, 19. yüzyılda Osmanlı Devleti ile Avrupalı devletler arasında diplomatik, askeri ve siyasal ilişkiler yoğun yaşandığından bütüncül bir perpektifle etkileşimlere yer verilmektedir. Aleksandr Karatodori'nin hariciye nazırlığı yaptığı 1878-1879 yılları çalışmanın kapsamını belirlemektedir. Tezde, birincil ve ikincil kaynaklar kullanılarak, realist teorinin güç dengesi paradigmasıyla Osmanlı Devleti'nin uluslararası sistemdeki yeri Aleksandr Karatodori Paşa'nın bürokrasideki yeri ile ilişkilendirilmektedir. Çalışmada, Aleksandr Karatodori'nin Rum bir Osmanlı devlet adamı olmasından kaynaklı Osmanlı Devleti'nin gayrimüslimlere yönelik politikalarına (millet sistemi-Osmanlıcılık) yer verilmektedir. Bununla birlikte II. Abdülhamid döneminin diplomasi anlayışı ve dış politik münasebetler ele alınmaktadır.