Alifatik yapıdaki izosiyanatlarla şeker temelli yapıştırıcı poliüretan sentezi ve in-vitro biyouyumluluk özelliklerinin incelenmesi

Yapıştırıcılar hayatımızda çok önemli yeri olan malzemelerdir. Yapıştırıcıların önemli bir sınıfı olan biyoyapıştırıcıların ise medikal alanda oldukça yoğun kullanımları mevcuttur. Bu nedenle çalışmamızda alifatik izosiyanatlar (hekzametilendiizosiyanat ve 4,4'-diizosiyanodisiklohekzilmetan), şeker temelli polioller (ksiloz, maltoz, sükroz, nişasta, guar) ve polietilen glikol (PEG) kullanılarak biyouyumlu poliüretanlar yapıştırıcıların sentezlenmesi ve karakterizasyonu amaçlanmıştır. Sentezlenen poliüretanlar FTIR, TGA, DTA, DSC, sıvı temas açısı ve elemental analiz teknikleri ile yapısal anlamda incelenmiştir. Sentezlenen poliüretanlara ait sıvı temas açısı sonuçlarının şeker türü ve miktarına bağlı olarak değiştiği tespit edilmiştir. Çalışma kapsamında gerçekleştirilen yapışma gücü testlerinde en yüksek yapışma gücünün 415±48,8 kPa değeriyle NPU-PEG-X poliüretanına ait olduğu görülmüştür. Biyobozunurluk deneylerinde, 8. hafta sonunda en yüksek oranda bozunmanın NPU-PEG-S poliüretanında ve %30 civarında gerçekleştiği görülmüştür. Protein adsorpsiyon deneyinde ise tüm polimerlerin genel olarak düşük adsorpsiyon değerleri gösterdiği tespit edilmiştir. İn vitro biyouyumluluk çalışmasında tüm polimerlerin RAOEC hücrelerinde genel olarak %90 civarı hücre canlılığı gösterdiği bulunmuştur. Sonuç olarak çalışmamızda yapıştırma gücü yüksek, biyobozunur ve in vitro olarak biyouyumlu poliüretan yapıştırıcılar ortaya konmuştur.